Neuken op zijn grieks strakke schaamlippen

neuken op zijn grieks strakke schaamlippen

Hieronder behandelen we alle mogelijke oorzaken verder. Een vaginale schimmelinfectie kan een brandend gevoel in de vagina veroorzaken. De vulva is het uitwendige gedeelte van het vrouwelijke geslachtsorgaan. Hiertoe behoren de schaamlippen, de clitoris, de uitgang van de urinebuis en de opening van de vagina. Naast een branderig gevoel herken je een vaginale schimmelinfectie aan dikke, wit gekleurde, brokkelige afscheiding en vaginale jeuk. Een vaginale schimmelinfectie is iets waar bijna alle vrouwen mee te maken krijgen, of zelfs regelmatig last van hebben.

Onterecht generen zij  zich hiervoor: Het wordt veroorzaakt door een bovenmatige groei van candida-schimmels. Iedereen draagt schimmels, gisten en bacteriën bij zich. Het evenwicht tussen de verschillende micro-organismen wordt op peil gehouden door 'goede' melkzuurbacteriën. Als deze bacteriën vernietigd worden, raakt dit evenwicht verstoord, en kan een schimmelinfectie ontstaan.

Multi-Gyn FloraPlus behandelt vaginale schimmelinfecties. Ook verlicht het de symptomen en voorkomt het terugkerende schimmelinfecties. Multi-Gyn FloraPlus verlicht jeuk en irritatie, optimaliseert de pH waarde van de vagina en ondersteunt een gezonde vaginale flora.

Lees voor gebruik de gebruiksaanwijzing. Een allergische of overgevoelige reactie kan een irritatie op de huid rondom de vagina en schaamlippen veroorzaken. Dit kan een branderig of schraal gevoel geven. Ook kan het gebruik van chemische stoffen of materialen in het vaginale gebied, een allergische reactie veroorzaken. Dit kan een branderig gevoel veroorzaken. Het synthetische materiaal vermindert de  luchtstroom, waardoor het kan gaan broeien. Transpiratie wordt dan onvoldoende geabsorbeerd en een broeierige omgeving is een plek waar schimmels goed gedijen.

Naast een branderig gevoel bij de vagina herken je een bacteriële infectie bacteriële vaginose aan een abnormale afscheiding en een vieze geur uit de vagina een visachtige geur. Bacteriële vaginose is geen besmettelijke aandoening of soa, maar een disbalans van de vaginale flora die wordt veroorzaakt door een verstoring van de zuurgraad in de vagina.

Als gevolg van de verstoorde zuurgraad krijgen bepaalde bacteriën de kans om zich snel te vermenigvuldigen. Het vaginale evenwicht kan verstoord raken door bijvoorbeeld een nieuwe seksuele partner, het plaatsen van een spiraaltje, het gebruik van antibiotica, of door je vagina te wassen met zeep.

Multi-Gyn ActiGel behandelt bacteriële vaginale ongemakken en verlicht de symptomen, zoals vaginale geur, overmatige afscheiding, jeuk en irritatie. Ook vaginale droogheid kan een branderige vagina veroorzaken. Vaginale droogheid ontstaat wanneer de vagina niet voldoende afscheiding aanmaakt.

Dit komt vaak voor bij vrouwen in de overgang en wordt veroorzaakt door een hormonale schommeling. Maar ook jongere vrouwen hebben soms last van een droge vagina. Een droge vagina zorgt voor veel ongemak tijdens het vrijen. Als je als vrouw tijdens de seks opgewonden raak, scheidt de vagina een natuurlijk glijmiddel af dat het vrijen plezierig maakt. Bij een droge vagina kan het weefsel tijdens het vrijen geïrriteerd raken waardoor een branderig gevoel ontstaat bij de schaamlippen en vagina.

Multi-Gyn LiquiGel is gebaseerd op natuurlijk ingrediënten. LiquiGel behandelt vaginale droogheid, werkt direct bevochtigend en stimuleert de natuurlijke bevochtiging. Het voorkomt irritatie en verzorgt het vaginale weefsel. LiquiGel beschermt de vaginale flora. Een branderig of schrijnend gevoel bij de ingang van de vagina voor, tijdens of na seks is iets wat bij veel vrouwen voorkomt.

Een branderig gevoel in de vagina na afloop van het vrijen kan vervelend zijn. De meest voorkomende oorzaak is dat je niet of onvoldoende seksueel opgewonden bent. De vaginawand is dan onvoldoende doorbloed en niet vochtig genoeg. Pijn bij plassen kan zich uiten in brandende, zeurende of schrijnende pijn tijdens of vlak na het plassen. In veel gevallen is een blaasontsteking hier de oorzaak van. Ben je een vrouw en herken je deze symptomen als een branderig gevoel bij het plassen?

Lees dan meer over een blaasontsteking. Ook mannen kunnen hebben last van pijn bij het plassen. De pijn of een branderig gevoel kunnen symptomen zijn van een urineweginfectie of blaasontsteking , maar het kan ook wijzen op een plasbuisontsteking. Tenslotte kan pijn bij het plassen bij een man ook veroorzaakt worden door prostatitis prostaatontsteking. Lees hier meer over branderige pijn bij het plassen bij mannen. Een verzorgende gel kan helpen bij het optimaliseren van het vaginale weefsel.

Ook kan het een vaginale schimmelinfectie behandelen en helpen te voorkomen. Bij Multi-Gyn zijn er verschillende producten die de oorzaken van vaginale ongemakken aanpakken. Multi-Gyn LiquiGel werkt direct bevochtigend bij droogheid en voorkomt hieraan gerelateerde klachten. Kies bij een vaginale schimmelinfectie voor Multi-Gyn FloraPlus , deze neutraliseert de schadelijke schimmels zonder de goede bacteriën aan te tasten.

Hierdoor is de kans dat de infectie terugkeert aanzienlijk kleiner. Is het onduidelijk wat de branderigheid veroorzaakt? Dan is Multi-Gyn ActiGel een goede keus. Deze gel kan gebruikt worden voor verlichting van de meest voorkomende vaginale ongemakken zoals irritatie, branderigheid, jeuk, afscheiding en onaangename geurtjes.

Kies hier het juiste product bij uw vaginale klachten als een branderig gevoel, vervelende geur, jeuk, droogheid of afscheiding. Multi-Gyn producten optimaliseren de vaginale flora op een natuurlijke wijze. Simon is boos en gooit Lizzie bij het weerzien alles voor de voeten wat haar psycholoog hem ten sterkste ontraden had. Ze geeft alles toe. De schulden komen doordat ze een keer is beetgenomen toen ze in drugs handelde. Ze moet zelf voor de schulden opdraaien want zij was de tussenhandelaar.

Ze gaat hoereren om de rest van de schuld terug te betalen en daarna gaat ze naar Nijmegen naar haar tante. Ze bouwen beide een nieuw leven op. Simon krijgt een nieuwe vriendin Josje op wiens huis hij gepast heeft toen hij niet thuis kon zijn omdat alles hem aan Lizzie herinnert. Lizzie haalt als hij er niet meer woont al haar spullen weg en laat het huis achter zoals het was voordat zij kwam.

Na een paar maanden bezoekt Simon Lizzie in Nijmegen. Ze heeft haar leven weer op de rails. Ze studeert nu echt Nederlands in Nijmegen en heeft een nieuwe vriend. De relatie tussen haar en Simon is over, omdat ze nooit zal kunnen vergeten hoe ze hem heeft ontmoet en ze wil haar verleden juist vergeten.

Voor zover Vals Licht gaat over een grote, onmogelijke liefde is het een mooi boek. Joost Zwagerman vertelt dat de jarige student Nederlands Simon Prins hoerenloopt in Amsterdam en verliefd raakt op Lizzie Rosenfeld, iets ouder dan hij, een hoer die hij één keer voor haar diensten betaalt en met wie hij een verhouding van vriendschap en liefde begint. Hij komt bij haar thuis, in de kamer waar zij woont, niet werkt, en na enige tijd trekt zij bij hem in, op zijn etage in de Pijp. Hij schikt zich naar haar.

En zij schikt zich naar hem: Vals licht Door dat werk is ze gefrustreerd geraakt, niet meer in staat tot sexueel verkeer. Prachtig vertelt Zwagerman hoe de frustratie zich oplost. Door kinderlijk gedrag, door veel zinloos praten, door trage zachtheid vinden de twee elkaar lichamelijk. Voor Simon wordt het een pseudo-religieuze ervaring om met haar te vrijen.

Wat hij nastreeft is vereenzelviging met haar. Haar voorkeur voor prullaria, haar schoolmeisjes-smaak, hij maakt het haar niet moeilijk. De relatie is uiterst gecompliceerd. Lizzie doet alsof ze aan het afkicken is van de heroïne, heel overtuigend, blijkt nooit heroïne gebruikt te hebben, lijdt volgens een psycholoog die haar behandelt aan ziekelijke liegzucht, pseudo-logica fantastica, en dat is ook niet waar want ze wordt afgeperst door drugsdealers met wie ze vanwege handel in contact is geraakt.

Het doet er niets toe voor de lezer die zich concentreert op de liefde van Simon en Lizzie. Dat de hoerenloper en de hoer het per slot niet met elkaar uithouden, om het verleden, lijkt hem plausibel. Tragisch afscheid van wat een grootse liefde had kunnen zijn. Het boek telt bladzijden. Dat zijn er dunkt me teveel. Zwagerman heeft de romantische, larmoyante novelle die hij had kunnen schrijven, om door een nazaat van Verdi op muziek te worden gezet, gepast in een psychologisch-realistische roman.

Simon is enig kind van allervriendelijkste ouders, die zowel redelijk rooms zijn als leden van de NVSH, en hij wordt al in vroege jaren, in Alkmaar, gefascineerd door prostitutie.

In Amsterdam begint hij aan het hoerenlopen, niet uit genotzucht, en daarmee houdt hij op als hij Lizzie heeft ontmoet. De gegevens over Simons kindertijd zijn van geen belang voor de geschiedenis. Enig kind van een lerarenechtpaar, mallotig mishandeld, van huis weggelopen, in handen gevallen van een akelige jongen die haar de baan op stuurt. Je leest het verhaal zoals je het verslag van een hulpverlener of een reportage in de krant zou lezen, om geïnformeerd te raken. En krijgt er nog wat sentiment à la de Zangeres zonder Naam of verontwaardiging à la Yvonne Keuls bij.

Even knullig is de manier waarop ons onthuld wordt waarom Lizzie zo vreselijk gelogen heeft. Drie mannen, de een met een basketbal-pet op, de tweede schilferig van huid, de derde om andere reden eng, zitten haar op de hielen. Nou ja, ze willen veertigduizend gulden van haar hebben. Steeds weer dreigt hun groene Opel. Zo gaat dat in de wereld van de drugs-handel, we lezen er vaak over in de krant. Zwagerman vertelt het verhaal vanuit de zienswijze van Simon.

Hij kan dus Simons samenzijn met Lizzie in scène zetten, en op die manier Lizzie zichtbaar maken. Lizzie zonder Simon is voor hem uit zicht. Hij komt over haar niet meer te weten dan Simon te weten komt, door wat zij vertelt, door wat anderen aan Simon over haar vertellen. Voor een novelle, lyrisch getint, zou dat genoeg zijn geweest. Voor deze roman blijkt het een verkeerde techniek. Die gruwelijke kindertijd, die ervaringen van hoer, dat gedoe met drugshandel, we hebben het net als Simon alleen van horen zeggen.

En Zwagerman maakt zich ervan af. Hij laat niet Lizzie aan het woord, in lange monologen, pratend met Simon, hij vat in losse hoofdstukken samen wat zij aan Simon broksgewijs heeft bekend.

Vandaar die brave verslaggeverstoon, met enige retoriek opgesmukt. Naar pikanterie hoeft de lezer niet op zoek te gaan. De geschiedenis speelt zich voor een deel af in de praktijk van de prostitutie maar het is daar even interessant als in een tandartsenpraktijk. Dat Lizzie in haar werk te doen heeft met een beroemde popster, met name genoemd, en met een beroemde tv-presentator, herkenbaar, maakt het verhaal niet actueler of sensationeler.

Hierdoor begon hun relatie al met vele leugens. Leugen werd op leugen gestapeld. Ik ben het er dan ook mee eens dat je al snel zag aankomen dat de relatie niet voor altijd stand zou houden. Als Bor thuiskomt na de tramreis moet hij, tegen zijn wil in, een potje Monopoly spelen met vader en moeder. Alleen voor zijn pa kan Bor uit medelijden nog een grijntje respect opbrengen.

Verder heeft Bor schijt aan alles en beleeft hij zoals gewoonlijk weer een saaie dag. De tramhalte is namelijk voor zijn huis. Wanneer Bor dit zat is gaat hij maar slapen. Na zijn voetbaltraining gaat hij bij zijn pa langs. Naarmate de avond vorderd wordt het steeds gezelliger tussen de twee en het komt bijna tot seks. Het was een rare ervaring voor Bor, maar uiteindelijk is er niets gebeurt en weer is een dag ten einde.

Dit lukt echter niet en Bor gaat samen met John de stad in om hier een beetje rond te slenteren en om mensen in de zeik te nemen. Dit kenmerkt het boek en maakt het zo uniek! Zo wordt er gefantaseerd over mooie en lelijke vrouwen, waarbij geen enkel lichaamsdeel onbesproken wordt gelaten. Dit leidt tot komische en soms smerige effecten. Asociaal en puberaal inzicht is de hoofdlijn!

De verdere dag is overigens saai en verdwijnt in het niets. Het is alweer donderdag als eindelijk de motor Kawa is gemaakt.

Bor start het ding en hij rijdt erop weg. Hij pikt hieropvolgend dan maar een fiets. Bor is het allemaal gewend en trekt zich er niets van aan. Verder die dag valt Bor nog wat mensen lastig in de supermarkt, waar hij ook zijn vriend John tegenkomt. Op Vrijdag neemt Bor actie tegen 2 meisjes die hem constant achtervolgen sinds hij op de Havo zit.

Bor kan hier niet tegen en hij roept de 2 meisjes VWO-ers bij zich. Er is namelijk een schoolfeest en Bor is er toch, onverwachts, heengegaan. Het is saai en hij verveeld zich zoals gewoonlijk. Een van de meisjes van vanmiddag stapt naar hem toe en maakt haar excuses voor de achtervolging.

Bovendien stelt ze zich ook nog eens voor: Ruth de Kleine is de naam. Bor laat duidelijk merken dat hij niks van haar wil weten, maar de domme koe schijnt dit niet te begrijpen. Bor danst nog wat en bekritiseerd nog wat onaangename mensen en gaat daarna maar naar huis aan. De rest van het weekend rust Bor wat uit.

Verder slentert hij door de welbekende stad en dringt hij wat biertjes. Bor accepteerd dit en wijdt dit toe aan intelligentie. Wat kan hem trouwens ook schelen allemaal! Feyenoord wint met van Ajax en na de wedstrijd gaan Bor en zijn vrienden weer de stad in om bier te drinken en om wat wiet te roken. Hier geilt hij op wat snollen en al gauw merkt hij dat er een smerig mokkel hem heel de tijd staat te bestuderen. Hij stuurt haar daarna naar huis met de bedoeling dat ze zichzelf maar moet gaan vingeren.

Later krijgt Bor nog een klap van een uitsmijter en weer even later trapt hij nog een junk in elkaar.

Hij pikt zijn fiets en gaat toch maar naar huis. Weer is een weekend roemloos voorbijgegleden. Het is alweer maandag en Bor merkt een vreemde sfeer in huis op. Hij komt er al snel achter dat Peter zijn broer komt eten met zijn nieuwe vriendin.

Bor mag de formele heks Daphne niet en hij betrapt haar op het ene na het andere mankement. De studeer-kut vindt zichzelf heel wat en merkt wat aan op de familie, volgens Bor. Verder gluurt hij nog wat met zijn verrekijker naar de nog jonge en nu naakte overbuurvrouw, die vrolijk terugzwaaid. De dag eindigt met een door sperma vervuild dekbedlaken: Dinsdag komt Bor Ruth weer tegen en deze zeikt Bor de oren van zijn kop d.

Ze vertelt hem ook dat ze morgen jarig en ze nodigt Bor uit voor haar feestje. Bor reageert nauwelijks en zet Ruth voor lul door gewoon weg te lopen. Hij ziet het er natuurlijk niet van komen dat hij naar haar feestje gaat en is het eigenlijk alweer bijna vergeten! Bor brengt een bezoek aan Toon, ze hebben elkaar immers al lang niet gezien.

Hij praat en drinkt nog wat met Toon en pleurt daarna ook weer op. Er is weer een hoop afgezeken deze dag, maar er gebeurde eigenlijk weer niets.

Bor fantaseert nog wat overt seks en valt daarna in een diepe, droomloze slaap. De volgende dag, woensdag, scheurt Bor weer met de brommer naar school. Hij heeft een nieuwe, gejatte, Kawa gekregen van John. John is hier erg handig in en Bor geniet van zijn vrijheid op het ding.

Bor wacht af en gaat de stad in. Hij irriteerd wat onschuldige mensen totdat hij een bekende, Mickey, tegenkomt. Chique mensen in een nog veel chiquere wijk bepalen het uiterlijk van het feest. Eenmaal binnen zuipt Bor zich de pleurus en hij jat wat voorwerpen. Als Ruth even later naar hem toekomt gaan ze samen een kamer in. Van beide kanten is er geen houwen aan en alles lijkt goed te gaan totdat het moment daar is.

Dan begint Ruth opeens onbegrijpelijk te schreeuwen en stroomt er familie de kamer binnen. Wat nu en waarom? Een Goede Dag voor de Ezel uitgever: Amsterdam Jaar van uitgave: De dagen van de bluegrassliefde Auteur: Edward van de Vendel.

Eerste jaar van uitgave: Nederlands Samenvatting De arme familie Zwarte leeft in een mooi, maar bouwvallig huis in Leiden. Die nacht blaast Saartje haar laatste adem uit… Ze is vermoord door de wetgeving Mijn Mening: De houdgreep Jaar van uitgave: Werkelijkheid onder de duim van Zwagerman Taal: Adriënne, een Nederlands meisje, is au-pair bij het gezin Rafferty, die in Londen wonen.

Om haar opvallende verveling te doorbreken stelt meneer Rafferty voor op een vereniging te gaan. Ze kiest een fotografiecursus uit, wat goed bevalt. Dan ontmoet ze Ingmar Booy. Ze trekken steeds meer met elkaar op en er ontstaat een liefdesrelatie. Ingmars broer, Siewald, is een succesvolle maker van promotiefilmpjes van popmusici. De verhouding tussen Ingmar en Adriënne fascineert hem zo, dat hij ze in zijn nieuwe project wil; een metaalblauwe videoclip.

Omdat Ingmar over twee weken weer naar Nederland terugmoet, is Adriënne niet zo enthousiast, maar ze laat zich toch overhalen. Adriënne krijgt last van nachtmerries over haar buik die opzwelt, ze houdt erg van haar lichaam. Ze zit niet lekker meer in haar vel en vertelt het Ingmar. Nadat Ingmar vertrokken is naar Nederland, worden liefdesbrieven uitgewisseld. Ze voelen beide een groot gemis. Als de clip in premiere gaat ziet Adriënne zichzelf met een opzwellende bui.

Ze krijgt er door de telefoon ruzie over met Ingmar, die haar geheim aan Siewald heeft verteld. Siewald heeft aan de clip gesleuteld en allebei willen ze naar elkaar toe om het uit te praten, maar dat is niet mogelijk. Ingmar Bergman en Ingmar Booy. De eerste is een bekend Zweeds filmer, de tweede is de hoofdpersoon in de roman De houdgreep van Joost Zwagerman.

Zij hebben hun voornaam gemeen en het lijkt me dat de schrijver hier niet zonder reden voor heeft gekozen. De naam Ingmar Booy is echter het zoveelste monstrum in de Nederlandse romanliteratuur, die al gezegend is met Arend Barend Dreverhaven, Frits Schotel de Bie en vele anderen.

Zwagerman publiceerde verhalen en gedichten in Optima en een aantal andere literaire bladen. Zijn romandebuut De houdgreep speelt zich af in Londen. De Nederlandse student Ingmar Booy verblijft gedurende de zomervakantie bij zijn broer Siewald, een succesvol videoclipmaker. Op een zondagochtend ontmoet Ingmar het Nederlandse au-pairmeisje Adriënne in Hyde Park Corner en er ontspint zich een romance tussen de twee.

Ze brengen veel tijd samen door met als thuishaven de woning van Siewald. Deze komt op het idee een videoclip te maken waarin Ingmar en Adriënne gaan figureren.

Kort nadat die is voltooid moet Ingmar weer naar Nederland en valt Adriënne terug in haar eentonige au-pairbestaan. Is hiermee een doodgewone vakantieliefde ten einde? De houdgreep is een goed geschreven roman en de schrijver is op een prettige manier pretentieus. Er is een door de schrijver geschapen verteller aan het woord die voortdurend laat merken dat hij aanwezig is.

Dit kan gemakkelijk tot oubolligheid leiden maar Zwagerman weet het in de hand te houden. De lezer krijgt les in het vermijden van clichés: Het meisje Adriënne heeft als hobby fotograferen en Ingmars broer maakt videoclips. En Ingmar Booy zelf, is dat een filmer? Nee, merkwaardig genoeg is hij voortdurend het onderwerp van foto en clip alsof hij een spel speelt met de werkelijkheid, die de anderen zo hardnekkig onder de duim proberen te krijgen, ofte wel: De schrijver wil duidelijk laten merken dat hij niet van de straat is.

Voor een goed begrip van een verhaal is bekendheid met die wereldliteratuur niet noodzakelijk. We kunnen het misschien beter beschouwen als een probleem van de schrijver: De enige interessante verwijzing naar de literatuur betreft Het seksuele bolwerk van Mulisch. In dit boek wordt over een van Freuds leerlingen, Wilhelm Reich, een literaire biografie geschreven. Op een boeiende manier weet Mulisch van de biografische stukjes een literaire legpuzzel te maken waarin alles zijn plaats heeft.

De figuur Wilhelm Reich, geen romanheld maar een historisch figuur, is voor Siewald Booy interessant genoeg om in een videoclip te verwerken. De persoon van Siewald kunnen we beschouwen als een tegenhanger van de literaire Reich bij Mulisch.

Zoals Reich in zijn jeugd een ingrijpende ervaring had doordat hij zijn huisleraar met zijn moeder zag neuken, zo ziet Siewald zijn broertje Ingmar en Adriënne samen in bed. Het sleutelgat waardoor de jonge Reich naar de moeder en de leraar keek wordt overeenkomstig de eisen van deze tijd de zoeker van Siewalds camera.

En dat brengt hem op het idee die videoclip met Ingmar en Adriënne te maken. Verderop in het boek heet het opeens Abercorn Place, en dat moet het volgens de plattegrond van Londen in werkelijkheid zijn. Als Zwagerman zijn metaforen weet te doseren en zijn eruditie weet te kanaliseren ben ik zeer benieuwd naar nieuwe verhalen en romans. Alsof ze hem in haar camera wil opsluiten.

Aan de andere kan probeert Siewald hetzelfde maar dan met zijn film camera. Je leest het vanuit de gedachten van Ingmar Booy of Adriënne zonder dat er al te veel emotie in voorkomt.

Ik vond het een moeilijk boek om te lezen, vooral het uitleggen van de foto artistiek en de titel verklaring vind ik best ingewikkeld. Desalniettemin is het een leuk verhaal om te lezen. Hoewel ik me er wel tot moet aan zetten om het te lezen. Er zit nauwelijks tot geen spanning in het verhaal en gebeurt eigenlijk niets actiefs. Het gaat puur alleen maar om Ingmar en Adriënne.

Doordat ik sommige stukken moeilijk en saai vind om te lezen, leest het boek niet lekker. Ik kan me dan ook moeilijk inleven in het hoofdpersonen. Ik voel niet met ze mee.

Robinson Jaar van uitgave: Dagblad De Limburger Publicatiedatum: Doeschka Meijsing en Nicolaas Matsier Taal: Nederlands Samenvatting Robinson is net met haar moeder verhuisd naar een kleine provinciestad. Na de vakantie zal ze in de 5e beginnen. In de les valt haar een jongen op, Daniel Bierwolf. Hij verlaat het lokaal omdat hij de godsdienstles onzinnig vindt. Daniel is het neefje van de rector, ook hij is nieuw op school.

Hij zit hier op school, omdat hij zich op andere scholen misdroeg. Aan het einde van het verhaal kon ik wel met Robinson mee leven. Smachtend naar aandacht en vrienden, het gevoel gewaardeerd te worden. Maar ze blijft met lege handen achter, met nog minder dan dat ze begon. Dit vind ik toch wel sneu voor haar.

Ik had niet verwacht dat Robinson eigenlijk nog ongelukkiger zou zijn aan het einde van het verhaal dan dat ze aan het begin al was. Het verhaal was niet spannend, maar de kleine nieuwsgierigheid naar hoe het nu verder zou gaan met Robinson hield me toch wel aan het lezen. De opbouw was mooi in elkaar gezet. Je begon bij het begin. Wanneer Robinson net is verhuist en naar haar nieuw school gaat en je eindigt bij de laatste dag van het schooljaar.

Het heeft dus een duidelijke chronologische verhaal lijn. Ik denk dat de seks scene tussen Robinson en Daniël het meest indruk op me heeft gemaakt. Vooral omdat het stuk nergens opsloeg. Naar mijn mening past het totaal niet in het verhaal. Alsof er een spannend stuk in moest met een beetje pagina opvulling zodat het verhaal niet te kort zou zijn. Vals licht Jaar van uitgave: Provinciale Zeeuwse Courant Publicatiedatum: Zwagerman is een brave verslaggever Taal: Nederlands Samenvatting Simon Prins is dertien als hij voor het eerst naar de Achterdam, in Alkmaar zijn woonplaats, gaat met Johnie een jongen uit de buurt.

Sinds die keer gaat hij iedere vrijdagmiddag naar de Achterdam om snel over de straat te lopen en schielijk opzij te kijken. Simon raakt geobsedeerd door de prostitutie. Simon was vijftien toen hij voor hert eerst overwoog om stiekem geld te sparen.

Het koste vijftig gulden om op de Achterdam een prostituee te bezoeken. Hierdoor komt er een mysterieuze wolk rond Lizzie te hangen die de lezer nieuwsgierig houd om verder te lezen. Ik vind het daarom wel een goede techniek, hierdoor is liefde die simon voor Lizzie voelt bijna voelbaar.

Ik vond het een erg mooi boek. Door het taalgebruik las het vlot weg en er zat voor mij voldoende actie in om niet af te dwalen. De spanning in het boek is niet groot, maar door alle leugens van Lizzie en de mysterieuze wolk die dat met zich mee brengt, blijft er een spanning in het verhaal hangen.

Het verhaal zet me ook aan het denken, wat nou als Lizzie het anders had aangepakt. Wat nou als Lizzie de waarheid had verteld en deze niet verdoezelde omdat ze bang te verliezen waar ze het meeste van hield, Simon Prins. Door de vele leugens die moesten voorkomend dat Simon bij haar weg zou gaan, heeft ze per leugen elke keer de kloof tussen haar en Simon een stukje groter gemaakt.

Het verhaal is niet grappig, niet moeilijk en niet erg indrukwekkend. Toch heeft het mij best ontroerd. Je ziet dat Simon en Lizzie elkaar aan het einde van het verhaal nog even leuk vinden als aan het begin.

Maar de vele gebeurtenissen verhinderen het om samen gelukkig te worden. Ik weet niet of het verhaal realistisch in de zin dat een jonge zoveel geduld met een meisje kan hebben. Toch vond ik wel realistisch geschreven. In het begin vond ik de opbouw een beetje verwarrend doordat er steeds tussen verleden en heden werd gewisseld. Ook het stuk waarin Simons verleden werd beschreven vond ik en een beetje saai, maar dit komt vooral doordat ik wilde weten wat er nu met Lizzie Rozenfelt aan de hand was.

Het einde heeft wel veel indruk op me gemaakt, ook had ik het einde niet echt verwacht. Het feit dat ze elkaar nog steeds leuk vinden, maar niet bij elkaar kunnen leven. Uiteindelijk hebben ze alle twee iemand anders gevonden en toch houden ze alle twee minder van die persoon dan dat ze van elkaar hielden. Bor Jaar van uitgave: Leesideeën Off Line Publicatiedatum: Michel de Koning Recensietitel: Nederlands Samenvatting Bor is het unieke en fantastische verhaal over een deel van het leven van Bor.

Het boek in ingedeeld in weekdagen en iedere dag maakt de lezer de gebeurtenissen, denk- en handelswijze van Bor mee. Ondanks dat Bor goed kan leren gaat hij het liefst de stad in alleen of met vrienden om hier een beetje rond te hangen en om andere mensen lastig te vallen of te aanschouwen.

Het verhaal rond deze asociale etter speelt zich geheel af in Amsterdam en begint met een flashback: Zo wordt als eerste verteld dat Bor en zijn drie beste vrienden Toon, Dick en John een groepje Mormonen in elkaar schoppen omdat ze er, volgens hun, lelijk uitzien en kutkoppen hebben. Deze gedachte wordt verteld terwijl Bor in de tram zit. Het is zijn favoriete en bovendien gratis vervoersmiddel.

Ook is het nog eens uitstekend geschikt om andere mensen te bekijken en om ze lastig te vallen. Zijn gedachten krijgen hier de vrije loop! Het gehele boek worden mensen, al dan niet bekenden van Bor, beschreven zoals Bor ze ziet. Dit gebeurt op een meestal zeer harde, en vaak ook respectloze manier. Als mensen Bor niet bevallen laat hij dit merken door een of andere rare actie uit te halen of door ze uit te schelden.

Vooral jonge vrouwen en vreemde mannetjes zijn het slachtoffer. Bor wijst ze voortdurend, en soms letterlijk, op hun mankementen! De volgende dag verveelt Bor zich op school, zoals altijd. Ondertussen legt hij zijn gedachten uit over de mensen in zijn nieuwe klas, die allemaal een voor een aan de beurt komen. Bor oftewel de schrijver heeft voor iedereeen aparte benamingen en zijn grote woordenschat omschrijft vele, dubieuze, figuren in zijn omgeving.

Niemand op school is zijn vriend ook niet nodig en ook ontbreekt het er aan lekkere wijven: Bor begrijpt er geen tering van, maar hij wordt wel stomdronken afgeleverd op het politiebureau, aanklacht: Dan gebeuren er opeens nog meer rare dingen in het verhaal: Dit vanwege zijn vermeend frequent ejaculatiepatroon.

Zijn gedrag breekt hem dus op en alles lijkt als een puzzel in elkaar te vallen…. Het verhaal heeft op het laatst nog een snelle en tevens onverwachte wending gekregen!

Wie had dat kunnen denken. Bor staat er nu alleen voor en heeft niemand meer. Iedereen ken de tering krijgen en ook zijn familie kan doodvallen. Bor blijft voorlopig lekker in de cel zitten en het zal hem ook niks schelen. Met deze opzienbarende roman maakte Joris Moens, arts en journalist, zijn debuut. Zijn wereld is niet de middelbare school die hij met tegenzin bezoekt, maar de straat, waar hij zich met zijn leeftijdgenoten uitleeft: Het onvergetelijke van dit boek is het taalgebruik: Door zijn intelligentie is de hoofdfiguur zich bewust van het hachelijke leven dat hij leidt.

Zijn noodlot is dat hij zichzelf niet in de hand heeft en dat goed beseft. Hij raakt in een ernstig isolement en evolueert van kwaad tot erger. Voer voor psychologen en geslaagde literatuur, deze eigentijdse, verontrustende levensschets. Ook jongeren zullen ongetwijfeld aangesproken worden door dit boek. De leraren zien veel potentie in hem. Het enige probleem is dat bor zelf niet wilt.

Hij wilt alleen maar de straat op om rond te hangen met zijn vrienden. Ik ben het er dan ook mee eens dat Bor een hachelijk leven lijd en dit ook beseft. Alleen zelf hij niks anders. Dit komt voor een groot deel door het taal gebruik. Het is grof, eentonig en vaak slaat het nergens op. Vooral bij meiden heeft Bor het steeds over neuken en dat ze een keer een lesje geleerd moet worden, maar zelf heeft hij het nog nooit gedaan en wilt het ook niet doen. Dit boek vind ik erg grof geschreven.

Bor heeft voor niemand respect en als ik het verhaal zo lees snap ik eindelijk wat sommige mensen tegen jongeren hebben. Het boek zelf is niet spannend, maar ook niet saai. Het verhaal verteld vlot waardoor het lekker weg leest.

De woord keus is niet te moeilijk en er word ook niet veel van de omgeving omschreven. Gelukkig ben ik wel eens in Amsterdam geweest anders zou ik niet weten hoe het eruit zou zien. Wel word er veel van de medemens omschreven. Hoe iedereen eruit ziet en vooral wat Bor ervan vind. Dit vind ik redelijk irritant, omdat ik niet de namen van alle kledingstukken weet. Maar ook vooral omdat Bor iedereen loopt af te kraken alsof hij het zo goed weet.

Ik heb dan ook meer medeleven voor alle bij figuren waar Bor en zijn vrienden op lopen te fitten dan voor Bor de hoofdpersoon zelf. Zelf denk ik wel dat het een redelijk echt verhaal is. Ik kan me na het lezen en alle comotie in het nieuws best voorstellen dat echt zulke jongeren in Nederland leven.

Het verhaal is chronologisch geschreven, het is eigenlijk een klein stukje van het leven van Bor op papier gezet. Alsof je een stukje uit een film knipt en alleen dat laat zien met de nodige ondersteunende informatie. Ivoren wachters Jaar van uitgave: Twee moorden, wegens twee beledigingen Taal: Philip Corvage koopt op een septemberdag, voor de dag dat de school weer begint, okkernoten, die hijzelf hersenvoedsel noemt. Hij kraakt deze noten met zijn tanden, wat hij beter niet kan doen gezien de al miserabele staat van zijn gebit.

Terwijl hij een stuk kies uitspuugt, ontmoet hij twee vrienden van en een klasgenote, Elly Temminck. Hij wordt door een aanval van kiespijn overvallen en Elly haalt hem over om naar een tandarts te gaan. De tandarts vult dan de pijnlijke kies zonder verdoving. Oom moppert op Philip. Hij is een luiwammes, strooit alleen maar met Latijnse citaten in het rond en vernielt opzettelijk zijn gebit.

Selhorst vergelijkt Philip met zijn vader, die hem vroeger ooit heeft opgelicht. Vroeger was Selhorst dol op Philip, maar dat is nu heel anders. Onder het eten wordt hij woedend op Philip en stuurt hem naar zijn kamertje, waar de trouwe dienstbode Nel hem zijn avondeten brengt.

De volgende dag, een maandagmorgen, wandelt de zich werkelijk briljant voelende, net afgestudeerde leraar Nederlands, Frits Schotel de Bie met zijn verloofde, bibliothecaresse Lida Feldkamp, naar het lyceum, waar hij voor het eerst les moet gaan geven.

Lida is erg nieuwsgierig naar alles wat met school te maken heeft, maar Schotel de Bie weigert haar wat te laten zien en stuurt haar weg. Heel zelfverzekerd komt hij de lerarenkamer binnen waar hij op de hak wordt genomen door twee leraressen, Lenstra en van Leeuwen. Zij voeren een absurd dialoog en leraar Fernaud doet zo goed mogelijk mee. Schotel de Bie is zwaar geïrriteerd, maar de eerste les aan klas 6A verloopt toch redelijk goed.

Hij schiet uit zijn slof en valt uit tegen Philip. Omdat Schotel de Bie toch wel het idee heeft dat hij te ver is gegaan, overlegt hij dit geval eerst met Karsten, een vroegere studievriend, en later met de rector.

Hij hoort van hen, dat Philip een intelligente, gevoelige jongen is, die zelfs gedichten schrijft. De leerlingen voelen zich zwaar beledigd omwille van Philip en zien graag dat Philip excuus eist van Schotel de Bie. Philip voelt zich echter allerminst beledigd door deze aanval, alleen wel door het cliché van de uitspraak, hij had wat beters verwacht van een leraar Nederlands.

Na schooltijd verteld Schotel de Bie aan Lida, zijn verloofde, van zijn alles verslaande succes als leraar. Lida constateert dat hij een gebrek aan humor heeft. Het blijkt het huis van Lida te zijn. Lida is zeer geschokt en vind het redelijk dat Philip excuses eist van Schotel de Bie.

Deze weigert echter Philip te ontvangen. Lida kiest partij voor Philip en samen wandelen ze terug. Ondertussen vertelt Philip dat hij zich niet eens beledigd voelt, en dat hij de ruzie van Lida en Schotel de Bie een prachtige mop vind. Lida voelt zich beledigd, maar toch praten ze heel prettig met elkaar. Als Philip het een en ander over zijn thuis heeft verteld, over zijn opvliegerige oom die hem uitscheld voor oplichter, laat Lida Philip beloven, dat nooit meer te nemen. Ze nemen afscheid met een lange kus, waar Philip erg van overhoop is omdat hij nog nooit gezoend heeft.

Hij schaamde zich voor zijn dentistische puinhopen. Als Philip thuiskomt moet hij direct naar zijn oom komen. Selhorst heeft een brief gekregen van de tandarts L. Het sonnetverhaal wordt uit de doeken gedaan, en Selhorst barst van woede. Hij probeert hem te wurgen. Nel komt de kamer binnen op het lawaai dat ontstaat en verzekert Philip dat hij oom niet vermoord heeft, hoewel hij er wat vreemd bijligt op de grond.

Hij heeft gewoon weer een beroerte gehad. Philip verlaat daarop het huis om zijn tante en de dokter te waarschuwen. Hij voelt zich de hoofdrol speler in een klassiek tragedie. Daarna gaat hij naar het huis van Lida en stelt haar voor om met hem te vluchten. Immers, had zij hem niet gekust, had hij nooit de moed gehad om zijn oom aan te vallen.

Zij echter lacht hem uit. Philip voelt zich op zijn hart getrapt en gaat weg. Philip loopt nu naar het huis van Nel, die inmiddels thuis is. Nel vertelt hem dat de dokter geen sporen van wurging heeft ontdekt. Ze omhelzen elkaar stevig. Dan komt Piet, man van Nel, thuis. Ze drinken gedrieën wat en als Philip dronken is, zal Piet hem thuisbrengen. Buiten verteld Piet dat de politie achter Philip aanzit.

Als ze langs een kanaal rijden, mindert Piet vaart en duwt Philip uit de auto het kanaal in. Dinsdagmorgen hoort Schotel de Bie dat Philip Corvage zelfmoord heeft gepleegd. Schotel de Bie is behoorlijk overstuur. Na de pauze biedt hij zijn excuses aan aan klas 6A, wat hij als een ware heldendaad ziet. Lida denkt hier heel anders over.

Als Schotel de Bie na schooltijd bij haar langs wil gaan, is ze vertrokken. Ze heeft een lange brief geschreven waarin ze schrijft alsnog te gaan studeren en dat Schotel de Bie niet bij haar past. Philip zal altijd tussen hen in blijven staan. In de epiloog wordt de teloorgang van Schotel de Bie getekend. Alles mislukt, in niets is hij meer goed. Fernaud oppert het idee dat er totaal geen sprake was van zelfmoord, maar van een dubbele moord.

Men besluit de zaak verder maar te laten rusten. Een gebergte in de Nederlandse literatuur Is het oeuvre van S.

Van zijn tweeënvijftig romans horen er heel wat tot de pieken in dat gebergte. Ivoren Wachters In een roman snijden twee levenswegen elkaar. In deze roman duurt die snijding maar 50 minuten, één schooluur. Er wordt maar één zin uitgesproken, namelijk: Na dit schooluur en na deze zin zien de twee hoofdpersonen elkaar niet meer. De bezitter van het afgebrande kerkhof is de jarige gymnasiast Philip. De haag zijner tanden is geheel verrot en hij kan dan ook nooit zijn mond houden.

Hij weet dat hij met dat kerkhof te ver is gegaan. Hij praat er met de rector over. Maar hij verdomt het om, zoals zijn verloofde vraagt, de leerling zijn excuus aan te bieden. Philip is niet echt beledigd, maar hij gaat de leraar zoeken en vindt diens verloofde. Zij komt aan zijn kant te staan en ziet haar besnorde verloofde in een ander licht. Een brief van de tandarts die met het sonnet geen genoegen neemt, maakt Philips oom razend. Hij zegt de volzin die Philip wel beledigt: Die krijgt een beroerte.

De dienstmeid, die dit zag, stuurt Philip om de dokter en geeft voor alle zekerheid haar nare oude baas nog een mep met zijn eigen wandelstok. Philip heeft die nacht een tweede ontmoeting met de verloofde van zijn leraar. Driemaal wordt Philip dat etmaal gezoend. Een keer door een schoolvriendinnetje. Een keer door de verloofde. Een keer door de dienstmeid, die hij bij haar thuis opzoekt.

Haar echtgenoot gooit de gymnasiast, uit jaloezie en om de ware toedracht van ooms dood te verhullen, in het water. Dit wordt als zelfmoord gezien. De leraar probeert een mooie rol te spelen door bij de klas zijn excuses aan te bieden voor zijn belediging.

Zijn verloofde verbreekt de verloving en we zien de leraar zachtjes maar zeker naar zijn ondergang dalen. Een drakig verhaal, zult u zeggen. Twee dooien, vanwege twee beledigingen. Maar het levert een prachtroman, een van de ontspannendste die Vestdijk schreef.

Het gebit is het hele boek door het thema. Op elke pagina vind je een tand, een kies, een kaak. In gedrukt Nederlands komt het woord mond één keer voor op de 6. In romans komt mond één keer op de 2. In dit boek één keer op de Voor elke tandarts, tandepeuter, kiezentrekker, tandenfrik, tandsteenhouwer, cementbediende is de roman vakliteratuur.

Voor latinisten gelukkig staan de Latijnse citaten achterin vertaald en Neerlandici Van Boendale is de vrouwenhatende Vlaam waar de leraar op wil promoveren, plus sporen van Tollens, Bilderdijk, Bordewijk, Van Effen ook, maat voor iedere lezer is het een genot om te zien hoe Vestdijk in dit tussendoortje de twee sferen van een scholier tot snijding brengt: De verloofde is eindelijk een sympathieke vrouw in een moderne Vestdijk-roman.

Zoals Caligula in De nadagen van Pilatus, zoals de landheer in Iersche Nachten, zoals de verlopen Britse aristocraat in Puriteinen en Piraten, zoals de duivel in De kelner en de levenden, zo houdt Philip aan het einde van het boek, en aan het eind van zijn leven, een briljante, superieure speech, die door de toehoorders van dat moment niet geheel op prijs wordt gesteld. In zijn tientallen treffende observaties, zoals deze over het effect van een groet: Maar in de leraarskamer geeft een leraar precies aan hoe het volgens hem gegaan moet zijn.

Hij gist dat de dienstmeid een tik met de stok heeft gegeven en dat haar man Philip heeft verdronken. Waarom heb je dat niet aan de politie verteld? Zouden we de jongen daarmee terughebben? Al had je tien moordenaars achter de tralies gestopt, die jongen bleef dood, antwoordt de leraar. Het grappige is dat de eerste belediging hem niks uitmaakte en toch is hij er aan dood gegaan. Doordat meneer de Bie hem beledigd had is hij met de vrouw van meneer de Bie in contact gekomen.

Die heeft hem gezegd dat Philip zich niet zo moest laten behandelen door zijn oom. Hierdoor heeft hij zijn oom een klap gegeven toen deze hem echt beledigden. Ik ben het dus met de uitspraak eens.

Het was gewoon weer een van zijn gedichten. Ik vond het gedicht niet goed omdat hij eigenlijk steeds hetzelfde zegt maar dan steeds met andere woorden of hij gebruikt synoniemen.

Er zat helemaal geen vaart in. Om te beginnen vond ik het boek vreselijk om te lezen. Eerlijk gezegd vind ik lezen best leuk en heb ik tot nu toe nog nooit meegemaakt dat ik me echt verplicht door een boek heen moest worstelen. Wanneer er actie in het verhaal zat er gebeurde dingen of gesprekken werden gevoerd vond ik het boek best te lezen. Vooral het stuk dat Corvage naar Lida gaat om te vertellen dat zijn oom een hartaanval heeft gekregen vond ik boeiend om te lezen vergeleken met de rest van het verhaal.

Omdat er iets gebeurde en af en toe zat er nog humor in dat gesprek. De stukken waarin Philip Corvage het over zijn dichtwerk heeft of over iets anders persoonlijks verteld laat me ijs koud.

Ook aan het latijn ergerde ik me vreselijk. Die stukken waren vooral langdradig en vreselijk moeilijk om te lezen en te begrijpen waar hij het überhaupt over heeft. Ik vond het oninteressant om te lezen. Het het viel me op dat Philip veel slimmer en bij de hanter is dan zijn leeftijdsgenoten.

.

Geile poesjes vrouw pijpt man

Dat soort mensen bestaat wel degelijk, een subdivisie van de veel grotere groep genaamd zoöfielen. Die heb je in soorten en maten, en het onderwerp bestialiteit — seks met dieren — is altijd reden tot grote controversie, want de meerderheid van de mensen vindt dat verwerpelijk.

In Nederland is het verboden, maar in sommige landen is het toegestaan, mits het dier er geen schade van ondervindt. Er gaan verhalen dat er in Denemarken zelfs dierenbordelen zouden zijn. Zoöfilie is al geruime tijd bekend, maar er is nooit veel onderzoek naar gedaan. In publiceerde een gezaghebbend medisch tijdschrift een Braziliaanse studie naar het verband tussen seks met dieren en peniscarcinoom peniskanker , In het onderzoek werden mannen met deze ziekte en gezonde mannen uit twaalf verschillende steden ondervraagd.

Van de patiënten had 44,9 procent ooit zijn lusten op een dier gebotvierd, van de controlegroep 31,6 procent. Schokkende cijfers, niet zozeer vanwege het verband tussen peniskanker en seks met dieren, maar…dat zoveel mannen dat laatste blijkbaar überhaupt hebben gedaan. Volgens dit onderzoek ligt het gemiddelde op 34,8 procent. Dat zou een derde van mijn mannelijke kennissenkring betekenen! Het zijn dus voornamelijk pubers die zich bij ontstentenis van lieden van dezelfde soort op andere diersoorten storten, of dat nu mensenpubers of dolfijnenpubers zijn.

Niets dierlijks is ons vreemd. Terwijl ik dit schrijf, is het land in rep en roer, want een schrijfster heeft het gewaagd om zogeheten selfies te maken met afbeeldingen van — oh nee!

Het ondenkbare bleek waar: Hoogtepunt van alle consternatie was een uitzending van DWDD, waarin de schrijfster over haar zelfportretten vertelde, in het bijzonder de foto die ze had genomen van een bebloede tampon die ze uit haar tussenbeense trok.

Ja, niet alleen zijn schrijfsters naakt onder hun kleren, ze gebruiken ook weleens tampons en maandverband. Om en nabij 50 procent van de wereldbevolking maakt het mee, heeft het meegemaakt of zal het bij leven meemaken dat oude eitjes plaats moet plaatsmaken voor nieuwe, met de bloederige schoonmaak die daarop volgt. Vleermuizen, sommige andere primaten en olifantsmuizen hebben ook een vorm van menstruatie, net als overigens nog veel meer dieren, hoewel bij de meeste soorten het bloed in het lichaam verdwijnt voordat het naar buiten kan komen, De vraag is waarom een foto van een geslachtsdeel met een tampon zoveel ophef veroorzaakt.

Een deel van de commotie zal te maken met onze fascinatie met en tegelijkertijd afkeer van ontblote geslachtsdelen daarover een andere keer meer , maar een deel ook met het eeuwenoude taboe op menstruatie.

Zelfs de Romeinen hadden al een vreemde verstandhouding met ongesteldheid of zoals wetenschappers het noemen: Zo moest Plinius weinig hebben van de menstruatiecyclus: Wijn zou zuur worden met ongestelde vrouwen in de buurt; bloemen zouden spontaan verwelken.

Plinius was niet de enige; door de eeuwen heen was de menstruatie altijd onderwerp van taboes, mythen en vreemde rituelen. De Bijbel moest er weinig van hebben, van de islam mogen ongestelde vrouwen de moskee niet in, gelovige joden hebben een broertje dood aan de rode zee en boeddhistische tempels weigeren vrouwen tijdens hun menstruatie.

De reacties op een onschuldige foto van een bebloede tampon uit de plasser van een schrijfster zijn een echo van deze eeuwenoude weerzin. En dat vind ik pas walgelijk. Een syllogisme bestaat altijd uit drie delen: Onze major van vandaag: Volgens de definitie is pornografie de weergave van seksueel gedrag met het doel om seksuele opwinding te creëren.

Dieren produceren zelf geen porno; in de natuur is zoiets althans nog nooit aangetroffen. Maar dat wil nog niet zeggen dat ze niet door pornografie gefascineerd kunnen zijn. Mensen zijn in hoge mate geïnteresseerd in seksende soortgenoten.

Als er ergens twee mensendieren, verscholen voor de rest van de kudde, met elkaar beginnen te konkelfoezen, zijn er altijd wel omstanders die even een kijkje nemen al dan niet met een smartphone binnen handbereik. Lust die in het openbaar wordt geblust, is daarom nogal een taboe, en juist daardoor zo aantrekkelijk. Seks onder dieren is geen taboe. Er zijn veel anekdotes over dieren en huisdieren die rustig toekijken als andere dieren zich op elkaar storten.

Eén bepaalde gemoedstoestand heeft de overhand: Ooit las ik over een onderzoek waarbij apen met een knop op een computerscherm konden kiezen tussen plaatjes van seksen de soortgenoten, lekker eten of willekeurige voorwerpen. De parende soortgenoten werden toch het vaakst gekozen.

Ener is een veelbesproken pandapornoexperiment onder leiding van Thaise wetenschappers. Dit was het syllogisme: Zoölogen dachten van wel. Eerst gaven ze de pandaberen viagra in de hoop dat de mannetjes wel zouden weten wat ze met het resultaat zouden aan moeten. En dat zou volgens de onderzoekers zijn gelukt. Een tijdje terug geleden ving ik in Nijmegen een gesprek op tussen twee puberjongens. Ze zaten op het vwo en waren toe aan de keuze voor een vervolgopleiding. We kunnen er gevoeglijk van uitgaan dat de ouders van deze Nijmeegse knapen niet bepaald uitbundig zouden reageren op hun droomberoep.

Het vak van pornoacteur staat niet heel hoog aangeschreven zo ergens tussen drugsdealer en oplichter , terwijl er — althans, in Amerika — wel degelijk een aardige boterham mee valt te verdienen. Afgezien van vervelende bijkomstigheden die pornosterren tijdens hun overwegend liggende loopbaan tegenkomen — sociaal isolement, seksuele afstomping — is er één reden om deze carrièremove misschien toch maar af te blazen: Van de pornosterren die tussen en werkzaam waren, verlieten er 51voortijdig het leven: Toch waren er in de muziekindustrie tussen en maar negen drugsgerelateerde doden en twee zelfmoorden.

Er zijn walgelijke christelijke websites die zich verkneukelen over dit hoge sterftecijfer. Christenen noemen het een straf van God dat de gemiddelde levensverwachting van een pornoster — volgens hen — slechts 37,43 jaar is, tegen 78,1jaar van de gemiddelde Amerikaan.

Het is moeilijk te achterhalen of dit christelijke gemeesmuil klopt of niet. Als de KIJK-redactie mij zou vragen of als auteursfoto in plaats van het normale guitige portretje eens een plaatje van mijn voortplantingsorgaan mogen plaatsen, zal ik waarschijnlijk weigeren. Mijn handen en oren mag iedereen bekijken, mijn zaakje is voor een beperkt aantal ogen. Het opmerkelijke aan genitaliën is: Althans, onder normale omstandigheden.

De afgelopen maanden verschenen er verontrustende berichten over een toegenomen gedrag genaamd sexting: Via apps als Tinder en Snapchat schijnen volksstammen jongeren elkaar hiermee te bekogelen.

Twee jaar geleden deed de Universiteit van Antwerpen onderzoek onder vijfhonderd tieners tussen 15 en 18jaar. Een van de oorzaken hiervoor was volgens de onderzoekers peer pressure, oftewel groepsdruk. De vraag is waarom we willen dat de ander ons bloot ziet. Het verlangen naakt voor de ander te verschijnen is volgens onderzoekers hard-wired in onze hersenen en waarschijnlijk al miljoenen jaren oud.

Onze voorouders deden het, en ook apen wapperen hun plassers en billen opgewekt in het rond. Het tonen van geslachtsdelen was en is een manier om zowel seksuele interesse te uiten als die bij een ander op te wekken.

De wetenschap dat men wordt begeerd is voor veel mensen opwindend — en dan vooral voor vrouwen aldus wetenschappers. Onderzoek wijst uit dat vrouwen de gedachte dat mannen hen seksueel aantrekkelijk vinden dankzij het tonen van nu naakte lichaam, belangrijker vinden dan de eventuele consequenties van dit gedrag. Volgens recente studies zou bijna de helft van de vrouwen weleens fantaseren over striptease of paaldansen. Dat valt dus wel mee. Kijken of het wordt geplaatst. Volgens wetenschappers een marginaal verschijnsel in het dagelijks leven dat door slechts een handjevol mensen wordt geapprecieerd of gepraktiseerd.

Met name in pornografie is multiple partner sex een heel gangbaar thema. Er zijn in pornografie vele subgenres die aan deze wensgedachte voldoen. Bij een meerderheid van deze gangbangs is een vrouw het middelpunt en zwermen mannen om haar naakte lichaam, als spermatozoïden om een eicel. Bij een gangbang is deel van de lol dat de vrouw niet weet welke mannen er allemaal een poging gaan wagen haar vruchtbaarheidskanaal te penetreren.

Gangbangen heeft inmiddels een grote vlucht genomen. Verschillende zakenvrouwen hebben zich in dit genre gespecialiseerd: Natuurlijk hoort bij een officieel Wereldkampioenschap ook een officieel Wereldrecord. Dat werd op 16 oktober in de Poolse hoofdstad Warschau gevestigd door de Amerikaanse l.

Deze getrouwde actrice, die in de Universiteit van Kentucky verliet met een Master of Arts-degree, bediende die dolle avond maar liefst verschillende mannen in 7,5 uur. Daarbij steekt het mannelijke record nogal schril af. De Amerikaan Jon Dough, artiestennaam van Chester Anuszak ik verzin dit niet , had in seks met vrouwen, waarbij hij vijf of zes orgasmes had. Hij is er niet gelukkiger van geworden. In pleegde hij op jarige leeftijd zelfmoord. Laat jij de hond uit?

Al nagedacht over je morele standpunt over groepsseks? Dat was immers het huiswerk van vorige maand. Seks in het openbaar, seks in groepen; het is tegelijkertijd een wereldwijd taboe en een eeuwenoude fascinatie. We zijn mateloos geïnteresseerd in seks met meerdere mensen.

In sommige culturen is het geaccepteerd gedrag dat twee pas getrouwden hun huwelijk inwijden in het bijzijn van hun familie, in andere culturen is het genoeg als de bewijzen hiervoor een bebloed laken publiekelijk worden getoond. Seksfeesten, bacchanalen en orgies zijn zo oud als de oudheid zelf. Al in de vijfde eeuw voor Christus waren er initiatiefeesten waar men ter ere van de goden massaal seksuele handelingen verrichtte, liederlijk zoop en luisterde naar luidruchtige muziek onder de grote rivieren staat dit nog steeds bekend als carnaval.

Er zijn allerlei zogenoemde paren- of swingersclubs, waar echt- paren in groepsverband aan elkaars plassers kunnen zitten. Daarnaast worden er op veel plaatsen avonden georganiseerd waar een of meerdere vrouwen seks hebben met grote groepen mannen.

Tijdens deze gangbangs is het niet ongebruikelijk dat één enkele vrouw door tientallen mannen wordt gepenetreerd. In veel gevallen zijn de vrouwen niet te beroerd om toekijkers ook even behulpzaam naar hun hoogtepunt te brengen. Inmiddels is dogging een wereldwijde tijdsbesteding van Brazilië en Amerika tot Nederland , maar Engeland blijft. Uit een Amerikaans onderzoek blijkt dat slechts 1procent van de vrouwen het idee van groepsseks voor zichzelf aantrekkelijk vindt, tegen 13 procent van de mannen.

Daarover volgende maand meer en niets houdt je tegen deze keer zelf het huiswerk te bedenken. Een groepje kinderen heeft een feestje op de kamer van de jarige. Beneden maken de ouders zich zorgen. Ik hoorde het toen ik een jaar of tien was, midden in de vrijgevochten jaren zeventig, van nota bene mijn eigen vader zelf een kettingroker.

Hoewel ik vrij zeker weet dat mijn ouders nooit hebben meegedaan aan erotische groepsuitspattingen, stonden zij er moreel niet afwijzend tegenover.

Ze waren lid van de NVSH, een club die streed voor seksuele hervorming en het bespreekbaar maken van seksuele voorkeuren. De NVSH organiseerde en organiseert nog steeds avonden waar vrijgezellen en stellen zich in het openbaar naar hartenlust aan elkaar overgaven. Die openbaarheid is opvallend, want over het algemeen zoeken mensen — meer dan onze naaste diersoorten — privacy bij oprispingen van fysieke lust.

Antropologen zien het als een van de sterkste en meest wijdverspreide taboes: Volgens sommige wetenschappers doen we dit omdat we tijdens seks weerloos zijn voor aanvallen van roofdieren en vijanden. Andere onderzoekers vermoeden dat onze hang naar afzondering te maken heeft met de angst met name bij vrouwen voor seksuele jaloezie en agressie.

Omstanders zouden weleens op het idee kunnen komen om ook een poging tot bevruchting te wagen. Wij zijn ons bewust van onszelf en onze handelingen. Net als piesen en poepen weten we dat seks bij onszelf en bij toeschouwers hilariteit en afschuw kan oproepen.

Chimpansees zullen elkaar niet belachelijk maken als er eentje gaat zitten kakken of er twee even met elkaar rampetampen, Maar dan zitten we met de volgende vraag. Door de eeuwen heen hebben mensen zich in het bijzijn van anderen aan elkaar vergrepen. Van Caligula tot Berlosconi, van middeleeuwse zoenfeestjes tot hedendaagse gangbangs.

Dan werd de klas verdeeld in twee groepen die elkaar verbaal te lijf moesten over een bepaald onderwerp. Halverwege ging er soms een kookwekker af, waarna de leerringen het tegenovergestelde standpunt moesten verdedigen. Het leerde ons argumenten van tegenstanders voor te zijn. Aan dit vak moest ik denken toen ik de voorbereiding deed voor dit stukje.

Aanvankelijk dacht ik dat er niet veel over het onderwerp viel te zeggen. Seksuele uitspattingen tussen leden van dezelfde sekse zijn bij onnoemlijk veel diersoorten gerapporteerd. Sterker nog, grosso modo mogen we stellen dat bij alle diersoorten die seks hebben homoseksueel gedrag voorkomt. Van wormen tot schapen, van pinguïns tot gieren: Je zou zeggen van wel, maar niet iedereen vindt dat. Tijdens mijn zoektocht naar achtergronden vond ik veel pseudo- wetenschappelijke artikelen van strenggelovigen die het hebben over de homosexuality in animals-myth; de mythe dat dieren homoseksueel kunnen zijn.

Godsdienstfanaten zien homoseksualiteit als een onnatuurlijke zonde. Heerlijk hoe devote christenen en moslims openlijk anderen hun geluk en plezier misgunnen. Wanneer ik in de beslotenheid van mijn eigen slaapkamer graag het geslachtsdeel van een andere man in mijn hand, mond of anus zou willen nemen, vinden veel religieuzen dat ik hen eerst om de toestemming van hun godheid moet vragen.

En nu gaat er een kookwekker af. Een van de argumenten van gelovigen is dat het feit dat homoseksueel gedrag bij dieren voorkomt, niet per se betekent dat dieren ook homoseksueel zijn. Seksuele geaardheid is een menselijke uitvinding, die niet op insecten of andere niet-menselijke beesten kan worden geplakt. Een ander christelijk argument is dat kindermoord, verkrachting en kannibalisme onder veel diersoorten gangbaar zijn, maar dat we nooit zullen aanvoeren dat het daarom ook voor mensen natuurlijk gedrag is.

Gelukkig gaat de kookwekker weer af. Ik ga nu direct argumenten formuleren om de religieuze antihomostandpunten verbaal te lijf te gaan. Lang geleden moest ik voor een tv-programma op bezoek bij een paardenstoeterij; een manege waar paarden werden gefokt. Een van hun hoofdactiviteiten was het produceren van hengstenzaad.

Vroeger mocht een hengst een vrouwtje nog zelf bestijgen, maar dan kon hij slechts een beperkt aantal merries bevruchten. Lucratiever was het om het sperma op te vangen en te verdelen over zoveel mogelijk vrouwtjes. Tijdens de reportage bij de stoeterij was het mijn taak een buis ter grootte van mijn onderarm over een opdringerige paardenworst heen te schuiven op het moment dat het mannetje steigerend een leren nep-vrouwtje besteeg. De copulatie met de buis in mijn hand duurde niet lang; al na een paar seconden kwakte de hengst een theekopje zaad vol, met de kracht van een cappuccino-opschuimer.

Dat het paard hierbij ejaculeerde is een feit dat was het doel van de hele onderneming , maar of hij hierbij ook een orgasme had, is een vraag waarover ik mijn donkerblonde koppie eigenlijk nog nooit had gepijnigd. Hoe zouden we dat kunnen weten? Zoogdieren lijken plezier te beleven aan seks, maar of ze daadwerkelijk een hoogtepunt bereiken, is lastig te bepalen. In een filmpje dat een tijdje geleden viral ging, zagen we hoe een boer tijdens de kunstmatige bevruchting van een varken het beest met zijn handen genitaal stimuleerde, omdat dit zorgde voor een toename van 6 procent biggetjes ten opzichte van varkens die niet waren gevingerd.

Of de zeug hierbij ook een orgasme had, is moeilijk te bepalen. Onderzoekers kunnen mensen simpelweg vragen of ze bij de seks zijn klaargekomen, maar dieren houden hierover wijselijk hun mond. Wetenschappers luisteren daarom naar geluiden en kijken naar lichaamsbewegingen en gezichtsuitdrukkingen, waarna ze een vergelijking maken met onze geluiden, lichaamsbewegingen en gezichtsuitdrukkingen. Dat blijft natuurlijk een zaak van interpretatie.

Primaten, met name mensen, tonen gevoelens als pijn en genot voor een groot deel via hun hele gezicht, maar andere zoogdieren doen dit alleen met hun ogen of oren. Paarden hebben zeer expressieve oren, al moet ik bekennen dat ik bij het opvangen van paardenzaad daar niet op heb gelet. Mannetjesmakaken hebben een bepaalde getergde gezichtsuitdrukking op het moment van hun ejaculatie die doet vermoeden dat zij op dat moment inderdaad een orgasme ondergaan spiertrekkingen en vreugdekreten.

Vrouwtjesmakaken hebben die uitdrukking niet; althans niet als ze worden bereden door een mannetje. Er zijn wel gevallen bekend van makakenvrouwen die elkaar weten te brengen naar een ogenschijnlijk hoogtepunt en dito gezichtsuitdrukking, maar dat wordt het onderwerp van volgende maand: Een oom van mij had een vreemd gevoel voor humor.

Soms zei hij, zittend op de bank, met een sigaret in zijn hand en een glas vieux op tafel: Laatst zat ik met mijn kinderen te kijken naar een programma waarin zangeres Anita Meyer optrad. Hoe belegen de grap, ik kopte hem in. Mijn oudste zoon vroeg wat een temeier was. Mijn jongste zoon had een betere vraag: Dat had ik me dan weer nooit afgevraagd en daarom besloot ik mijn zoons ter plekke in te wijden in de wondere wereld van de etymologie, de herkomst van woorden. Temeier komt van het Hebreeuwse woord temea, dat onrein betekent.

In het Jiddisch is een temeierspiese een hoerenhuis, temeieschieppers zijn hoerenlopers. Er zijn taalkundigen die denken dat het woord oorspronkelijk uit Amsterdam komt. Een ander geschikt woord om uit te pluizen was lichtekooi. Etymologen zijn het niet helemaal eens wat de herkomst van het woord is. Een lichtekooi zou dan iemand zijn die bij het lopen zijn of haar kont optilt.

Onder prostituees zou dit een gangbare manier zijn om klanten te lokken: Maar er is een andere mogelijke betekenis. In het Middelnederlands kan kooi ook slaan op een vrouwelijk geslachtsdeel.

Er is een klucht bekend uit waarin een vogel een metafoor is voor een mannelijk geslachtsdeel. De vogel wordt gehouden in een kooi. Het laatste woord dat ik met mijn kinderen opzocht, kwam uit het Amerikaans. Hooker is een woord dat iedereen kent, maar wat is de herkomst? Er zijn twee verklaringen. De leukste is dat het woord is afgeleid van een bevelhebber ten tijde van de Amerikaanse burgeroorlog. Die waarschijnlijk overigens ook rookten en dronken.

Onlangs wilde ik in een verhaal verwijzen naar de Italiaanse acteur Rocco Siffredi, die volgens Wikipedia in ruim pornografische producties zou hebben gespeeld, tussen en het jaar dat hij besloot meer tijd te willen besteden aan zijn kinderen.

De Italiaanse acteur was volgens zijn biografie voornamelijk gewild vanwege de afmetingen van zijn voor dat soort arbeid handige vleselijke werktuig van 22 centimeter. Dat was, in marketingtermen, een unique selling point. Het is altijd moeilijk voor te stellen dat de porno-industrie precies is wat het woord zegt: Een vakgebied, met werktijden, arbeidscontracten en marktmechanismen.

Dat er hard wordt gewerkt blijkt wel uit de werklust van Siffredi: Zelfs als je hobby je beroep is, is dit een indrukwekkend aantal. Ik weet niet met hoeveel actrices Siffredi gemiddeld figureerde, maar laten we eens voorzichtig aannemen dat dat er twee per film waren.

Omdat ik heimelijk gefascineerd was door deze zakelijke aantallen, zocht ik naar wetenschappelijke informatie over het onderwerp.

Al snel kwam ik terecht op een site genaamd International Adult Film Database, een gigantisch overzicht van alles wat er op pornografisch gebied is verschenen.

De succesvolle site komt uit de koker van Peter van Aarle, een Nederlandse internetlegende die in op zijn 42ste overleed. Van Aarle had een fenomenale encyclopedische kennis van pornografie. Al in de vroege jaren tachtig begon hij deze te rubriceren, wat de basis vormde voor zijn site. Begin dit jaar publiceerde de Amerikaanse journalist, blogger en onderzoeker Jon Millward het resultaat van een uitgebreid onderzoek naar Van Aerles database. Er is veel bekend: Millward besloot diep in het onderwerp te duiken, in de hoop algemene gedachten over pornografie te kunnen bevestigen of ontkrachten.

Pornoacteurs zijn vooral erg doorsnee. De gemiddelde cupmaat van de vrouwelijke acteurs was bijvoorbeeld B- en niet dubbel D, zoals je wellicht zou verwachten. Wat wél klopte was dat mannen meer sekspartners hebben dan vrouwen, althans in de porno-industrie. De meest actieve mannelijke sterren hadden geacteerd met meer dan duizend vrouwen, zoals het Italiaanse prijsdier Siffredi met zijn hengsten penis waar zijn naam naar zou verwijzen.

Mooie bevindigen van Millward, die ik zeker kan aanraden voor wie is geïnteresseerd in de zakelijke en antropologische kant van porno. Rond de tijd dat dit stukje verschijnt ben ik te gast bij de illustere radioshow Vrouwen met knoppen wekelijks uitgezonden op KX Radio. In dat twee uur durende praatprogramma worden mannelijke cabaretiers, muzikanten, deejays, acteurs, schrijvers en andere bekend heden door twee presentatrices openhartig ondervraagd over liefde, vrouwen en seks.

En dan niet die aan een mengtafel. Want vrouwen hebben op hun lichaam inderdaad ook twee enigmatische knopjes. Mannen hebben die overigens ook, maar met een andere functie. Althans, zo lijkt het. Zoals met zoveel in de wetenschap zijn er ook over het hoe en waarom van tepels verschillende theorieën.

Dat zal zijn omdat het antwoord voor de hand ligt: En toch ligt de zaak ingewikkelder, volgens een onderzoek uit Wat is het dat mannen tepels voornamelijk zien als vleesmagneten voor hun lippen en vingers?

Het gangbare antwoord was dat mannen graag aan tepels willen lurken, omdat ze dat als baby ook hebben gedaan. Dit is een verklaring een beetje wringt, want vrouwen hebben ook aan de tiet gelegen en niet alles wat we als kind graag deden, doen we als volwassene nog steeds. Dat is belangrijk voor de band tussen moeder en kind. Recent onderzoek, onder andere aan de Universiteit van Atlanta, bevestigt dat oxytocine ook vrijkomt als iemand anders de tepels van een vrouw stimuleert, bijvoorbeeld een geliefde.

De oxytocine die dan door haar hersens jaagt, zorgt ervoor dat de vrouw zich zal binden aan degene die, om het maar eens plat te zeggen, aan haar knoppen zit. Ze zal haar toewijding op die persoon richten.

De focus van mannen op tepels is, volgens deze theorie, niet zozeer een geconditioneerde herinnering aan een allang vervlogen babytijd, maar geëvolueerd pragmatisch gedrag. Neemt een man een vrouwentepel in zijn mond, en hij zal worden gekoesterd met liefde en aandacht. Benieuwd of dit nog ter sprake komt in Vrouwen met knoppen.

In de vorige KIJK had ik het op deze plek over een wetenschappelijk onderzoek uit , waarin werd geconcludeerd dat heteroseksuele vrouwen, in tegenstelling tot homoseksuele mannen, geen seksuele voorkeur zouden hebben voor grote penissen.

Dat was in de tijd van democratisering en nivellering. Jarenlang dacht men dat er gold: Daar is men de afgelopen tijd op teruggekomen. Althans, sommige onderzoekers zijn daar op teruggekomen. Wie zich erin verdiept, komt erachter dat er onnoemelijk veel verschillende opvattingen bestaan over het mannelijk geslachtsdeel. Sommigen denken dat vrouwen de dikte van de penis prefereren boven de lengte, anderen zijn het daar niet mee eens.

Velen beweren dat mannen van verschillende rassen verschillende gemiddelde erectielengtes hebben, maar enkelen beweren juist dat dit een onverwoestbare mythe is, zoals oudere mannen gemiddeld ook geen kleinere pikken hebben dan jongere goed dat dat eens wordt gezegd.

Ook over de gemiddelde lengte van een penis is veel geschreven. Op internet vliegen de gemiddelden ons om de oren. Iedereen is het er over eens dat erecties groter zijn dan slappe plassers, maar daarmee houdt het generaliseren op. Kun je aan een slap pikkie ook iets zeggen over het volle ornaat? In verscheen in het Journal of Urology een studie die aantoonde dat de lengte van een erectie niet valt te voorspellen aan de hand van een blik op de slappe penis van de man.

Er zijn volgens dit onderzoek twee varianten. Alleen als je een slappe penis uitrekt, kun je zijn lengte in erectie voorspellen, bleek in Dat is nog eens een tip.

Hebben vrouwen ook een voorkeur voor grote slappe penissen? Het antwoord hierop kwam uit Australië, waar twee onderzoekers een groep van vrouwen losliet op met de computer gemanipuleerde beelden van naakte mannen. Terwijl die grootte dus feitelijk niets zegt over de erectielengte. Waarom zouden vrouwen een voorkeur hebben over grote mannelijke geslachtsdelen, al dan niet in erectie?

Andere wetenschappers spreken dit echter fel tegen. Kortom, de debatten en vragen over de grootte van de penis zullen de wetenschap nog lange tijd bezighouden. Goed nieuws, want het is een heerlijk onderwerp om — al dan niet wetenschappelijk slap over te lullen. Om redenen die buiten deze column liggen mijn vrouw ga ik sinds kort twee keer per week naar de sportschool. Vrouwen hebben hupla, nu heb ik het er toch over — qua mannenuiterlijk waarschijnlijk enkele genetisch bepaalde voorkeuren.

Ze houden in de regel van lange mannen, ze houden van brede schouders en smalle tailles én ze lijken grote geslachtsdelen te prefereren boven kleintjes. Twee van deze drie zijn goddank faits accomplis, maar eentje valt een heel klein beetje bij te trimmen en dan heb ik het niet over penisverlengende operaties, maar over loopbanden en roeiapparaten.

Mijn sportschool is gevestigd op een plek waar vroeger een beruchte homodiscotheek zat: Staande onder de douche van de sportschool dacht ik eraan hoe ik ooit op exact dezelfde plek werd aangesproken, alweer 27 jaar geleden. Als eerstejaarsstudent hielp ik een jon gen uit mijn studiegroep. Hij was net uit de kast en wilde jongens ontmoeten, maar durfde niet in zijn eentje naar binnen. Uiteindelijk vond hij zonder probleem aanspraak. Ik bleef alleen achter. Zelden in mijn leven ben ik zo populair geweest.

In een discotheek althans. Ik had moeite ze van me af te slaan, de mannen. Nu waren destijds de omgangsvormen in het homoseksuele minnespel doorgaans directer dan in de gemiddelde heterowereld. Blijkbaar nogal een issue, in die kringen. Terug van de sportschool ben ik op zoek gegaan naar het schoonheidsideaal van homoseksuele mannen in relatie tot heteroseksuele vrouwen. Lijkt de genetisch bepaalde voorkeur van vrouwen voor uiterlijkheden van mannen op die van homoseksuele mannen?

Enzo stuitte ik op de psychologen Glenn Wilson en David Nias. Grappig om te lezen dat men toen blijkbaar nog dacht dat vrouwen geen voorkeur voor grootgeschapen mannen hadden. Inmiddels is dat alweer geruime tijd voer voor discussie.

Daarover volgende maand meer — als ik 5 kilo aantrekkelijker ben. In het buitenland herkennen we Nederlanders onmiddellijk, ook als we ze niet horen praten. Mensen hebben het vermogen razendsnel soortgenoten te kunnen peilen en indelen. Met behulp van honderden fysieke en culturele parameters stellen wij onbewust vast tot welke sociale klasse iemand behoort, wat zijn of haar intenties zijn en welke nationaliteit hij of zij heeft.

Die kleine registraties huidskleur, lengte, kledingkeuze, kapsel, schoenen, gedrag analyseren we in noodtempo. Volgens evolutionair psychologen ontwikkelden we dit vermogen in de tijd dat we nog over de savanne zwierven en snel moesten bepalen of vreemdelingen een potentieel gevaar vormden. Laatst was ik met een fotograaf in Stockholm voor een gids over het Stockholmse uitgaansleven. Lopend tussen twee hotspots werden wij op een plein aangesproken door twee vrolijke blondines.

Onmiddellijk stelde ik vast: Achteraf gezien kan ik dat makkelijk uitleggen, maar in die halve seconde moet ik gekeken hebben naar het wit van hun haar, de trekken van hun gelaat, de kleur van hun lippenstift en de weinige kleren die ze ondanks de kou droegen.

De vrouwen vroegen de fotograaf en mij in het Engels wat we van Stockholm vonden. Een van de vrouwen riep uitbundig dat wij vast in waren voor a bit of fun.

Ze bewoog daarbij uitdagend met haar borsten, als was er een correlatie tussen mijn plezier en haar bovenlichaam. Mijn parameteranalysecentrum stelde direct vast dat dit gedrag iets te frivool was voor een normale ontmoeting en mogelijk gevaarlijk. Iedereen die de actualiteit volgt, weet dat Zweden en Nederland een omgekeerd prostitutiebeleid hebben. In Nederland is prostitutie legaal, maar wie illegaal geld aanneemt voor seks is strafbaar. In Zweden is prostitutie verboden, maar alleen voor klanten.

Daar ben je strafbaar als je betaalt voor seks, maar niet als je geld aanneemt. Mannen die er in hun ogen, besef ik nu, ook uitzagen als potentiële hoerenlopers.

Vorige maand schreef ik over een ietepetieterig stukje van het mannelijk lichaam, verborgen in buurt van de anusbuis: Prostaat… G-plek …Tijd het eens nader te hebben over dat vreemde, tot de verbeelding sprekende plekje genaamd G. Volgens de naamgever, gynaecoloog Ernst Gräfenberg, zouden vrouwen ergens in hun vagina een met zenuwen gevuld stukje bindweefsel hebben dat hetzij een erogene zone hetzij een uitloper van de clitoris zou zijn. Als deze G-spot de naam kwam pas in de jaren tachtig in zwang wordt gestimuleerd, zouden vrouwen een heviger en bevredigender orgasme beleven dan bij stimulatie op andere manieren en op andere plekken.

Daar zijn althans sterke aanwijzingen voor. Zouden …zou…Het lijkt een beetje op een tv-format: Vrouwen zouden nog meer vaginale erogene zones hebben: Toch is het bestaan van deze spots aan de binnenkant van de vagina nog steeds niet bewezen. Sommige vrouwen zweren dat zij een binnenbeens gebiedje bezitten dat hen erg veel genot geeft, maar daarnaast zijn er even zoveel vrouwen die zich er bijna voor schamen dat zij het plekje niet kunnen vinden.

Sommige wetenschappers hopen een oplossing te hebben gevonden met hun vermoeden dat dat de G-plek niet zozeer een klein specifiek genotspuntje is, maar een heel gebied. Helaas is ook dat nog niet bewezen. Vrouwen werden de afgelopen jaren ondervraagd, ze werden na hun dood opengesneden en op alle mogelijke manieren werd er gesnuffeld en gezocht. Begin bestudeerde een Amerikaanse uroloog genaamd Amichai Kilchevskyeen honderd verschillende onderzoeken van over de hele wereld, waarna hij tot de conclusie kwam dat hij niet tot een conclusie kon komen — en dus het bestaan van de G-spot vooralsnog moest ontkennen.

Kortom, het is een mysterie en het pleit is nog lang niet beslecht. Onlangs zag ik bij De Wereld Draait Door een straatinterview waarin voorbijgangers moesten uitleggen waar volgens hen de prostaat zit. Zoals vroeger vakantiegangers nooit op een landkaart konden aanwijzen waar ze zich bevonden, zo hadden veel van deze voorbijgangers slechts een vage notie over de plek van de prostaat.

En toen kreeg ik wat vage probleempjes. Mijn huisarts luisterde vriendelijk en even later maakte zijn wijsvinger kennis met een gebied waar, zoals de Amerikanen zeggen, de zon nooit schijnt. Inmiddels had ik me op internet ingelezen in het orgaantje. De prostaat wordt voorstanderklier genoemd omdat hij bij de uitgang van de blaas zit, gedraaid om de plasbuis. Het orgaan is zo groot als een kastanje en bestaat uit miljarden buisjes, annex vochtfabriekjes.

De belangrijkste functie is de aanmaak van spermavloeistof. Niet de zaadcellen zelf, maar het drabbige melkvocht dat de spermacellen begeleidt op hun verrassingstocht naar buiten. Deze prostaatmelk bestaat voor een groot deel uit suikers; vandaar dat sperma een zoetige smaak heeft heb ik me laten vertellen. Maar er is meer. Het schijnt mogelijk te zijn om de prostaat van buitenaf te stimuleren. Het betasten van een prostaat voelt in het begin — naar verluidt — alsof er nodig moet worden geplast, maar hoe zachter de strelingen, hoe groter de kans dat een man — naar verluidt spectaculair klaarkomt.

De prostaat wordt dan ook wel de mannelijke G-plek genoemd. Zo dom was de vraag van mevrouw dus niet. Over deze G-plek en welk plezier die — naar verluidt — kan geven, de volgende keer meer. Onlangs schreef een site over de ooit door mij bedachte meisjesnaam Phileine, die aan een opmars bezig is in werden er Phileines geboren, waarmee de naam populairder was dan blijvertjes als Amélie, Stella en Nynke.

Er zijn ook al een paar jongens genaamd Giph en een paar meisjes met de mooie naam Sarnarinde. De naam Gulpje, een ander door mij bedacht personage, is helaas nog niet geleend. Er zijn veel plekken op internet waar men zich met namen bezighoudt. Misschien wel de vermakelijkste is Vernoeming. Namendeskundige Maarten van der Meer heeft daar honderden weetjes en lijsten verzameld over zowel voor- als achternamen.

Geweigerde namen, vreemde namen, beladen namen er worden nog steeds Adolfjes geboren , opmerkelijke voorlettercombinaties, moeilijke namen Bouüaert, Burghgraëf, Dierckxsens , ongelukkige voorletters dhr. Nuss en natuurlijk gore namen.

Nu is een voornaam iets wat mensen van hun ouders krijgen, en wellicht zouden die wat langer nadenken als ze zouden weten dat Pornpis, Rampaal, Rukman, Shit, Tampie, Tietje mensen heten zo of Vaginarovna in Nederland misschien toch wat vreemd klinken.

Met achternamen is het anders: Ook daar heeft Van der Meer fraaie voorbeelden van. Al is een achternaam maar een achternaam, toch lijkt het mij vrij vervelend om voortdurend blikken te krijgen na het noemen van een naam als Beffert, Cutzien. Maar mensen zijn niet helemaal vrij om zelf een nieuwe naam te kiezen. Indien mogelijk moet een nieuwe achternaam lijken op de oude. Ook hiervan staat op Vernoeming.

Zo liet meneer Hardebil zijn naam veranderen in Hardebol. Familie Rotmensen mocht zich Rootmensen noemen. En misschien wel de bekendste was een meneer Kloot die als Kyvon verder mocht. Zijn zoon André vond dat als artiestennaam niet handig. Die noemde zich liever Van Duin. Kortom, voor wie zich wil verliezen in heerlijk studentikoos naamplezier is Vernoeming. En Tip is dan weer de voornaam van mijn dochter, maar dit geheel terzijde. Een paar jaar geleden mocht ik in Italië een promotietour maken.

Hoewel ik een roman had geschreven over een topkok gingen de gesprekken met Italiaanse interviewers voor het merendeel over… Nederland. En dan vooral over ons walgelijke prostitutiebeleid in Italië komt dat niet voor , ons smerige druggebruik daar doen Italianen niet aan en onze afschuwelijke euthanasiewetgeving we zullen branden in de hel.

Het werd steeds duidelijker dat Italianen Nederlanders zien als drugsverslaafden die voor een bezoek aan de hoeren eerst wat bejaarden om zeep helpen. Waarbij aangetekend dat er in Italië procent meer drugsdelicten plaatsvinden dan hier, het cannabisgebruik er hoger is en dat het aantal verkrachtingsslachtoffers elkaar nauwelijks ontloopt.

Vorig jaar sprak ik een Amerikaan, die ook nogal wat vooroordelen over Nederland bleek te koesteren. Volgens hem wonen wij in een losgeslagen red light district waar ouders hun kinderen aanmoedigen liederlijkheden te begaan. Dat is misschien allemaal wel waar, maar de vraag is of dat zo erg is. Met onze vrije seksuele moraal raken in Nederland bijvoorbeeld zeven op de duizend meisjes tussen de 15en 19jaar zwanger, waarmee ons land wereldwijd ergens onderaan bungelt in elk geval onder Italië.

Amerika is Wereldkampioen Tienerzwangerschappen met 64 zwangere meisjes per Ook worden er twee keer zoveel abortussen uitgevoerd in Amerika en is het aantal mensen met aids drie keer zo hoog. Die laatste cijfers komen uit een boek van Amy Schalet van de Universiteit van Massachusetts.

In haar jeugd woonde deze socioloog in Nederland. Toen ze op haar 21ste terugkwam in de Verenigde Staten schrok ze van het aantal tienermoeders, want in Nederland kende ze dat fenomeen helemaal niet. In haar boek zoekt ze uit waarom Nederland in dit soort zaken beter scoort dan Amerika.

In het kort komt het erop neer dat wij veel relaxter met seks en drugs omgaan. Nederlandse ouders praten over het algemeen meer met hun kinderen en kinderen van de andere sekse mogen makkelijker blijven logeren. En misschien wel het allerbelangrijkste was dit: In Nederland staan ouders het hun kinderen toe verliefd te zijn, langdurige relaties te onderhouden en te accepteren dat seks daarbij hoort.

En hoe liefdevoller er over seks wordt gedacht en gepraat, hoe minder groot de excessen. Liefde is, zoals altijd, het antwoord. Een bekende uitspraak is: Een tijdje terug besloot ik om een jaar lang geen vlees en vis meer te eten.

Er zijn voor mensen die nadenken over wat ze in hun mond stoppen drie overheersende overwegingen om vegetariër te worden: Mijn reden was de laatste. Het is de macht van het getal: Vorig jaar kwam er een overheersende reden bij om geen vlees en vis meer te eten: Hoera voor alle vegetariërs. De marketingcampagne die PETA had bedacht, bevatte schaars gekleede dames die zich quasipornografisch vergrepen aan komkommers, bleekselderij en andere geile groenten.

Natuurlijk werd de campagne vanwege de seksuele inhoud verboden kinderen zouden eens kunnen zien dat je een winterwortel niet per se in je mond hoeft te stoppen , maar dat was precies waar PETA op hoopte. Door de reuring werd er overal gediscussieerd over de voor- en nadelen van louter plantaardige voeding. Of de claims die PETA deed, zijn gebaseerd op gedegen onderzoek valt voor mij niet te bepalen.

Hardcore vegetariërs hebben nogal de neiging om wetenschappelijk onderzoek uit te leggen in het voordeel van niet-vleeseters. Planteneters zouden meer energie hebben goed voor de seksdrang , beschikken over schoner bloed goed voor de erectie en de clitoris , lekkerder ruiken en proeven, een mooiere huid hebben, slanker zijn en zelfverzekerder in het leven staan goed voor seksuele aantrekkingskracht. Ik heb gezocht naar bewijzen voor deze stellingen, maar die vond ik niet.

Los daarvan hoop ik er persoonlijk op dat het waar is. Nou, ik heb me wat op de hals gehaald. In mijn vorige column, over de geschiedenis van de bustehouder, kondigde ik grappig aan dat ik het in mijn volgende bijdrage zou hebben over een echte mannenzaak: Ik dacht dat iedereen mijn koddige aankondiging wel zou vergeten, maar een paar dagen voor mijn deadline kreeg ik mail van een KIJK-redacteur die mij aan mijn belofte herinnerde.

Ik moet bekennen dat ik nooit serieus over peniskokers had nagedacht. Er stonden mij een paar afbeeldingen bij van Afrikaanse en Indonesische krijgers die hun geslachtsdeel hadden opgepimpt met vrolijke toeters, maar meer kon ik er feitelijk niet over bedenken.

Peniskokers bestaan — leerde ik — waarschijnlijk al zeer lang. Een archeologische tentoonstelling in Drenthe exposeerde een tijdje terug een gouden peniskoker uit de bronstijd, maar vermoedelijk werden peniskokers al veel eerder gedragen. Heden ten dage worden peniskokers meestal vervaardigd van kalebassen, de grote vruchten van komkommerachtige planten.

De bekendste peniskokerdragers leven tegenwoordig in Indonesië en Nieuw-Guinea. De peniskoker als valhelm. Dit klopt niet helemaal met het gebruik om peniskokers omhoog gericht te dragen, met een touw om het middel om het ding in de goede positie te houden.

Antropologen vermoeden dat de koker op deze manier een permanente erectie uitbeeldt, oftewel een vertoon van zinnelijkheid en constante paraatheid. Uiteraard kan een peniskoker danig in de weg zitten bij dagelijkse arbeid. Daarom dragen met name jonge mannen vaker korte kokers met een brede opening aan de bovenzijde aldus Wikipedia. Zij voelen zich naakt zonder koker, al zijn er ook veel dragers die het uitsluitend doen voor het toerisme, zoals in Volendam mensen in klederdracht rondlopen.

Peniskokers als toeristische attractie dus. Of de peniskokers uiteindelijk zullen verdwijnen valt niet te voorspellen. Onze westerse variant, de zogenaamde braguette of kullezak, heeft de tand des tijds in elk geval niet overleefd.

Ik beloof niet dat ik daar volgende maand over zal uitwijden, maar het zou zomaar kunnen. Een KIJK-lezeres verweet me dat ik mijn stukjes meer schreef voor mannen dan voor vrouwen. Natuurlijk ontkende ik dat stellig. De geschiedenis van de beha? Wat is de functie van een beha?

Helpen ze tegen hangende borsten? Draagt iedere vrouw er een? Om die laatste vraag meteen te beantwoorden: Een decennium later was dit aandeel gedaald tot 15procent. Maar in mediterrane landen stutten vrijwel alle vrouwen hun borsten met ondersteunende stukken stof.

Want dat lijken de voornaamste functies van de bustehouder: En dan zijn er nog exemplaren die speciaal zijn bedoeld voor kleding zonder schouderbandjes strapless. Of er een relatie is tussen hangende borsten op latere leeftijd en het wel of niet dragen van een beha? Daarvoor zijn helaas geen overtuigende bewijzen. We weten trouwens wel dat de bustehouder al in de Romeinse tijd bestond: Deze kledingstukken waren versierd met kant en ornamenten en dus niet louter bedoeld voor ondersteuning.

De gedachte onder modehistorici was altijd dat de beha ontstond tijdens de eerste feministische golf de beweging die tussen en streed voor meer vrouwenrechten. Het dragen ervan stond voor vrijheid. In latere feministische golven die rond de jaren zeventig van de vorige eeuw werd de beha juist gezien als onderdrukkend, en dus deden vrouwen in groten getale hun ondersteunende lappen de deur uit.

Sommigen verbrandden ze zelfs. Een roerige geschiedenis dus! Ik hoop dat ik hiermee mijn belofte eens over een vrouwelijker onderwerp te schrijven gestand heb gedaan. Volgende keer weer een echte mannenzaak: Een chocolade-ijsje is lekker en in de zon liggen is lekker, maar seks lijkt deze geneugten toch te overstijgen ik hoop niet dat ik mensen met deze bewering aan het twijfelen breng. De ziedende kracht van seks.

De vraag is niet alleen waarom seks zo lekker is, maar ook waarom we überhaupt seks hébben. Duizenden levensvormen en diersoorten weten zich al miljarden jaren perfect voort te planten zonder lekkere seks. Er zijn verschillende vormen van seksloze voortplanting.

Eencellige organismen klonen zich, waarbij hun genetisch materiaal zich verdubbelt. Hoewel niet per se altijd. Er zijn beestjes die zich zowel geslachtelijk als ongeslachtelijk voortplanten er zijn ook voorbeelden van kippen en kalkoenen die via parthenogenese, dus zonder seks, nageslacht hebben gekregen.

Zou het niet handiger zijn om de seks de seks te laten al dat gedoe ook en je kinderen gewoon te klonen? Over de vraag waarom seks bestaat, wordt binnen de wetenschap fel gediscussieerd, zoals over veel belangrijke zaken wordt gestreden.

Bacteriën en andere huftertjes die grotere dieren ziek maken en hun voorbestaan bedreigen, planten zich veel sneller voort dan de organismen die ze aanvallen. Het tuig is hierdoor veel beter toegerust voor veranderende omstandigheden. Als wij, hogere dieren, ons zouden klonen zou ons afweersysteem tegen indringers en ziekmakers van het ene individu op het andere worden overgegeven, en zich dus tergend langzaam aanpassen.

Maar met de introductie van seks werd het mogelijk om de afweersystemen van twee individuen een mannetje en een vrouwtje te combineren tot een nieuw afweersysteem tegen parasieten.

Er zitten veel haken en ogen aan, maar een gevolg van geslachtelijke voortplanting is dat we het gevecht met de kleine onzichtbare huftertjes die ons bedreigen beter aan kunnen. Seks is, volgens deze theorie, een wapen in de eeuwige wedloop tegen parasieten. Lekker, en dus ook zeer nuttig.

In een schoenendoos bewaar ik een vrolijke stapel speciaal voor KIJK geselecteerde artikelen. Het verbod werd ingesteld nadat meisjes bij de beveiligers hadden geklaagd dat ze door hitsige jongens seksueel waren betast. Er zit een grens tussen aanwrijven en aanranden. Na onderzoek merkten de discobeheerders dat de condoomautomaten in de toiletten op het eind van de avond nagenoeg leeg waren. Jongens zouden massaal kapotjes hebben omgerold, om dusdanig hard tegen meisjes op te wrijven dat zij — de jongens dus — hiervan klaarkwamen in hun boxertjes.

Mijn aantekening bij dit bericht: Aanvankelijk verdacht ik dit verhaal van een hoog broodje-aapgehalte. Zouden die jochies echt op de wc hebben geprobeerd met vooruitziende blik hun slappe piemeltjes in een Durex te wurmen? Ik weet dat jongens in die leeftijd vaak zo viriel zijn dat ze al spontaan kunnen klaarkomen bij de aanblik van een banaan en twee tomaten, maar toch kwam het verhaal van al die spuitende pubertjes me een beetje ongeloofwaardig voor.

Zou het voor de schuurjongens niet makkelijker zijn geweest om gewoon een meisje versieren en het condoom te gebruiken op de wijze waarvoor een condoom is bedoeld? Of het verhaal over die condooms waar is, weet ik niet, maar het verschijnsel bestaat wel degelijk. Niets menselijks is dieren vreemd: Maar ook honden rijden met veel plezier op tegen verkeerspaaltjes of bovenbenen, en zelfs dolfijnen kennen het plezier van droogneuken in het water. Let op, frottage is de vrijwillige variant van deze vorm van seks.

Mijn dochter van 12is hartjesverslaafd. In haar accountnaam op Twitter zitten hartjes, er staan hartjes op haar schriften, in haar kleren zitten hartjes, ons hele huis heeft ze ondergekliederd. Vorige maand had ik het over het menselijk hart en hoe dat bij liefdesverdriet de vorm van een Japanse inktvispot kan aannemen. Het is natuurlijk best vreemd dat een nogal lomp orgaan van anderhalve kilo roodbruin vlees model staat voor onze mooiste en meest verheven gevoelens.

Een Deens spreekwoord zegt: Het hart is een enorme krachtpatser. Zijn prestatie is van Olympisch formaat. Tijdens een mensenleven duwt een beetje hart rustig een half miljard liter bloed door Per dag pompt een hart genoeg bloed om Het is een veel sterkere spier dan de beenspieren van hardlopers of de armspieren van gewichtsheffers.

Toch zullen weinigen het hart om deze redenen loven. Het wordt gezien als een romantisch orgaan dat vooral te maken heeft met ons gevoelsleven. Wereldwijd bestaan er ontelbaar veel spreekwoorden die het hart bijzondere eigenschappen toedichten.

Woorden komen recht uit het hart. Met heel het hart. Iemand kan een rijk hart hebben. Of een groot hart. Of een klein hartje. Harten moeten worden veroverd. Als harten ergens vol van zijn, stroomt de mond ervan over. Het hart is het universele zinnebeeld voor liefde. Historici hebben zich afgevraagd waarom dit zo is, en waarom het feitelijke hart die lompe spierzak eigenlijk niet hartvormig is als het hartje.

Er bestaat een prehistorische afbeelding van een olifant, in een grot in Spanje, waar ter hoogte van het hart duidelijk een hartje is getekend zoals mijn dochter dat zou doen. Vreemd, want het olifantenhart heeft die vorm niet. In de middeleeuwen tekende men het hart als een hartje omdat men dacht dat de oude Grieken het zo tekenden.

Deze interpretatiefout is er honderden jaren later de oorzaak van dat mijn hele huis met hartjes is ondergekliederd. Hadden de middeleeuwers zelf onderzoek naar het hart gedaan en vervolgens een realistischer lees: Het was een broeierige zomernacht in en ik werkte als nachtportier in een ziekenhuis.

De deuren stonden wijd open om de verkoelende nachtwind binnen te laten. Om een uur of drie kwam met die bries plots een Turkse man de hal binnengerend, wild wijzend op zijn hart. Hij gaf aan dat hij onnoemlijke pijn had. Ik drukte op de noodknop voor reanimaties. Binnen een minuut kwamen er allemaal slaperige artsen de hal in gesneld — waarna bleek dat iemand die rennend een ziekenhuis binnenkomt natuurlijk niet hoeft te worden gereanimeerd.

Toen de artsen brommend weer naar hun bed verdwenen, vroeg de nachtbroeder de Turkse man wat er aan de hand was. De man bleef maar jammeren en wijzen op zijn borst. Uiteindelijk zei hij met een verwrongen gezicht: Dit verhaal heb ik vaak naverteld en ik heb er altijd aan toegevoegd dat de man zich zijn hartenpijn inbeeldde, dat zijn krampen psychosomatisch waren.

Niet dat hij zich aanstelde, maar zijn geest voelde pijn die niet in zijn lichaam zat. Althans, dat dacht ik. Een tako-tsubo is een Japanse aardewerken pot, bedoeld om inktvissen mee te vangen. De pot heeft een brede, ronde bodem en een smalle hals.

Japanse artsen hebben ontdekt dat het hart, met name de linkerhartkamer, de vorm van een taketsubo kan aannemen. Dit gebeurt als iemand grote emotionele stress ervaart. Nederlandse artsen spreken in dat geval soms van een viskruikinfarct. Bij een grote emotionele schok als iemand bijvoorbeeld onverwacht de bons krijgt van zijn baas of zijn geliefde kunnen er zoveel stresshormonen door het lichaam gieren dat het hart van een patiënt plotseling zwakker wordt en zelfs gedeeltelijk verlamd raakt.

Het lijkt dan alsof iemand alle symptomen van een hartinfarct heeft. Het hart voelt letterlijk gebroken. Volgens schattingen zou 2 procent van de hartinfarcten eigenlijk een tako-tsubo zijn.

Een klein deel van deze gevallen kan bij mannen leiden tot de dood, terwijl vrouwen — volgens de huidige theorieën — een broken heart syndrome altijd overleven. Feit is dat het verschijnsel bij vrouwen, met name oudere vrouwen, veel vaker voorkomt dan bij mannen.

Er is ook goed nieuws voor mensen met extreem zwaar liefdesverdriet of ander acuut leed. Na twee weken is je hart fysiek weer op orde. Lees voor gebruik de gebruiksaanwijzing. Een allergische of overgevoelige reactie kan een irritatie op de huid rondom de vagina en schaamlippen veroorzaken.

Dit kan een branderig of schraal gevoel geven. Ook kan het gebruik van chemische stoffen of materialen in het vaginale gebied, een allergische reactie veroorzaken.

Dit kan een branderig gevoel veroorzaken. Het synthetische materiaal vermindert de  luchtstroom, waardoor het kan gaan broeien. Transpiratie wordt dan onvoldoende geabsorbeerd en een broeierige omgeving is een plek waar schimmels goed gedijen. Naast een branderig gevoel bij de vagina herken je een bacteriële infectie bacteriële vaginose aan een abnormale afscheiding en een vieze geur uit de vagina een visachtige geur.

Bacteriële vaginose is geen besmettelijke aandoening of soa, maar een disbalans van de vaginale flora die wordt veroorzaakt door een verstoring van de zuurgraad in de vagina. Als gevolg van de verstoorde zuurgraad krijgen bepaalde bacteriën de kans om zich snel te vermenigvuldigen.

Het vaginale evenwicht kan verstoord raken door bijvoorbeeld een nieuwe seksuele partner, het plaatsen van een spiraaltje, het gebruik van antibiotica, of door je vagina te wassen met zeep. Multi-Gyn ActiGel behandelt bacteriële vaginale ongemakken en verlicht de symptomen, zoals vaginale geur, overmatige afscheiding, jeuk en irritatie. Ook vaginale droogheid kan een branderige vagina veroorzaken. Vaginale droogheid ontstaat wanneer de vagina niet voldoende afscheiding aanmaakt.

Dit komt vaak voor bij vrouwen in de overgang en wordt veroorzaakt door een hormonale schommeling. Maar ook jongere vrouwen hebben soms last van een droge vagina. Een droge vagina zorgt voor veel ongemak tijdens het vrijen. Als je als vrouw tijdens de seks opgewonden raak, scheidt de vagina een natuurlijk glijmiddel af dat het vrijen plezierig maakt. Bij een droge vagina kan het weefsel tijdens het vrijen geïrriteerd raken waardoor een branderig gevoel ontstaat bij de schaamlippen en vagina.

Multi-Gyn LiquiGel is gebaseerd op natuurlijk ingrediënten. LiquiGel behandelt vaginale droogheid, werkt direct bevochtigend en stimuleert de natuurlijke bevochtiging.

Het voorkomt irritatie en verzorgt het vaginale weefsel. LiquiGel beschermt de vaginale flora. Een branderig of schrijnend gevoel bij de ingang van de vagina voor, tijdens of na seks is iets wat bij veel vrouwen voorkomt. Een branderig gevoel in de vagina na afloop van het vrijen kan vervelend zijn.

De meest voorkomende oorzaak is dat je niet of onvoldoende seksueel opgewonden bent. De vaginawand is dan onvoldoende doorbloed en niet vochtig genoeg. Pijn bij plassen kan zich uiten in brandende, zeurende of schrijnende pijn tijdens of vlak na het plassen.

In veel gevallen is een blaasontsteking hier de oorzaak van. Ben je een vrouw en herken je deze symptomen als een branderig gevoel bij het plassen?

Lees dan meer over een blaasontsteking. Ook mannen kunnen hebben last van pijn bij het plassen. De pijn of een branderig gevoel kunnen symptomen zijn van een urineweginfectie of blaasontsteking , maar het kan ook wijzen op een plasbuisontsteking. Tenslotte kan pijn bij het plassen bij een man ook veroorzaakt worden door prostatitis prostaatontsteking.

Lees hier meer over branderige pijn bij het plassen bij mannen. Een verzorgende gel kan helpen bij het optimaliseren van het vaginale weefsel.

Ook kan het een vaginale schimmelinfectie behandelen en helpen te voorkomen. Bij Multi-Gyn zijn er verschillende producten die de oorzaken van vaginale ongemakken aanpakken.

Multi-Gyn LiquiGel werkt direct bevochtigend bij droogheid en voorkomt hieraan gerelateerde klachten. Kies bij een vaginale schimmelinfectie voor Multi-Gyn FloraPlus , deze neutraliseert de schadelijke schimmels zonder de goede bacteriën aan te tasten.

Hierdoor is de kans dat de infectie terugkeert aanzienlijk kleiner. Is het onduidelijk wat de branderigheid veroorzaakt? Dan is Multi-Gyn ActiGel een goede keus. Deze gel kan gebruikt worden voor verlichting van de meest voorkomende vaginale ongemakken zoals irritatie, branderigheid, jeuk, afscheiding en onaangename geurtjes.

Kies hier het juiste product bij uw vaginale klachten als een branderig gevoel, vervelende geur, jeuk, droogheid of afscheiding. Multi-Gyn producten optimaliseren de vaginale flora op een natuurlijke wijze. Ze verlichten vaginale ongemakken door slechte bacteriën en schimmels te neutraliseren, zodat de goede lactobacillen weer de overhand kunnen krijgen.

Multi-Gyn behandelt deze vaginale ongemakken op effectieve wijze. De producten van Multi-Gyn ondersteunen een gezonde vaginale flora en bieden een optimale intieme hygiëne. De producten van Multi-Gyn zijn klinisch getest en verkrijgbaar in 35 verschillende landen. Multi-Gyn is gebaseerd op natuurlijke ingrediënten en zijn vrij van conserveermiddelen en alcohol. De producten kunnen in combinatie met medicatie gebruikt worden en tijdens zwangerschap en borstvoeding.

Waarom ontstaan de beste ideeën onder de douche? Waarom juist op dat moment? Ontvang elke maand van A. Vogel tips voor een gezonde lifestyle. Advies bij Zoek advies bij Gezonde recepten Gezonde recepten Wekelijks recept per mail 7-daagse voedingskuur.

Bezoek onze tuin A. Kom naar onze tuinen!



neuken op zijn grieks strakke schaamlippen

Hieronder behandelen we alle mogelijke oorzaken verder. Een vaginale schimmelinfectie kan een brandend gevoel in de vagina veroorzaken. De vulva is het uitwendige gedeelte van het vrouwelijke geslachtsorgaan.

Hiertoe behoren de schaamlippen, de clitoris, de uitgang van de urinebuis en de opening van de vagina. Naast een branderig gevoel herken je een vaginale schimmelinfectie aan dikke, wit gekleurde, brokkelige afscheiding en vaginale jeuk.

Een vaginale schimmelinfectie is iets waar bijna alle vrouwen mee te maken krijgen, of zelfs regelmatig last van hebben. Onterecht generen zij  zich hiervoor: Het wordt veroorzaakt door een bovenmatige groei van candida-schimmels. Iedereen draagt schimmels, gisten en bacteriën bij zich. Het evenwicht tussen de verschillende micro-organismen wordt op peil gehouden door 'goede' melkzuurbacteriën.

Als deze bacteriën vernietigd worden, raakt dit evenwicht verstoord, en kan een schimmelinfectie ontstaan. Multi-Gyn FloraPlus behandelt vaginale schimmelinfecties. Ook verlicht het de symptomen en voorkomt het terugkerende schimmelinfecties.

Multi-Gyn FloraPlus verlicht jeuk en irritatie, optimaliseert de pH waarde van de vagina en ondersteunt een gezonde vaginale flora. Lees voor gebruik de gebruiksaanwijzing. Een allergische of overgevoelige reactie kan een irritatie op de huid rondom de vagina en schaamlippen veroorzaken. Dit kan een branderig of schraal gevoel geven. Ook kan het gebruik van chemische stoffen of materialen in het vaginale gebied, een allergische reactie veroorzaken.

Dit kan een branderig gevoel veroorzaken. Het synthetische materiaal vermindert de  luchtstroom, waardoor het kan gaan broeien. Transpiratie wordt dan onvoldoende geabsorbeerd en een broeierige omgeving is een plek waar schimmels goed gedijen.

Naast een branderig gevoel bij de vagina herken je een bacteriële infectie bacteriële vaginose aan een abnormale afscheiding en een vieze geur uit de vagina een visachtige geur.

Bacteriële vaginose is geen besmettelijke aandoening of soa, maar een disbalans van de vaginale flora die wordt veroorzaakt door een verstoring van de zuurgraad in de vagina. Als gevolg van de verstoorde zuurgraad krijgen bepaalde bacteriën de kans om zich snel te vermenigvuldigen. Het vaginale evenwicht kan verstoord raken door bijvoorbeeld een nieuwe seksuele partner, het plaatsen van een spiraaltje, het gebruik van antibiotica, of door je vagina te wassen met zeep.

Multi-Gyn ActiGel behandelt bacteriële vaginale ongemakken en verlicht de symptomen, zoals vaginale geur, overmatige afscheiding, jeuk en irritatie. Ook vaginale droogheid kan een branderige vagina veroorzaken. Vaginale droogheid ontstaat wanneer de vagina niet voldoende afscheiding aanmaakt.

Dit komt vaak voor bij vrouwen in de overgang en wordt veroorzaakt door een hormonale schommeling. Maar ook jongere vrouwen hebben soms last van een droge vagina. Een droge vagina zorgt voor veel ongemak tijdens het vrijen. Als je als vrouw tijdens de seks opgewonden raak, scheidt de vagina een natuurlijk glijmiddel af dat het vrijen plezierig maakt. Bij een droge vagina kan het weefsel tijdens het vrijen geïrriteerd raken waardoor een branderig gevoel ontstaat bij de schaamlippen en vagina.

Multi-Gyn LiquiGel is gebaseerd op natuurlijk ingrediënten. LiquiGel behandelt vaginale droogheid, werkt direct bevochtigend en stimuleert de natuurlijke bevochtiging.

Het voorkomt irritatie en verzorgt het vaginale weefsel. LiquiGel beschermt de vaginale flora. Een branderig of schrijnend gevoel bij de ingang van de vagina voor, tijdens of na seks is iets wat bij veel vrouwen voorkomt. Een branderig gevoel in de vagina na afloop van het vrijen kan vervelend zijn. De meest voorkomende oorzaak is dat je niet of onvoldoende seksueel opgewonden bent. De vaginawand is dan onvoldoende doorbloed en niet vochtig genoeg. Pijn bij plassen kan zich uiten in brandende, zeurende of schrijnende pijn tijdens of vlak na het plassen.

In veel gevallen is een blaasontsteking hier de oorzaak van. Ben je een vrouw en herken je deze symptomen als een branderig gevoel bij het plassen? Lees dan meer over een blaasontsteking. Ook mannen kunnen hebben last van pijn bij het plassen.

De pijn of een branderig gevoel kunnen symptomen zijn van een urineweginfectie of blaasontsteking , maar het kan ook wijzen op een plasbuisontsteking. Tenslotte kan pijn bij het plassen bij een man ook veroorzaakt worden door prostatitis prostaatontsteking. Lees hier meer over branderige pijn bij het plassen bij mannen. Een verzorgende gel kan helpen bij het optimaliseren van het vaginale weefsel.

Ook kan het een vaginale schimmelinfectie behandelen en helpen te voorkomen. Bij Multi-Gyn zijn er verschillende producten die de oorzaken van vaginale ongemakken aanpakken. Multi-Gyn LiquiGel werkt direct bevochtigend bij droogheid en voorkomt hieraan gerelateerde klachten. Kies bij een vaginale schimmelinfectie voor Multi-Gyn FloraPlus , deze neutraliseert de schadelijke schimmels zonder de goede bacteriën aan te tasten.

Hierdoor is de kans dat de infectie terugkeert aanzienlijk kleiner. Is het onduidelijk wat de branderigheid veroorzaakt? Dan is Multi-Gyn ActiGel een goede keus. Deze gel kan gebruikt worden voor verlichting van de meest voorkomende vaginale ongemakken zoals irritatie, branderigheid, jeuk, afscheiding en onaangename geurtjes. Kies hier het juiste product bij uw vaginale klachten als een branderig gevoel, vervelende geur, jeuk, droogheid of afscheiding. Multi-Gyn producten optimaliseren de vaginale flora op een natuurlijke wijze.

Simon is boos en gooit Lizzie bij het weerzien alles voor de voeten wat haar psycholoog hem ten sterkste ontraden had.

Ze geeft alles toe. De schulden komen doordat ze een keer is beetgenomen toen ze in drugs handelde. Ze moet zelf voor de schulden opdraaien want zij was de tussenhandelaar. Ze gaat hoereren om de rest van de schuld terug te betalen en daarna gaat ze naar Nijmegen naar haar tante. Ze bouwen beide een nieuw leven op. Simon krijgt een nieuwe vriendin Josje op wiens huis hij gepast heeft toen hij niet thuis kon zijn omdat alles hem aan Lizzie herinnert.

Lizzie haalt als hij er niet meer woont al haar spullen weg en laat het huis achter zoals het was voordat zij kwam. Na een paar maanden bezoekt Simon Lizzie in Nijmegen.

Ze heeft haar leven weer op de rails. Ze studeert nu echt Nederlands in Nijmegen en heeft een nieuwe vriend. De relatie tussen haar en Simon is over, omdat ze nooit zal kunnen vergeten hoe ze hem heeft ontmoet en ze wil haar verleden juist vergeten.

Voor zover Vals Licht gaat over een grote, onmogelijke liefde is het een mooi boek. Joost Zwagerman vertelt dat de jarige student Nederlands Simon Prins hoerenloopt in Amsterdam en verliefd raakt op Lizzie Rosenfeld, iets ouder dan hij, een hoer die hij één keer voor haar diensten betaalt en met wie hij een verhouding van vriendschap en liefde begint. Hij komt bij haar thuis, in de kamer waar zij woont, niet werkt, en na enige tijd trekt zij bij hem in, op zijn etage in de Pijp.

Hij schikt zich naar haar. En zij schikt zich naar hem: Vals licht Door dat werk is ze gefrustreerd geraakt, niet meer in staat tot sexueel verkeer. Prachtig vertelt Zwagerman hoe de frustratie zich oplost. Door kinderlijk gedrag, door veel zinloos praten, door trage zachtheid vinden de twee elkaar lichamelijk. Voor Simon wordt het een pseudo-religieuze ervaring om met haar te vrijen. Wat hij nastreeft is vereenzelviging met haar. Haar voorkeur voor prullaria, haar schoolmeisjes-smaak, hij maakt het haar niet moeilijk.

De relatie is uiterst gecompliceerd. Lizzie doet alsof ze aan het afkicken is van de heroïne, heel overtuigend, blijkt nooit heroïne gebruikt te hebben, lijdt volgens een psycholoog die haar behandelt aan ziekelijke liegzucht, pseudo-logica fantastica, en dat is ook niet waar want ze wordt afgeperst door drugsdealers met wie ze vanwege handel in contact is geraakt. Het doet er niets toe voor de lezer die zich concentreert op de liefde van Simon en Lizzie. Dat de hoerenloper en de hoer het per slot niet met elkaar uithouden, om het verleden, lijkt hem plausibel.

Tragisch afscheid van wat een grootse liefde had kunnen zijn. Het boek telt bladzijden. Dat zijn er dunkt me teveel. Zwagerman heeft de romantische, larmoyante novelle die hij had kunnen schrijven, om door een nazaat van Verdi op muziek te worden gezet, gepast in een psychologisch-realistische roman. Simon is enig kind van allervriendelijkste ouders, die zowel redelijk rooms zijn als leden van de NVSH, en hij wordt al in vroege jaren, in Alkmaar, gefascineerd door prostitutie.

In Amsterdam begint hij aan het hoerenlopen, niet uit genotzucht, en daarmee houdt hij op als hij Lizzie heeft ontmoet. De gegevens over Simons kindertijd zijn van geen belang voor de geschiedenis. Enig kind van een lerarenechtpaar, mallotig mishandeld, van huis weggelopen, in handen gevallen van een akelige jongen die haar de baan op stuurt. Je leest het verhaal zoals je het verslag van een hulpverlener of een reportage in de krant zou lezen, om geïnformeerd te raken.

En krijgt er nog wat sentiment à la de Zangeres zonder Naam of verontwaardiging à la Yvonne Keuls bij. Even knullig is de manier waarop ons onthuld wordt waarom Lizzie zo vreselijk gelogen heeft. Drie mannen, de een met een basketbal-pet op, de tweede schilferig van huid, de derde om andere reden eng, zitten haar op de hielen. Nou ja, ze willen veertigduizend gulden van haar hebben. Steeds weer dreigt hun groene Opel. Zo gaat dat in de wereld van de drugs-handel, we lezen er vaak over in de krant.

Zwagerman vertelt het verhaal vanuit de zienswijze van Simon. Hij kan dus Simons samenzijn met Lizzie in scène zetten, en op die manier Lizzie zichtbaar maken.

Lizzie zonder Simon is voor hem uit zicht. Hij komt over haar niet meer te weten dan Simon te weten komt, door wat zij vertelt, door wat anderen aan Simon over haar vertellen. Voor een novelle, lyrisch getint, zou dat genoeg zijn geweest.

Voor deze roman blijkt het een verkeerde techniek. Die gruwelijke kindertijd, die ervaringen van hoer, dat gedoe met drugshandel, we hebben het net als Simon alleen van horen zeggen. En Zwagerman maakt zich ervan af. Hij laat niet Lizzie aan het woord, in lange monologen, pratend met Simon, hij vat in losse hoofdstukken samen wat zij aan Simon broksgewijs heeft bekend.

Vandaar die brave verslaggeverstoon, met enige retoriek opgesmukt. Naar pikanterie hoeft de lezer niet op zoek te gaan. De geschiedenis speelt zich voor een deel af in de praktijk van de prostitutie maar het is daar even interessant als in een tandartsenpraktijk.

Dat Lizzie in haar werk te doen heeft met een beroemde popster, met name genoemd, en met een beroemde tv-presentator, herkenbaar, maakt het verhaal niet actueler of sensationeler. Hierdoor begon hun relatie al met vele leugens. Leugen werd op leugen gestapeld. Ik ben het er dan ook mee eens dat je al snel zag aankomen dat de relatie niet voor altijd stand zou houden. Als Bor thuiskomt na de tramreis moet hij, tegen zijn wil in, een potje Monopoly spelen met vader en moeder.

Alleen voor zijn pa kan Bor uit medelijden nog een grijntje respect opbrengen. Verder heeft Bor schijt aan alles en beleeft hij zoals gewoonlijk weer een saaie dag. De tramhalte is namelijk voor zijn huis. Wanneer Bor dit zat is gaat hij maar slapen. Na zijn voetbaltraining gaat hij bij zijn pa langs.

Naarmate de avond vorderd wordt het steeds gezelliger tussen de twee en het komt bijna tot seks. Het was een rare ervaring voor Bor, maar uiteindelijk is er niets gebeurt en weer is een dag ten einde.

Dit lukt echter niet en Bor gaat samen met John de stad in om hier een beetje rond te slenteren en om mensen in de zeik te nemen. Dit kenmerkt het boek en maakt het zo uniek! Zo wordt er gefantaseerd over mooie en lelijke vrouwen, waarbij geen enkel lichaamsdeel onbesproken wordt gelaten.

Dit leidt tot komische en soms smerige effecten. Asociaal en puberaal inzicht is de hoofdlijn! De verdere dag is overigens saai en verdwijnt in het niets. Het is alweer donderdag als eindelijk de motor Kawa is gemaakt. Bor start het ding en hij rijdt erop weg. Hij pikt hieropvolgend dan maar een fiets. Bor is het allemaal gewend en trekt zich er niets van aan. Verder die dag valt Bor nog wat mensen lastig in de supermarkt, waar hij ook zijn vriend John tegenkomt.

Op Vrijdag neemt Bor actie tegen 2 meisjes die hem constant achtervolgen sinds hij op de Havo zit. Bor kan hier niet tegen en hij roept de 2 meisjes VWO-ers bij zich. Er is namelijk een schoolfeest en Bor is er toch, onverwachts, heengegaan. Het is saai en hij verveeld zich zoals gewoonlijk. Een van de meisjes van vanmiddag stapt naar hem toe en maakt haar excuses voor de achtervolging. Bovendien stelt ze zich ook nog eens voor: Ruth de Kleine is de naam. Bor laat duidelijk merken dat hij niks van haar wil weten, maar de domme koe schijnt dit niet te begrijpen.

Bor danst nog wat en bekritiseerd nog wat onaangename mensen en gaat daarna maar naar huis aan. De rest van het weekend rust Bor wat uit. Verder slentert hij door de welbekende stad en dringt hij wat biertjes. Bor accepteerd dit en wijdt dit toe aan intelligentie. Wat kan hem trouwens ook schelen allemaal! Feyenoord wint met van Ajax en na de wedstrijd gaan Bor en zijn vrienden weer de stad in om bier te drinken en om wat wiet te roken.

Hier geilt hij op wat snollen en al gauw merkt hij dat er een smerig mokkel hem heel de tijd staat te bestuderen. Hij stuurt haar daarna naar huis met de bedoeling dat ze zichzelf maar moet gaan vingeren. Later krijgt Bor nog een klap van een uitsmijter en weer even later trapt hij nog een junk in elkaar. Hij pikt zijn fiets en gaat toch maar naar huis. Weer is een weekend roemloos voorbijgegleden. Het is alweer maandag en Bor merkt een vreemde sfeer in huis op.

Hij komt er al snel achter dat Peter zijn broer komt eten met zijn nieuwe vriendin. Bor mag de formele heks Daphne niet en hij betrapt haar op het ene na het andere mankement. De studeer-kut vindt zichzelf heel wat en merkt wat aan op de familie, volgens Bor. Verder gluurt hij nog wat met zijn verrekijker naar de nog jonge en nu naakte overbuurvrouw, die vrolijk terugzwaaid.

De dag eindigt met een door sperma vervuild dekbedlaken: Dinsdag komt Bor Ruth weer tegen en deze zeikt Bor de oren van zijn kop d. Ze vertelt hem ook dat ze morgen jarig en ze nodigt Bor uit voor haar feestje. Bor reageert nauwelijks en zet Ruth voor lul door gewoon weg te lopen.

Hij ziet het er natuurlijk niet van komen dat hij naar haar feestje gaat en is het eigenlijk alweer bijna vergeten! Bor brengt een bezoek aan Toon, ze hebben elkaar immers al lang niet gezien. Hij praat en drinkt nog wat met Toon en pleurt daarna ook weer op. Er is weer een hoop afgezeken deze dag, maar er gebeurde eigenlijk weer niets. Bor fantaseert nog wat overt seks en valt daarna in een diepe, droomloze slaap. De volgende dag, woensdag, scheurt Bor weer met de brommer naar school.

Hij heeft een nieuwe, gejatte, Kawa gekregen van John. John is hier erg handig in en Bor geniet van zijn vrijheid op het ding. Bor wacht af en gaat de stad in.

Hij irriteerd wat onschuldige mensen totdat hij een bekende, Mickey, tegenkomt. Chique mensen in een nog veel chiquere wijk bepalen het uiterlijk van het feest. Eenmaal binnen zuipt Bor zich de pleurus en hij jat wat voorwerpen. Als Ruth even later naar hem toekomt gaan ze samen een kamer in. Van beide kanten is er geen houwen aan en alles lijkt goed te gaan totdat het moment daar is.

Dan begint Ruth opeens onbegrijpelijk te schreeuwen en stroomt er familie de kamer binnen. Wat nu en waarom? Een Goede Dag voor de Ezel uitgever: Amsterdam Jaar van uitgave: De dagen van de bluegrassliefde Auteur: Edward van de Vendel. Eerste jaar van uitgave: Nederlands Samenvatting De arme familie Zwarte leeft in een mooi, maar bouwvallig huis in Leiden. Die nacht blaast Saartje haar laatste adem uit… Ze is vermoord door de wetgeving Mijn Mening: De houdgreep Jaar van uitgave: Werkelijkheid onder de duim van Zwagerman Taal: Adriënne, een Nederlands meisje, is au-pair bij het gezin Rafferty, die in Londen wonen.

Om haar opvallende verveling te doorbreken stelt meneer Rafferty voor op een vereniging te gaan. Ze kiest een fotografiecursus uit, wat goed bevalt. Dan ontmoet ze Ingmar Booy.

Ze trekken steeds meer met elkaar op en er ontstaat een liefdesrelatie. Ingmars broer, Siewald, is een succesvolle maker van promotiefilmpjes van popmusici.

De verhouding tussen Ingmar en Adriënne fascineert hem zo, dat hij ze in zijn nieuwe project wil; een metaalblauwe videoclip. Omdat Ingmar over twee weken weer naar Nederland terugmoet, is Adriënne niet zo enthousiast, maar ze laat zich toch overhalen.

Adriënne krijgt last van nachtmerries over haar buik die opzwelt, ze houdt erg van haar lichaam. Ze zit niet lekker meer in haar vel en vertelt het Ingmar. Nadat Ingmar vertrokken is naar Nederland, worden liefdesbrieven uitgewisseld. Ze voelen beide een groot gemis. Als de clip in premiere gaat ziet Adriënne zichzelf met een opzwellende bui.

Ze krijgt er door de telefoon ruzie over met Ingmar, die haar geheim aan Siewald heeft verteld. Siewald heeft aan de clip gesleuteld en allebei willen ze naar elkaar toe om het uit te praten, maar dat is niet mogelijk. Ingmar Bergman en Ingmar Booy. De eerste is een bekend Zweeds filmer, de tweede is de hoofdpersoon in de roman De houdgreep van Joost Zwagerman.

Zij hebben hun voornaam gemeen en het lijkt me dat de schrijver hier niet zonder reden voor heeft gekozen. De naam Ingmar Booy is echter het zoveelste monstrum in de Nederlandse romanliteratuur, die al gezegend is met Arend Barend Dreverhaven, Frits Schotel de Bie en vele anderen.

Zwagerman publiceerde verhalen en gedichten in Optima en een aantal andere literaire bladen. Zijn romandebuut De houdgreep speelt zich af in Londen. De Nederlandse student Ingmar Booy verblijft gedurende de zomervakantie bij zijn broer Siewald, een succesvol videoclipmaker.

Op een zondagochtend ontmoet Ingmar het Nederlandse au-pairmeisje Adriënne in Hyde Park Corner en er ontspint zich een romance tussen de twee. Ze brengen veel tijd samen door met als thuishaven de woning van Siewald. Deze komt op het idee een videoclip te maken waarin Ingmar en Adriënne gaan figureren. Kort nadat die is voltooid moet Ingmar weer naar Nederland en valt Adriënne terug in haar eentonige au-pairbestaan. Is hiermee een doodgewone vakantieliefde ten einde?

De houdgreep is een goed geschreven roman en de schrijver is op een prettige manier pretentieus. Er is een door de schrijver geschapen verteller aan het woord die voortdurend laat merken dat hij aanwezig is. Dit kan gemakkelijk tot oubolligheid leiden maar Zwagerman weet het in de hand te houden. De lezer krijgt les in het vermijden van clichés: Het meisje Adriënne heeft als hobby fotograferen en Ingmars broer maakt videoclips.

En Ingmar Booy zelf, is dat een filmer? Nee, merkwaardig genoeg is hij voortdurend het onderwerp van foto en clip alsof hij een spel speelt met de werkelijkheid, die de anderen zo hardnekkig onder de duim proberen te krijgen, ofte wel: De schrijver wil duidelijk laten merken dat hij niet van de straat is. Voor een goed begrip van een verhaal is bekendheid met die wereldliteratuur niet noodzakelijk. We kunnen het misschien beter beschouwen als een probleem van de schrijver: De enige interessante verwijzing naar de literatuur betreft Het seksuele bolwerk van Mulisch.

In dit boek wordt over een van Freuds leerlingen, Wilhelm Reich, een literaire biografie geschreven. Op een boeiende manier weet Mulisch van de biografische stukjes een literaire legpuzzel te maken waarin alles zijn plaats heeft. De figuur Wilhelm Reich, geen romanheld maar een historisch figuur, is voor Siewald Booy interessant genoeg om in een videoclip te verwerken.

De persoon van Siewald kunnen we beschouwen als een tegenhanger van de literaire Reich bij Mulisch. Zoals Reich in zijn jeugd een ingrijpende ervaring had doordat hij zijn huisleraar met zijn moeder zag neuken, zo ziet Siewald zijn broertje Ingmar en Adriënne samen in bed.

Het sleutelgat waardoor de jonge Reich naar de moeder en de leraar keek wordt overeenkomstig de eisen van deze tijd de zoeker van Siewalds camera. En dat brengt hem op het idee die videoclip met Ingmar en Adriënne te maken. Verderop in het boek heet het opeens Abercorn Place, en dat moet het volgens de plattegrond van Londen in werkelijkheid zijn.

Als Zwagerman zijn metaforen weet te doseren en zijn eruditie weet te kanaliseren ben ik zeer benieuwd naar nieuwe verhalen en romans. Alsof ze hem in haar camera wil opsluiten.

Aan de andere kan probeert Siewald hetzelfde maar dan met zijn film camera. Je leest het vanuit de gedachten van Ingmar Booy of Adriënne zonder dat er al te veel emotie in voorkomt. Ik vond het een moeilijk boek om te lezen, vooral het uitleggen van de foto artistiek en de titel verklaring vind ik best ingewikkeld.

Desalniettemin is het een leuk verhaal om te lezen. Hoewel ik me er wel tot moet aan zetten om het te lezen. Er zit nauwelijks tot geen spanning in het verhaal en gebeurt eigenlijk niets actiefs. Het gaat puur alleen maar om Ingmar en Adriënne. Doordat ik sommige stukken moeilijk en saai vind om te lezen, leest het boek niet lekker. Ik kan me dan ook moeilijk inleven in het hoofdpersonen. Ik voel niet met ze mee. Robinson Jaar van uitgave: Dagblad De Limburger Publicatiedatum: Doeschka Meijsing en Nicolaas Matsier Taal: Nederlands Samenvatting Robinson is net met haar moeder verhuisd naar een kleine provinciestad.

Na de vakantie zal ze in de 5e beginnen. In de les valt haar een jongen op, Daniel Bierwolf. Hij verlaat het lokaal omdat hij de godsdienstles onzinnig vindt. Daniel is het neefje van de rector, ook hij is nieuw op school. Hij zit hier op school, omdat hij zich op andere scholen misdroeg. Aan het einde van het verhaal kon ik wel met Robinson mee leven. Smachtend naar aandacht en vrienden, het gevoel gewaardeerd te worden. Maar ze blijft met lege handen achter, met nog minder dan dat ze begon.

Dit vind ik toch wel sneu voor haar. Ik had niet verwacht dat Robinson eigenlijk nog ongelukkiger zou zijn aan het einde van het verhaal dan dat ze aan het begin al was. Het verhaal was niet spannend, maar de kleine nieuwsgierigheid naar hoe het nu verder zou gaan met Robinson hield me toch wel aan het lezen. De opbouw was mooi in elkaar gezet. Je begon bij het begin. Wanneer Robinson net is verhuist en naar haar nieuw school gaat en je eindigt bij de laatste dag van het schooljaar.

Het heeft dus een duidelijke chronologische verhaal lijn. Ik denk dat de seks scene tussen Robinson en Daniël het meest indruk op me heeft gemaakt. Vooral omdat het stuk nergens opsloeg. Naar mijn mening past het totaal niet in het verhaal.

Alsof er een spannend stuk in moest met een beetje pagina opvulling zodat het verhaal niet te kort zou zijn. Vals licht Jaar van uitgave: Provinciale Zeeuwse Courant Publicatiedatum: Zwagerman is een brave verslaggever Taal: Nederlands Samenvatting Simon Prins is dertien als hij voor het eerst naar de Achterdam, in Alkmaar zijn woonplaats, gaat met Johnie een jongen uit de buurt.

Sinds die keer gaat hij iedere vrijdagmiddag naar de Achterdam om snel over de straat te lopen en schielijk opzij te kijken. Simon raakt geobsedeerd door de prostitutie. Simon was vijftien toen hij voor hert eerst overwoog om stiekem geld te sparen. Het koste vijftig gulden om op de Achterdam een prostituee te bezoeken. Hierdoor komt er een mysterieuze wolk rond Lizzie te hangen die de lezer nieuwsgierig houd om verder te lezen. Ik vind het daarom wel een goede techniek, hierdoor is liefde die simon voor Lizzie voelt bijna voelbaar.

Ik vond het een erg mooi boek. Door het taalgebruik las het vlot weg en er zat voor mij voldoende actie in om niet af te dwalen. De spanning in het boek is niet groot, maar door alle leugens van Lizzie en de mysterieuze wolk die dat met zich mee brengt, blijft er een spanning in het verhaal hangen. Het verhaal zet me ook aan het denken, wat nou als Lizzie het anders had aangepakt.

Wat nou als Lizzie de waarheid had verteld en deze niet verdoezelde omdat ze bang te verliezen waar ze het meeste van hield, Simon Prins. Door de vele leugens die moesten voorkomend dat Simon bij haar weg zou gaan, heeft ze per leugen elke keer de kloof tussen haar en Simon een stukje groter gemaakt. Het verhaal is niet grappig, niet moeilijk en niet erg indrukwekkend. Toch heeft het mij best ontroerd. Je ziet dat Simon en Lizzie elkaar aan het einde van het verhaal nog even leuk vinden als aan het begin.

Maar de vele gebeurtenissen verhinderen het om samen gelukkig te worden. Ik weet niet of het verhaal realistisch in de zin dat een jonge zoveel geduld met een meisje kan hebben.

Toch vond ik wel realistisch geschreven. In het begin vond ik de opbouw een beetje verwarrend doordat er steeds tussen verleden en heden werd gewisseld. Ook het stuk waarin Simons verleden werd beschreven vond ik en een beetje saai, maar dit komt vooral doordat ik wilde weten wat er nu met Lizzie Rozenfelt aan de hand was. Het einde heeft wel veel indruk op me gemaakt, ook had ik het einde niet echt verwacht.

Het feit dat ze elkaar nog steeds leuk vinden, maar niet bij elkaar kunnen leven. Uiteindelijk hebben ze alle twee iemand anders gevonden en toch houden ze alle twee minder van die persoon dan dat ze van elkaar hielden. Bor Jaar van uitgave: Leesideeën Off Line Publicatiedatum: Michel de Koning Recensietitel: Nederlands Samenvatting Bor is het unieke en fantastische verhaal over een deel van het leven van Bor.

Het boek in ingedeeld in weekdagen en iedere dag maakt de lezer de gebeurtenissen, denk- en handelswijze van Bor mee. Ondanks dat Bor goed kan leren gaat hij het liefst de stad in alleen of met vrienden om hier een beetje rond te hangen en om andere mensen lastig te vallen of te aanschouwen.

Het verhaal rond deze asociale etter speelt zich geheel af in Amsterdam en begint met een flashback: Zo wordt als eerste verteld dat Bor en zijn drie beste vrienden Toon, Dick en John een groepje Mormonen in elkaar schoppen omdat ze er, volgens hun, lelijk uitzien en kutkoppen hebben.

Deze gedachte wordt verteld terwijl Bor in de tram zit. Het is zijn favoriete en bovendien gratis vervoersmiddel. Ook is het nog eens uitstekend geschikt om andere mensen te bekijken en om ze lastig te vallen.

Zijn gedachten krijgen hier de vrije loop! Het gehele boek worden mensen, al dan niet bekenden van Bor, beschreven zoals Bor ze ziet. Dit gebeurt op een meestal zeer harde, en vaak ook respectloze manier. Als mensen Bor niet bevallen laat hij dit merken door een of andere rare actie uit te halen of door ze uit te schelden. Vooral jonge vrouwen en vreemde mannetjes zijn het slachtoffer.

Bor wijst ze voortdurend, en soms letterlijk, op hun mankementen! De volgende dag verveelt Bor zich op school, zoals altijd. Ondertussen legt hij zijn gedachten uit over de mensen in zijn nieuwe klas, die allemaal een voor een aan de beurt komen.

Bor oftewel de schrijver heeft voor iedereeen aparte benamingen en zijn grote woordenschat omschrijft vele, dubieuze, figuren in zijn omgeving. Niemand op school is zijn vriend ook niet nodig en ook ontbreekt het er aan lekkere wijven: Bor begrijpt er geen tering van, maar hij wordt wel stomdronken afgeleverd op het politiebureau, aanklacht: Dan gebeuren er opeens nog meer rare dingen in het verhaal: Dit vanwege zijn vermeend frequent ejaculatiepatroon.

Zijn gedrag breekt hem dus op en alles lijkt als een puzzel in elkaar te vallen…. Het verhaal heeft op het laatst nog een snelle en tevens onverwachte wending gekregen! Wie had dat kunnen denken.

Bor staat er nu alleen voor en heeft niemand meer. Iedereen ken de tering krijgen en ook zijn familie kan doodvallen. Bor blijft voorlopig lekker in de cel zitten en het zal hem ook niks schelen.

Met deze opzienbarende roman maakte Joris Moens, arts en journalist, zijn debuut. Zijn wereld is niet de middelbare school die hij met tegenzin bezoekt, maar de straat, waar hij zich met zijn leeftijdgenoten uitleeft: Het onvergetelijke van dit boek is het taalgebruik: Door zijn intelligentie is de hoofdfiguur zich bewust van het hachelijke leven dat hij leidt.

Zijn noodlot is dat hij zichzelf niet in de hand heeft en dat goed beseft. Hij raakt in een ernstig isolement en evolueert van kwaad tot erger. Voer voor psychologen en geslaagde literatuur, deze eigentijdse, verontrustende levensschets. Ook jongeren zullen ongetwijfeld aangesproken worden door dit boek. De leraren zien veel potentie in hem.

Het enige probleem is dat bor zelf niet wilt. Hij wilt alleen maar de straat op om rond te hangen met zijn vrienden. Ik ben het er dan ook mee eens dat Bor een hachelijk leven lijd en dit ook beseft. Alleen zelf hij niks anders. Dit komt voor een groot deel door het taal gebruik. Het is grof, eentonig en vaak slaat het nergens op. Vooral bij meiden heeft Bor het steeds over neuken en dat ze een keer een lesje geleerd moet worden, maar zelf heeft hij het nog nooit gedaan en wilt het ook niet doen.

Dit boek vind ik erg grof geschreven. Bor heeft voor niemand respect en als ik het verhaal zo lees snap ik eindelijk wat sommige mensen tegen jongeren hebben. Het boek zelf is niet spannend, maar ook niet saai. Het verhaal verteld vlot waardoor het lekker weg leest. De woord keus is niet te moeilijk en er word ook niet veel van de omgeving omschreven.

Gelukkig ben ik wel eens in Amsterdam geweest anders zou ik niet weten hoe het eruit zou zien. Wel word er veel van de medemens omschreven. Hoe iedereen eruit ziet en vooral wat Bor ervan vind. Dit vind ik redelijk irritant, omdat ik niet de namen van alle kledingstukken weet. Maar ook vooral omdat Bor iedereen loopt af te kraken alsof hij het zo goed weet. Ik heb dan ook meer medeleven voor alle bij figuren waar Bor en zijn vrienden op lopen te fitten dan voor Bor de hoofdpersoon zelf.

Zelf denk ik wel dat het een redelijk echt verhaal is. Ik kan me na het lezen en alle comotie in het nieuws best voorstellen dat echt zulke jongeren in Nederland leven. Het verhaal is chronologisch geschreven, het is eigenlijk een klein stukje van het leven van Bor op papier gezet.

Alsof je een stukje uit een film knipt en alleen dat laat zien met de nodige ondersteunende informatie. Ivoren wachters Jaar van uitgave: Twee moorden, wegens twee beledigingen Taal: Philip Corvage koopt op een septemberdag, voor de dag dat de school weer begint, okkernoten, die hijzelf hersenvoedsel noemt. Hij kraakt deze noten met zijn tanden, wat hij beter niet kan doen gezien de al miserabele staat van zijn gebit.

Terwijl hij een stuk kies uitspuugt, ontmoet hij twee vrienden van en een klasgenote, Elly Temminck. Hij wordt door een aanval van kiespijn overvallen en Elly haalt hem over om naar een tandarts te gaan.

De tandarts vult dan de pijnlijke kies zonder verdoving. Oom moppert op Philip. Hij is een luiwammes, strooit alleen maar met Latijnse citaten in het rond en vernielt opzettelijk zijn gebit. Selhorst vergelijkt Philip met zijn vader, die hem vroeger ooit heeft opgelicht. Vroeger was Selhorst dol op Philip, maar dat is nu heel anders. Onder het eten wordt hij woedend op Philip en stuurt hem naar zijn kamertje, waar de trouwe dienstbode Nel hem zijn avondeten brengt.

De volgende dag, een maandagmorgen, wandelt de zich werkelijk briljant voelende, net afgestudeerde leraar Nederlands, Frits Schotel de Bie met zijn verloofde, bibliothecaresse Lida Feldkamp, naar het lyceum, waar hij voor het eerst les moet gaan geven.

Lida is erg nieuwsgierig naar alles wat met school te maken heeft, maar Schotel de Bie weigert haar wat te laten zien en stuurt haar weg. Heel zelfverzekerd komt hij de lerarenkamer binnen waar hij op de hak wordt genomen door twee leraressen, Lenstra en van Leeuwen. Zij voeren een absurd dialoog en leraar Fernaud doet zo goed mogelijk mee. Schotel de Bie is zwaar geïrriteerd, maar de eerste les aan klas 6A verloopt toch redelijk goed.

Hij schiet uit zijn slof en valt uit tegen Philip. Omdat Schotel de Bie toch wel het idee heeft dat hij te ver is gegaan, overlegt hij dit geval eerst met Karsten, een vroegere studievriend, en later met de rector. Hij hoort van hen, dat Philip een intelligente, gevoelige jongen is, die zelfs gedichten schrijft. De leerlingen voelen zich zwaar beledigd omwille van Philip en zien graag dat Philip excuus eist van Schotel de Bie.

Philip voelt zich echter allerminst beledigd door deze aanval, alleen wel door het cliché van de uitspraak, hij had wat beters verwacht van een leraar Nederlands. Na schooltijd verteld Schotel de Bie aan Lida, zijn verloofde, van zijn alles verslaande succes als leraar. Lida constateert dat hij een gebrek aan humor heeft. Het blijkt het huis van Lida te zijn.

Lida is zeer geschokt en vind het redelijk dat Philip excuses eist van Schotel de Bie. Deze weigert echter Philip te ontvangen. Lida kiest partij voor Philip en samen wandelen ze terug. Ondertussen vertelt Philip dat hij zich niet eens beledigd voelt, en dat hij de ruzie van Lida en Schotel de Bie een prachtige mop vind. Lida voelt zich beledigd, maar toch praten ze heel prettig met elkaar.

Als Philip het een en ander over zijn thuis heeft verteld, over zijn opvliegerige oom die hem uitscheld voor oplichter, laat Lida Philip beloven, dat nooit meer te nemen. Ze nemen afscheid met een lange kus, waar Philip erg van overhoop is omdat hij nog nooit gezoend heeft.

Hij schaamde zich voor zijn dentistische puinhopen. Als Philip thuiskomt moet hij direct naar zijn oom komen. Selhorst heeft een brief gekregen van de tandarts L. Het sonnetverhaal wordt uit de doeken gedaan, en Selhorst barst van woede. Hij probeert hem te wurgen. Nel komt de kamer binnen op het lawaai dat ontstaat en verzekert Philip dat hij oom niet vermoord heeft, hoewel hij er wat vreemd bijligt op de grond.

Hij heeft gewoon weer een beroerte gehad. Philip verlaat daarop het huis om zijn tante en de dokter te waarschuwen. Hij voelt zich de hoofdrol speler in een klassiek tragedie. Daarna gaat hij naar het huis van Lida en stelt haar voor om met hem te vluchten.

Immers, had zij hem niet gekust, had hij nooit de moed gehad om zijn oom aan te vallen. Zij echter lacht hem uit. Philip voelt zich op zijn hart getrapt en gaat weg. Philip loopt nu naar het huis van Nel, die inmiddels thuis is.

Nel vertelt hem dat de dokter geen sporen van wurging heeft ontdekt. Ze omhelzen elkaar stevig. Dan komt Piet, man van Nel, thuis. Ze drinken gedrieën wat en als Philip dronken is, zal Piet hem thuisbrengen. Buiten verteld Piet dat de politie achter Philip aanzit. Als ze langs een kanaal rijden, mindert Piet vaart en duwt Philip uit de auto het kanaal in. Dinsdagmorgen hoort Schotel de Bie dat Philip Corvage zelfmoord heeft gepleegd.

Schotel de Bie is behoorlijk overstuur. Na de pauze biedt hij zijn excuses aan aan klas 6A, wat hij als een ware heldendaad ziet. Lida denkt hier heel anders over. Als Schotel de Bie na schooltijd bij haar langs wil gaan, is ze vertrokken.

Ze heeft een lange brief geschreven waarin ze schrijft alsnog te gaan studeren en dat Schotel de Bie niet bij haar past. Philip zal altijd tussen hen in blijven staan. In de epiloog wordt de teloorgang van Schotel de Bie getekend. Alles mislukt, in niets is hij meer goed. Fernaud oppert het idee dat er totaal geen sprake was van zelfmoord, maar van een dubbele moord. Men besluit de zaak verder maar te laten rusten. Een gebergte in de Nederlandse literatuur Is het oeuvre van S.

Van zijn tweeënvijftig romans horen er heel wat tot de pieken in dat gebergte. Ivoren Wachters In een roman snijden twee levenswegen elkaar. In deze roman duurt die snijding maar 50 minuten, één schooluur. Er wordt maar één zin uitgesproken, namelijk: Na dit schooluur en na deze zin zien de twee hoofdpersonen elkaar niet meer.

De bezitter van het afgebrande kerkhof is de jarige gymnasiast Philip. De haag zijner tanden is geheel verrot en hij kan dan ook nooit zijn mond houden. Hij weet dat hij met dat kerkhof te ver is gegaan. Hij praat er met de rector over. Maar hij verdomt het om, zoals zijn verloofde vraagt, de leerling zijn excuus aan te bieden.

Philip is niet echt beledigd, maar hij gaat de leraar zoeken en vindt diens verloofde. Zij komt aan zijn kant te staan en ziet haar besnorde verloofde in een ander licht. Een brief van de tandarts die met het sonnet geen genoegen neemt, maakt Philips oom razend. Hij zegt de volzin die Philip wel beledigt: Die krijgt een beroerte. De dienstmeid, die dit zag, stuurt Philip om de dokter en geeft voor alle zekerheid haar nare oude baas nog een mep met zijn eigen wandelstok. Philip heeft die nacht een tweede ontmoeting met de verloofde van zijn leraar.

Driemaal wordt Philip dat etmaal gezoend. Een keer door een schoolvriendinnetje. Een keer door de verloofde. Een keer door de dienstmeid, die hij bij haar thuis opzoekt. Haar echtgenoot gooit de gymnasiast, uit jaloezie en om de ware toedracht van ooms dood te verhullen, in het water. Dit wordt als zelfmoord gezien. De leraar probeert een mooie rol te spelen door bij de klas zijn excuses aan te bieden voor zijn belediging.

Zijn verloofde verbreekt de verloving en we zien de leraar zachtjes maar zeker naar zijn ondergang dalen. Een drakig verhaal, zult u zeggen.

Twee dooien, vanwege twee beledigingen. Maar het levert een prachtroman, een van de ontspannendste die Vestdijk schreef. Het gebit is het hele boek door het thema. Op elke pagina vind je een tand, een kies, een kaak. In gedrukt Nederlands komt het woord mond één keer voor op de 6. In romans komt mond één keer op de 2. In dit boek één keer op de Voor elke tandarts, tandepeuter, kiezentrekker, tandenfrik, tandsteenhouwer, cementbediende is de roman vakliteratuur. Voor latinisten gelukkig staan de Latijnse citaten achterin vertaald en Neerlandici Van Boendale is de vrouwenhatende Vlaam waar de leraar op wil promoveren, plus sporen van Tollens, Bilderdijk, Bordewijk, Van Effen ook, maat voor iedere lezer is het een genot om te zien hoe Vestdijk in dit tussendoortje de twee sferen van een scholier tot snijding brengt: De verloofde is eindelijk een sympathieke vrouw in een moderne Vestdijk-roman.

Zoals Caligula in De nadagen van Pilatus, zoals de landheer in Iersche Nachten, zoals de verlopen Britse aristocraat in Puriteinen en Piraten, zoals de duivel in De kelner en de levenden, zo houdt Philip aan het einde van het boek, en aan het eind van zijn leven, een briljante, superieure speech, die door de toehoorders van dat moment niet geheel op prijs wordt gesteld.

In zijn tientallen treffende observaties, zoals deze over het effect van een groet: Maar in de leraarskamer geeft een leraar precies aan hoe het volgens hem gegaan moet zijn. Hij gist dat de dienstmeid een tik met de stok heeft gegeven en dat haar man Philip heeft verdronken. Waarom heb je dat niet aan de politie verteld? Zouden we de jongen daarmee terughebben? Al had je tien moordenaars achter de tralies gestopt, die jongen bleef dood, antwoordt de leraar.

Het grappige is dat de eerste belediging hem niks uitmaakte en toch is hij er aan dood gegaan. Doordat meneer de Bie hem beledigd had is hij met de vrouw van meneer de Bie in contact gekomen.

Die heeft hem gezegd dat Philip zich niet zo moest laten behandelen door zijn oom. Hierdoor heeft hij zijn oom een klap gegeven toen deze hem echt beledigden. Ik ben het dus met de uitspraak eens. Het was gewoon weer een van zijn gedichten. Ik vond het gedicht niet goed omdat hij eigenlijk steeds hetzelfde zegt maar dan steeds met andere woorden of hij gebruikt synoniemen.

Er zat helemaal geen vaart in. Om te beginnen vond ik het boek vreselijk om te lezen. Eerlijk gezegd vind ik lezen best leuk en heb ik tot nu toe nog nooit meegemaakt dat ik me echt verplicht door een boek heen moest worstelen.

Wanneer er actie in het verhaal zat er gebeurde dingen of gesprekken werden gevoerd vond ik het boek best te lezen. Vooral het stuk dat Corvage naar Lida gaat om te vertellen dat zijn oom een hartaanval heeft gekregen vond ik boeiend om te lezen vergeleken met de rest van het verhaal.

Omdat er iets gebeurde en af en toe zat er nog humor in dat gesprek. De stukken waarin Philip Corvage het over zijn dichtwerk heeft of over iets anders persoonlijks verteld laat me ijs koud.

Ook aan het latijn ergerde ik me vreselijk. Die stukken waren vooral langdradig en vreselijk moeilijk om te lezen en te begrijpen waar hij het überhaupt over heeft. Ik vond het oninteressant om te lezen. Het het viel me op dat Philip veel slimmer en bij de hanter is dan zijn leeftijdsgenoten.

.




Geile omaverhalen pijpende vrouw

  • Neuken op zijn grieks strakke schaamlippen
  • VROUW ZOEKT MAN CONTACT VETTE WIJVEN
  • Mijn huisarts luisterde vriendelijk en even later maakte zijn wijsvinger kennis met een gebied waar, zoals de Amerikanen zeggen, de zon nooit schijnt.

Sex standjes geweldige tieten


Heel belangrijk, begreep ik, is de zogenoemde subspace; de roes waarin de beoefenaars van BDSM kunnen raken als zij langdurig worden onderdrukt of gepijnigd. Mijn zoektocht naar achtergronden van al dit vrolijke gemartel bracht me bij de site www. Voor wie in het onderwerp is geïnteresseerd: Fijn dat ik deze site ontdekte; kan ik daar voortaan mijn gezin heel leep naar doorverwijzen. In mijn nieuwe roman Harem, die in januari verschijnt, is een van de personages een rouwdouwende maar beminnelijke Zweedse kunstenaar genaamd Hampus.

Hij is een volgetatoeëerd oerbeest dat grote doeken volkwakt met producten als koffie, modder, vruchtenyoghurt en rode wijn. Toen ik dit idee bedacht, vond ik mezelf ongelooflijk origineel, maar bij de research kwam ik erachter dat echte kunstenaars veel verder zijn gegaan dan koffie en kaas.

Tijdens een struintocht stuitte ik op tientallen moderne kunstenaars die bij het schilderen gebruik hebben gemaakt van door henzelf geproduceerde materialen. En daarmee bedoel ik door hun lichaam zelf. Of door de lichamen van anderen. Stel je eens voor wat wij mensen aan sappen en ingrediënten produceren, en besef dat die in de loop der jaren allemaal zijn geleend om kunstwerken te verfraaien.

In schilderde hij voor een geheime liefde een getrouwde Braziliaanse vrouw een werk van zwart satijn. Er gingen altijd geruchten over dat doek.

In bleek uit DNA onderzoek dat Duchamp sperma, waarschijnlijk het zijne, had gebruikt om het materiaal mee op te vrolijken. Urine is ook een verfsoort waarmee veel schilders hebben gekwast.

Andy Warhol vroeg ooit aan vrienden om uitbundig te urineren over met metaaldeeltjes bewerkt canvas, zodat hun pies zou oxideren in vrolijke kleurtjes. Dit project noemde hij de Oxidation series. Het rook wellicht wat vreemd, die kunst, maar oogde bijzonder. Sommige kunstenaars ging dit niet ver genoeg. In stopte Piero Manzoni zijn eigen uitwerpselen in blik, waarna hij ze verkocht voor de toen gangbare goudprijs.

Andere schilders dronken gekleurde sojamelk, om die vervolgens over witte doeken uit te kotsen. Een volgende kunstenaar haalde bacteriën uit zijn navel, om daarmee voor een kunstproject kaas te stremmen die zijn publiek kon opeten. Ener was een man die zijn eigen bloed opspaarde om met de vaste deeltjes een beeldje te maken. In vroeg lan Dennis 26 , op YouTube bekend onder de naam Fox Bronte, aan mensen om hun schaamhaar op te sturen, waarmee hij een portret maakte van Justin Bieber.

Om het plaatje compleet te maken, verwerkte hij er ook nog kots, poep en bloed in. In mijn roman gaat Hampus nóg een stap verder, maar helaas: De jongeren in mijn tijd zouden veel minder lezen en de cultuur zou ten dode zijn opgeschreven. Dat laatste bleek achteraf gezien wel mee te vallen en ook bleek uiteindelijk helemaal niet zoveel minder te worden gelezen. Inmiddels zijn we dertig jaar verder. Nog steeds staan de kranten bol van dezelfde wanhoopsberichten: Of dat laatste waar is, zullen we pas over een jaar of dertig weten, en of jongeren minder lezen is een kwestie van interpretatie.

Zij lezen veel meer uitingen van sociale media, maar veel minder romans films op papier. Twee Canadese onderzoekers vonden in en bewijzen voor de stelling dat mensen die romans lezen aardiger zijn voor hun medemensen dan lieden die dat niet doen. Lezers van romans hebben meer betrokkenheid met de wereld en kunnen zich beter inleven in het gevoelsleven van anderen.

Van lezen word je aardig, aldus de wetenschappers, en daarmee ook aantrekkelijker voor het andere geslacht gratis tip! Romans hebben dusdanig veel details, en zijn emotioneel en moreel gezien zo complex, dat het lezen ervan allerlei cognitieve, psychologische en neurologische processen bevordert. De innerlijke wereld die een roman schept, lijkt in hoge mate op de echte wereld waarin we ons staande moeten houden: Het lezen van romans is trainen en proefdraaien voor het echte leven.

Uit onderzoek blijkt dat kinderen die alleen nog maar vluchtig online lezen in steeds hogere mate moeite hebben om te gaan met de eisen die de wereld aan hen stelt. Zij zijn minder betrokken en ook minder aardig.

Je wordt daar een beter, aardiger mens van. En dan bekijken we over dertig jaar wel of ik gelijk had. Het WK voetbal in Brazilië is alweer een tijdje voorbij, maar voor sommigen is het nog steeds nagenieten. Voor de data beheerders van de site www. Pornhub is de grootste pornographic video sharing website; de YouTube van de seksfilm. Het aardige van Pornhub is dat er een blog bij hoort met onderzoeken, analyses en opmerkelijke gegevens over het gebruik van de site. Het bezoek aan Pornhub komt van over de hele wereld.

En als er dan wereldwijde evenementen plaatsvinden, zoals bijvoorbeeld een wereldkampioenschap voetbal, kunnen er fraaie dwarsverbanden worden gelegd. De Watermaatschappij Drenthe maakte in juli bekend dat het waterverbruik tijdens de wedstrijd van het Nederlands elftal tegen Argentinië de uitslag ben ik even vergeten dramatisch daalde. Tijdens de rust was er een enorme piek zichtbaar, omdat iedereen in die minuten even naar de wc ging.

Eenzelfde effect zag het onderzoeksteam van Pornhub. Wanneer een land een wedstrijd speelde in het WK, daalde het aantal bezoekers uit die landen drastisch. Je gaat nu eenmaal geen porno kijken als iedereen voor de buis het land zit aan te moedigen. Nederland was vergeleken met landen als Portugal en Engeland uitschieter. Op wedstrijddagen van Oranje daalde het gemiddelde aantal pornokijkers het meest van allemaal. Want daarna is het bingo! Na de wedstrijd van Nederland tegen Brazilië die we wonnen steeg het bezoek aan Pornhub met 40 procent.

Dankzij de jongens van Van Gaal was het land dus significant geiler. De Belgen maakten het nog bonter: Het leukst vond ik Pornhubs analyse van zoektermen tijdens het WK. Veel mensen voeren blijkbaar steekwoorden in tijdens hun speurtocht naar expliciet visueel plezier. Als een land tegen een ander land voetbalde, dan nam de nieuwsgierigheid naar de tegenstander meetbaar toe; niet alleen bij dat land, maar ook bij de rest van de wereld.

Zo verbroedert voetbal de wereld dus op meerdere fronten. Onlangs mocht ik voor een wetenschappelijk boek over geneeskunde en literatuur een stuk schrijven over de drie zwellichamen die gebroederlijk het mannelijk geslachtsdeel vormen. In de slipstream van dit artikel stuitte ik op een bijzondere regel uit de Britse filmkeuring die een vraag opriep die ik graag aan KIJK-lezers voorleg.

Ik kwam op deze regel omdat drie van mijn romans zijn verfilmd en we bij twee ervan problemen hadden met de filmkeuring. Het in beeld brengen van een geërecteerd geslachtsdeel in een mainstreamfilm is namelijk heel uitzonderlijk.

De vertoning van erecties is vrijwel altijd onderhevig geweest aan wettelijke beperkingen of zelfopgelegde censuur. Om de een of andere reden mogen we van filmkeuringen dus niet kijken naar het fysiologisch volkomen onschuldige proces waarbij, gestimuleerd door het parasympathische deel van het autonome zenuwstelsel, niveaus van stikstofoxide in het bloed stijgen, waardoor bloedvaten zich verwijden en zwellichamen zich vullen met bloed.

In de verfilming van Phileine zegt sorry omzeilde regisseur Robert Jan Westdijk de commercieel zeer onhandige achttien-plus-rating door van de gezwollenheid van hoofdrolspeler Michiel Huisman alleen de schaduw te laten zien. Met die schaduw had de filmkeuring geen moeite. Het ging trouwens ook niet om zijn eigen schaduw, maar om een nagemaakt apparaat. Grappig is in dit verband de zogenoemde Muil of Kintyre Rule, een onofficiële leidraad die werd gebruikt door de British Board of Film Classification.

In het Verenigd Koninkrijk was het volgens de overlevering niet toegestaan een film uit te brengen als een fallus geërecteerd was tot voorbij het punt waarop de hoek die hij maakte ten opzichte van een loodlijn the angle of the dangle groter was dan de hoek die het pittoreske Schotse schiereiland Muil of Kintyre maakt.

Een paar weken geleden zond de BBC een documentaire uit over een dierenonderzoeker die in de jaren zestig en zeventig een erotische relatie onderhield met een…dolfijn.

De vrouw zat in een ruimtevaartprogramma dat onderzocht hoe zoogdieren konden worden ingezet voor communicatie. Een van de beesten was een man netjesdolfijn genaamd Peter, die in zijn dolfijnenpuberteit zat en nogal kampte met zijn seksualiteit.

Het probleem kwam hierop neer: Peter was altijd geil. Regelmatig werd hij in een bad gezet met twee vrouwtjesdolfijnen, maar omdat die zijn sekshonger niet konden stillen, besloot de onderzoeker hem een beetje bij te staan. Ze liet het toe dat hij tegen haar knie en voet wreef, en ook hielp ze hem af en toe met haar hand. De onderzoeker zou zichzelf niet beschrijven als een delphinophile; iemand die opgewonden raakt van dolfijnen. Dat soort mensen bestaat wel degelijk, een subdivisie van de veel grotere groep genaamd zoöfielen.

Die heb je in soorten en maten, en het onderwerp bestialiteit — seks met dieren — is altijd reden tot grote controversie, want de meerderheid van de mensen vindt dat verwerpelijk. In Nederland is het verboden, maar in sommige landen is het toegestaan, mits het dier er geen schade van ondervindt. Er gaan verhalen dat er in Denemarken zelfs dierenbordelen zouden zijn. Zoöfilie is al geruime tijd bekend, maar er is nooit veel onderzoek naar gedaan. In publiceerde een gezaghebbend medisch tijdschrift een Braziliaanse studie naar het verband tussen seks met dieren en peniscarcinoom peniskanker , In het onderzoek werden mannen met deze ziekte en gezonde mannen uit twaalf verschillende steden ondervraagd.

Van de patiënten had 44,9 procent ooit zijn lusten op een dier gebotvierd, van de controlegroep 31,6 procent. Schokkende cijfers, niet zozeer vanwege het verband tussen peniskanker en seks met dieren, maar…dat zoveel mannen dat laatste blijkbaar überhaupt hebben gedaan. Volgens dit onderzoek ligt het gemiddelde op 34,8 procent. Dat zou een derde van mijn mannelijke kennissenkring betekenen!

Het zijn dus voornamelijk pubers die zich bij ontstentenis van lieden van dezelfde soort op andere diersoorten storten, of dat nu mensenpubers of dolfijnenpubers zijn. Niets dierlijks is ons vreemd.

Terwijl ik dit schrijf, is het land in rep en roer, want een schrijfster heeft het gewaagd om zogeheten selfies te maken met afbeeldingen van — oh nee! Het ondenkbare bleek waar: Hoogtepunt van alle consternatie was een uitzending van DWDD, waarin de schrijfster over haar zelfportretten vertelde, in het bijzonder de foto die ze had genomen van een bebloede tampon die ze uit haar tussenbeense trok.

Ja, niet alleen zijn schrijfsters naakt onder hun kleren, ze gebruiken ook weleens tampons en maandverband. Om en nabij 50 procent van de wereldbevolking maakt het mee, heeft het meegemaakt of zal het bij leven meemaken dat oude eitjes plaats moet plaatsmaken voor nieuwe, met de bloederige schoonmaak die daarop volgt.

Vleermuizen, sommige andere primaten en olifantsmuizen hebben ook een vorm van menstruatie, net als overigens nog veel meer dieren, hoewel bij de meeste soorten het bloed in het lichaam verdwijnt voordat het naar buiten kan komen, De vraag is waarom een foto van een geslachtsdeel met een tampon zoveel ophef veroorzaakt. Een deel van de commotie zal te maken met onze fascinatie met en tegelijkertijd afkeer van ontblote geslachtsdelen daarover een andere keer meer , maar een deel ook met het eeuwenoude taboe op menstruatie.

Zelfs de Romeinen hadden al een vreemde verstandhouding met ongesteldheid of zoals wetenschappers het noemen: Zo moest Plinius weinig hebben van de menstruatiecyclus: Wijn zou zuur worden met ongestelde vrouwen in de buurt; bloemen zouden spontaan verwelken. Plinius was niet de enige; door de eeuwen heen was de menstruatie altijd onderwerp van taboes, mythen en vreemde rituelen.

De Bijbel moest er weinig van hebben, van de islam mogen ongestelde vrouwen de moskee niet in, gelovige joden hebben een broertje dood aan de rode zee en boeddhistische tempels weigeren vrouwen tijdens hun menstruatie. De reacties op een onschuldige foto van een bebloede tampon uit de plasser van een schrijfster zijn een echo van deze eeuwenoude weerzin.

En dat vind ik pas walgelijk. Een syllogisme bestaat altijd uit drie delen: Onze major van vandaag: Volgens de definitie is pornografie de weergave van seksueel gedrag met het doel om seksuele opwinding te creëren. Dieren produceren zelf geen porno; in de natuur is zoiets althans nog nooit aangetroffen.

Maar dat wil nog niet zeggen dat ze niet door pornografie gefascineerd kunnen zijn. Mensen zijn in hoge mate geïnteresseerd in seksende soortgenoten. Als er ergens twee mensendieren, verscholen voor de rest van de kudde, met elkaar beginnen te konkelfoezen, zijn er altijd wel omstanders die even een kijkje nemen al dan niet met een smartphone binnen handbereik.

Lust die in het openbaar wordt geblust, is daarom nogal een taboe, en juist daardoor zo aantrekkelijk. Seks onder dieren is geen taboe. Er zijn veel anekdotes over dieren en huisdieren die rustig toekijken als andere dieren zich op elkaar storten. Eén bepaalde gemoedstoestand heeft de overhand: Ooit las ik over een onderzoek waarbij apen met een knop op een computerscherm konden kiezen tussen plaatjes van seksen de soortgenoten, lekker eten of willekeurige voorwerpen. De parende soortgenoten werden toch het vaakst gekozen.

Ener is een veelbesproken pandapornoexperiment onder leiding van Thaise wetenschappers. Dit was het syllogisme: Zoölogen dachten van wel. Eerst gaven ze de pandaberen viagra in de hoop dat de mannetjes wel zouden weten wat ze met het resultaat zouden aan moeten.

En dat zou volgens de onderzoekers zijn gelukt. Een tijdje terug geleden ving ik in Nijmegen een gesprek op tussen twee puberjongens. Ze zaten op het vwo en waren toe aan de keuze voor een vervolgopleiding. We kunnen er gevoeglijk van uitgaan dat de ouders van deze Nijmeegse knapen niet bepaald uitbundig zouden reageren op hun droomberoep.

Het vak van pornoacteur staat niet heel hoog aangeschreven zo ergens tussen drugsdealer en oplichter , terwijl er — althans, in Amerika — wel degelijk een aardige boterham mee valt te verdienen.

Afgezien van vervelende bijkomstigheden die pornosterren tijdens hun overwegend liggende loopbaan tegenkomen — sociaal isolement, seksuele afstomping — is er één reden om deze carrièremove misschien toch maar af te blazen: Van de pornosterren die tussen en werkzaam waren, verlieten er 51voortijdig het leven: Toch waren er in de muziekindustrie tussen en maar negen drugsgerelateerde doden en twee zelfmoorden.

Er zijn walgelijke christelijke websites die zich verkneukelen over dit hoge sterftecijfer. Christenen noemen het een straf van God dat de gemiddelde levensverwachting van een pornoster — volgens hen — slechts 37,43 jaar is, tegen 78,1jaar van de gemiddelde Amerikaan. Het is moeilijk te achterhalen of dit christelijke gemeesmuil klopt of niet. Als de KIJK-redactie mij zou vragen of als auteursfoto in plaats van het normale guitige portretje eens een plaatje van mijn voortplantingsorgaan mogen plaatsen, zal ik waarschijnlijk weigeren.

Mijn handen en oren mag iedereen bekijken, mijn zaakje is voor een beperkt aantal ogen. Het opmerkelijke aan genitaliën is: Althans, onder normale omstandigheden. De afgelopen maanden verschenen er verontrustende berichten over een toegenomen gedrag genaamd sexting: Via apps als Tinder en Snapchat schijnen volksstammen jongeren elkaar hiermee te bekogelen. Twee jaar geleden deed de Universiteit van Antwerpen onderzoek onder vijfhonderd tieners tussen 15 en 18jaar.

Een van de oorzaken hiervoor was volgens de onderzoekers peer pressure, oftewel groepsdruk. De vraag is waarom we willen dat de ander ons bloot ziet.

Het verlangen naakt voor de ander te verschijnen is volgens onderzoekers hard-wired in onze hersenen en waarschijnlijk al miljoenen jaren oud. Onze voorouders deden het, en ook apen wapperen hun plassers en billen opgewekt in het rond. Het tonen van geslachtsdelen was en is een manier om zowel seksuele interesse te uiten als die bij een ander op te wekken.

De wetenschap dat men wordt begeerd is voor veel mensen opwindend — en dan vooral voor vrouwen aldus wetenschappers. Onderzoek wijst uit dat vrouwen de gedachte dat mannen hen seksueel aantrekkelijk vinden dankzij het tonen van nu naakte lichaam, belangrijker vinden dan de eventuele consequenties van dit gedrag. Volgens recente studies zou bijna de helft van de vrouwen weleens fantaseren over striptease of paaldansen.

Dat valt dus wel mee. Kijken of het wordt geplaatst. Volgens wetenschappers een marginaal verschijnsel in het dagelijks leven dat door slechts een handjevol mensen wordt geapprecieerd of gepraktiseerd. Met name in pornografie is multiple partner sex een heel gangbaar thema. Er zijn in pornografie vele subgenres die aan deze wensgedachte voldoen.

Bij een meerderheid van deze gangbangs is een vrouw het middelpunt en zwermen mannen om haar naakte lichaam, als spermatozoïden om een eicel. Bij een gangbang is deel van de lol dat de vrouw niet weet welke mannen er allemaal een poging gaan wagen haar vruchtbaarheidskanaal te penetreren. Gangbangen heeft inmiddels een grote vlucht genomen.

Verschillende zakenvrouwen hebben zich in dit genre gespecialiseerd: Natuurlijk hoort bij een officieel Wereldkampioenschap ook een officieel Wereldrecord.

Dat werd op 16 oktober in de Poolse hoofdstad Warschau gevestigd door de Amerikaanse l. Deze getrouwde actrice, die in de Universiteit van Kentucky verliet met een Master of Arts-degree, bediende die dolle avond maar liefst verschillende mannen in 7,5 uur.

Daarbij steekt het mannelijke record nogal schril af. De Amerikaan Jon Dough, artiestennaam van Chester Anuszak ik verzin dit niet , had in seks met vrouwen, waarbij hij vijf of zes orgasmes had.

Hij is er niet gelukkiger van geworden. In pleegde hij op jarige leeftijd zelfmoord. Laat jij de hond uit? Al nagedacht over je morele standpunt over groepsseks? Dat was immers het huiswerk van vorige maand.

Seks in het openbaar, seks in groepen; het is tegelijkertijd een wereldwijd taboe en een eeuwenoude fascinatie. We zijn mateloos geïnteresseerd in seks met meerdere mensen. In sommige culturen is het geaccepteerd gedrag dat twee pas getrouwden hun huwelijk inwijden in het bijzijn van hun familie, in andere culturen is het genoeg als de bewijzen hiervoor een bebloed laken publiekelijk worden getoond.

Seksfeesten, bacchanalen en orgies zijn zo oud als de oudheid zelf. Al in de vijfde eeuw voor Christus waren er initiatiefeesten waar men ter ere van de goden massaal seksuele handelingen verrichtte, liederlijk zoop en luisterde naar luidruchtige muziek onder de grote rivieren staat dit nog steeds bekend als carnaval.

Er zijn allerlei zogenoemde paren- of swingersclubs, waar echt- paren in groepsverband aan elkaars plassers kunnen zitten. Daarnaast worden er op veel plaatsen avonden georganiseerd waar een of meerdere vrouwen seks hebben met grote groepen mannen.

Tijdens deze gangbangs is het niet ongebruikelijk dat één enkele vrouw door tientallen mannen wordt gepenetreerd. In veel gevallen zijn de vrouwen niet te beroerd om toekijkers ook even behulpzaam naar hun hoogtepunt te brengen.

Inmiddels is dogging een wereldwijde tijdsbesteding van Brazilië en Amerika tot Nederland , maar Engeland blijft. Uit een Amerikaans onderzoek blijkt dat slechts 1procent van de vrouwen het idee van groepsseks voor zichzelf aantrekkelijk vindt, tegen 13 procent van de mannen. Daarover volgende maand meer en niets houdt je tegen deze keer zelf het huiswerk te bedenken. Een groepje kinderen heeft een feestje op de kamer van de jarige. Beneden maken de ouders zich zorgen. Ik hoorde het toen ik een jaar of tien was, midden in de vrijgevochten jaren zeventig, van nota bene mijn eigen vader zelf een kettingroker.

Hoewel ik vrij zeker weet dat mijn ouders nooit hebben meegedaan aan erotische groepsuitspattingen, stonden zij er moreel niet afwijzend tegenover. Ze waren lid van de NVSH, een club die streed voor seksuele hervorming en het bespreekbaar maken van seksuele voorkeuren. De NVSH organiseerde en organiseert nog steeds avonden waar vrijgezellen en stellen zich in het openbaar naar hartenlust aan elkaar overgaven.

Die openbaarheid is opvallend, want over het algemeen zoeken mensen — meer dan onze naaste diersoorten — privacy bij oprispingen van fysieke lust. Antropologen zien het als een van de sterkste en meest wijdverspreide taboes: Volgens sommige wetenschappers doen we dit omdat we tijdens seks weerloos zijn voor aanvallen van roofdieren en vijanden. Andere onderzoekers vermoeden dat onze hang naar afzondering te maken heeft met de angst met name bij vrouwen voor seksuele jaloezie en agressie.

Omstanders zouden weleens op het idee kunnen komen om ook een poging tot bevruchting te wagen. Wij zijn ons bewust van onszelf en onze handelingen. Net als piesen en poepen weten we dat seks bij onszelf en bij toeschouwers hilariteit en afschuw kan oproepen.

Chimpansees zullen elkaar niet belachelijk maken als er eentje gaat zitten kakken of er twee even met elkaar rampetampen, Maar dan zitten we met de volgende vraag. Door de eeuwen heen hebben mensen zich in het bijzijn van anderen aan elkaar vergrepen. Van Caligula tot Berlosconi, van middeleeuwse zoenfeestjes tot hedendaagse gangbangs.

Dan werd de klas verdeeld in twee groepen die elkaar verbaal te lijf moesten over een bepaald onderwerp. Halverwege ging er soms een kookwekker af, waarna de leerringen het tegenovergestelde standpunt moesten verdedigen. Het leerde ons argumenten van tegenstanders voor te zijn.

Aan dit vak moest ik denken toen ik de voorbereiding deed voor dit stukje. Aanvankelijk dacht ik dat er niet veel over het onderwerp viel te zeggen. Seksuele uitspattingen tussen leden van dezelfde sekse zijn bij onnoemlijk veel diersoorten gerapporteerd. Sterker nog, grosso modo mogen we stellen dat bij alle diersoorten die seks hebben homoseksueel gedrag voorkomt. Van wormen tot schapen, van pinguïns tot gieren: Je zou zeggen van wel, maar niet iedereen vindt dat.

Tijdens mijn zoektocht naar achtergronden vond ik veel pseudo- wetenschappelijke artikelen van strenggelovigen die het hebben over de homosexuality in animals-myth; de mythe dat dieren homoseksueel kunnen zijn. Godsdienstfanaten zien homoseksualiteit als een onnatuurlijke zonde. Heerlijk hoe devote christenen en moslims openlijk anderen hun geluk en plezier misgunnen. Wanneer ik in de beslotenheid van mijn eigen slaapkamer graag het geslachtsdeel van een andere man in mijn hand, mond of anus zou willen nemen, vinden veel religieuzen dat ik hen eerst om de toestemming van hun godheid moet vragen.

En nu gaat er een kookwekker af. Een van de argumenten van gelovigen is dat het feit dat homoseksueel gedrag bij dieren voorkomt, niet per se betekent dat dieren ook homoseksueel zijn. Seksuele geaardheid is een menselijke uitvinding, die niet op insecten of andere niet-menselijke beesten kan worden geplakt. Een ander christelijk argument is dat kindermoord, verkrachting en kannibalisme onder veel diersoorten gangbaar zijn, maar dat we nooit zullen aanvoeren dat het daarom ook voor mensen natuurlijk gedrag is.

Gelukkig gaat de kookwekker weer af. Ik ga nu direct argumenten formuleren om de religieuze antihomostandpunten verbaal te lijf te gaan. Lang geleden moest ik voor een tv-programma op bezoek bij een paardenstoeterij; een manege waar paarden werden gefokt.

Een van hun hoofdactiviteiten was het produceren van hengstenzaad. Vroeger mocht een hengst een vrouwtje nog zelf bestijgen, maar dan kon hij slechts een beperkt aantal merries bevruchten.

Lucratiever was het om het sperma op te vangen en te verdelen over zoveel mogelijk vrouwtjes. Tijdens de reportage bij de stoeterij was het mijn taak een buis ter grootte van mijn onderarm over een opdringerige paardenworst heen te schuiven op het moment dat het mannetje steigerend een leren nep-vrouwtje besteeg. De copulatie met de buis in mijn hand duurde niet lang; al na een paar seconden kwakte de hengst een theekopje zaad vol, met de kracht van een cappuccino-opschuimer.

Dat het paard hierbij ejaculeerde is een feit dat was het doel van de hele onderneming , maar of hij hierbij ook een orgasme had, is een vraag waarover ik mijn donkerblonde koppie eigenlijk nog nooit had gepijnigd. Hoe zouden we dat kunnen weten? Zoogdieren lijken plezier te beleven aan seks, maar of ze daadwerkelijk een hoogtepunt bereiken, is lastig te bepalen. In een filmpje dat een tijdje geleden viral ging, zagen we hoe een boer tijdens de kunstmatige bevruchting van een varken het beest met zijn handen genitaal stimuleerde, omdat dit zorgde voor een toename van 6 procent biggetjes ten opzichte van varkens die niet waren gevingerd.

Of de zeug hierbij ook een orgasme had, is moeilijk te bepalen. Onderzoekers kunnen mensen simpelweg vragen of ze bij de seks zijn klaargekomen, maar dieren houden hierover wijselijk hun mond. Wetenschappers luisteren daarom naar geluiden en kijken naar lichaamsbewegingen en gezichtsuitdrukkingen, waarna ze een vergelijking maken met onze geluiden, lichaamsbewegingen en gezichtsuitdrukkingen.

Dat blijft natuurlijk een zaak van interpretatie. Primaten, met name mensen, tonen gevoelens als pijn en genot voor een groot deel via hun hele gezicht, maar andere zoogdieren doen dit alleen met hun ogen of oren. Paarden hebben zeer expressieve oren, al moet ik bekennen dat ik bij het opvangen van paardenzaad daar niet op heb gelet. Mannetjesmakaken hebben een bepaalde getergde gezichtsuitdrukking op het moment van hun ejaculatie die doet vermoeden dat zij op dat moment inderdaad een orgasme ondergaan spiertrekkingen en vreugdekreten.

Vrouwtjesmakaken hebben die uitdrukking niet; althans niet als ze worden bereden door een mannetje. Er zijn wel gevallen bekend van makakenvrouwen die elkaar weten te brengen naar een ogenschijnlijk hoogtepunt en dito gezichtsuitdrukking, maar dat wordt het onderwerp van volgende maand: Een oom van mij had een vreemd gevoel voor humor.

Soms zei hij, zittend op de bank, met een sigaret in zijn hand en een glas vieux op tafel: Laatst zat ik met mijn kinderen te kijken naar een programma waarin zangeres Anita Meyer optrad.

Hoe belegen de grap, ik kopte hem in. Mijn oudste zoon vroeg wat een temeier was. Mijn jongste zoon had een betere vraag: Dat had ik me dan weer nooit afgevraagd en daarom besloot ik mijn zoons ter plekke in te wijden in de wondere wereld van de etymologie, de herkomst van woorden.

Temeier komt van het Hebreeuwse woord temea, dat onrein betekent. In het Jiddisch is een temeierspiese een hoerenhuis, temeieschieppers zijn hoerenlopers.

Er zijn taalkundigen die denken dat het woord oorspronkelijk uit Amsterdam komt. Een ander geschikt woord om uit te pluizen was lichtekooi.

Etymologen zijn het niet helemaal eens wat de herkomst van het woord is. Een lichtekooi zou dan iemand zijn die bij het lopen zijn of haar kont optilt. Onder prostituees zou dit een gangbare manier zijn om klanten te lokken: Maar er is een andere mogelijke betekenis.

In het Middelnederlands kan kooi ook slaan op een vrouwelijk geslachtsdeel. Er is een klucht bekend uit waarin een vogel een metafoor is voor een mannelijk geslachtsdeel.

De vogel wordt gehouden in een kooi. Het laatste woord dat ik met mijn kinderen opzocht, kwam uit het Amerikaans. Hooker is een woord dat iedereen kent, maar wat is de herkomst? Er zijn twee verklaringen. De leukste is dat het woord is afgeleid van een bevelhebber ten tijde van de Amerikaanse burgeroorlog.

Die waarschijnlijk overigens ook rookten en dronken. Onlangs wilde ik in een verhaal verwijzen naar de Italiaanse acteur Rocco Siffredi, die volgens Wikipedia in ruim pornografische producties zou hebben gespeeld, tussen en het jaar dat hij besloot meer tijd te willen besteden aan zijn kinderen.

De Italiaanse acteur was volgens zijn biografie voornamelijk gewild vanwege de afmetingen van zijn voor dat soort arbeid handige vleselijke werktuig van 22 centimeter. Dat was, in marketingtermen, een unique selling point. Het is altijd moeilijk voor te stellen dat de porno-industrie precies is wat het woord zegt: Een vakgebied, met werktijden, arbeidscontracten en marktmechanismen.

Dat er hard wordt gewerkt blijkt wel uit de werklust van Siffredi: Zelfs als je hobby je beroep is, is dit een indrukwekkend aantal. Ik weet niet met hoeveel actrices Siffredi gemiddeld figureerde, maar laten we eens voorzichtig aannemen dat dat er twee per film waren.

Omdat ik heimelijk gefascineerd was door deze zakelijke aantallen, zocht ik naar wetenschappelijke informatie over het onderwerp. Al snel kwam ik terecht op een site genaamd International Adult Film Database, een gigantisch overzicht van alles wat er op pornografisch gebied is verschenen. De succesvolle site komt uit de koker van Peter van Aarle, een Nederlandse internetlegende die in op zijn 42ste overleed.

Van Aarle had een fenomenale encyclopedische kennis van pornografie. Al in de vroege jaren tachtig begon hij deze te rubriceren, wat de basis vormde voor zijn site. Begin dit jaar publiceerde de Amerikaanse journalist, blogger en onderzoeker Jon Millward het resultaat van een uitgebreid onderzoek naar Van Aerles database. Er is veel bekend: Millward besloot diep in het onderwerp te duiken, in de hoop algemene gedachten over pornografie te kunnen bevestigen of ontkrachten.

Pornoacteurs zijn vooral erg doorsnee. De gemiddelde cupmaat van de vrouwelijke acteurs was bijvoorbeeld B- en niet dubbel D, zoals je wellicht zou verwachten. Wat wél klopte was dat mannen meer sekspartners hebben dan vrouwen, althans in de porno-industrie. De meest actieve mannelijke sterren hadden geacteerd met meer dan duizend vrouwen, zoals het Italiaanse prijsdier Siffredi met zijn hengsten penis waar zijn naam naar zou verwijzen.

Mooie bevindigen van Millward, die ik zeker kan aanraden voor wie is geïnteresseerd in de zakelijke en antropologische kant van porno.

Rond de tijd dat dit stukje verschijnt ben ik te gast bij de illustere radioshow Vrouwen met knoppen wekelijks uitgezonden op KX Radio. In dat twee uur durende praatprogramma worden mannelijke cabaretiers, muzikanten, deejays, acteurs, schrijvers en andere bekend heden door twee presentatrices openhartig ondervraagd over liefde, vrouwen en seks.

En dan niet die aan een mengtafel. Want vrouwen hebben op hun lichaam inderdaad ook twee enigmatische knopjes. Mannen hebben die overigens ook, maar met een andere functie.

Althans, zo lijkt het. Zoals met zoveel in de wetenschap zijn er ook over het hoe en waarom van tepels verschillende theorieën. Dat zal zijn omdat het antwoord voor de hand ligt: En toch ligt de zaak ingewikkelder, volgens een onderzoek uit Wat is het dat mannen tepels voornamelijk zien als vleesmagneten voor hun lippen en vingers?

Het gangbare antwoord was dat mannen graag aan tepels willen lurken, omdat ze dat als baby ook hebben gedaan. Dit is een verklaring een beetje wringt, want vrouwen hebben ook aan de tiet gelegen en niet alles wat we als kind graag deden, doen we als volwassene nog steeds.

Dat is belangrijk voor de band tussen moeder en kind. Recent onderzoek, onder andere aan de Universiteit van Atlanta, bevestigt dat oxytocine ook vrijkomt als iemand anders de tepels van een vrouw stimuleert, bijvoorbeeld een geliefde. De oxytocine die dan door haar hersens jaagt, zorgt ervoor dat de vrouw zich zal binden aan degene die, om het maar eens plat te zeggen, aan haar knoppen zit.

Ze zal haar toewijding op die persoon richten. De focus van mannen op tepels is, volgens deze theorie, niet zozeer een geconditioneerde herinnering aan een allang vervlogen babytijd, maar geëvolueerd pragmatisch gedrag. Neemt een man een vrouwentepel in zijn mond, en hij zal worden gekoesterd met liefde en aandacht.

Benieuwd of dit nog ter sprake komt in Vrouwen met knoppen. In de vorige KIJK had ik het op deze plek over een wetenschappelijk onderzoek uit , waarin werd geconcludeerd dat heteroseksuele vrouwen, in tegenstelling tot homoseksuele mannen, geen seksuele voorkeur zouden hebben voor grote penissen. Dat was in de tijd van democratisering en nivellering. Jarenlang dacht men dat er gold: Daar is men de afgelopen tijd op teruggekomen.

Althans, sommige onderzoekers zijn daar op teruggekomen. Wie zich erin verdiept, komt erachter dat er onnoemelijk veel verschillende opvattingen bestaan over het mannelijk geslachtsdeel.

Sommigen denken dat vrouwen de dikte van de penis prefereren boven de lengte, anderen zijn het daar niet mee eens. Velen beweren dat mannen van verschillende rassen verschillende gemiddelde erectielengtes hebben, maar enkelen beweren juist dat dit een onverwoestbare mythe is, zoals oudere mannen gemiddeld ook geen kleinere pikken hebben dan jongere goed dat dat eens wordt gezegd.

Ook over de gemiddelde lengte van een penis is veel geschreven. Op internet vliegen de gemiddelden ons om de oren. Iedereen is het er over eens dat erecties groter zijn dan slappe plassers, maar daarmee houdt het generaliseren op. Kun je aan een slap pikkie ook iets zeggen over het volle ornaat? In verscheen in het Journal of Urology een studie die aantoonde dat de lengte van een erectie niet valt te voorspellen aan de hand van een blik op de slappe penis van de man.

Er zijn volgens dit onderzoek twee varianten. Alleen als je een slappe penis uitrekt, kun je zijn lengte in erectie voorspellen, bleek in Dat is nog eens een tip. Hebben vrouwen ook een voorkeur voor grote slappe penissen? Het antwoord hierop kwam uit Australië, waar twee onderzoekers een groep van vrouwen losliet op met de computer gemanipuleerde beelden van naakte mannen. Terwijl die grootte dus feitelijk niets zegt over de erectielengte. Waarom zouden vrouwen een voorkeur hebben over grote mannelijke geslachtsdelen, al dan niet in erectie?

Andere wetenschappers spreken dit echter fel tegen. Kortom, de debatten en vragen over de grootte van de penis zullen de wetenschap nog lange tijd bezighouden. Goed nieuws, want het is een heerlijk onderwerp om — al dan niet wetenschappelijk slap over te lullen. Om redenen die buiten deze column liggen mijn vrouw ga ik sinds kort twee keer per week naar de sportschool. Vrouwen hebben hupla, nu heb ik het er toch over — qua mannenuiterlijk waarschijnlijk enkele genetisch bepaalde voorkeuren.

Ze houden in de regel van lange mannen, ze houden van brede schouders en smalle tailles én ze lijken grote geslachtsdelen te prefereren boven kleintjes. Twee van deze drie zijn goddank faits accomplis, maar eentje valt een heel klein beetje bij te trimmen en dan heb ik het niet over penisverlengende operaties, maar over loopbanden en roeiapparaten.

Mijn sportschool is gevestigd op een plek waar vroeger een beruchte homodiscotheek zat: Ook vaginale droogheid kan een branderige vagina veroorzaken. Vaginale droogheid ontstaat wanneer de vagina niet voldoende afscheiding aanmaakt. Dit komt vaak voor bij vrouwen in de overgang en wordt veroorzaakt door een hormonale schommeling.

Maar ook jongere vrouwen hebben soms last van een droge vagina. Een droge vagina zorgt voor veel ongemak tijdens het vrijen. Als je als vrouw tijdens de seks opgewonden raak, scheidt de vagina een natuurlijk glijmiddel af dat het vrijen plezierig maakt. Bij een droge vagina kan het weefsel tijdens het vrijen geïrriteerd raken waardoor een branderig gevoel ontstaat bij de schaamlippen en vagina.

Multi-Gyn LiquiGel is gebaseerd op natuurlijk ingrediënten. LiquiGel behandelt vaginale droogheid, werkt direct bevochtigend en stimuleert de natuurlijke bevochtiging. Het voorkomt irritatie en verzorgt het vaginale weefsel. LiquiGel beschermt de vaginale flora. Een branderig of schrijnend gevoel bij de ingang van de vagina voor, tijdens of na seks is iets wat bij veel vrouwen voorkomt.

Een branderig gevoel in de vagina na afloop van het vrijen kan vervelend zijn. De meest voorkomende oorzaak is dat je niet of onvoldoende seksueel opgewonden bent. De vaginawand is dan onvoldoende doorbloed en niet vochtig genoeg. Pijn bij plassen kan zich uiten in brandende, zeurende of schrijnende pijn tijdens of vlak na het plassen. In veel gevallen is een blaasontsteking hier de oorzaak van. Ben je een vrouw en herken je deze symptomen als een branderig gevoel bij het plassen?

Lees dan meer over een blaasontsteking. Ook mannen kunnen hebben last van pijn bij het plassen. De pijn of een branderig gevoel kunnen symptomen zijn van een urineweginfectie of blaasontsteking , maar het kan ook wijzen op een plasbuisontsteking. Tenslotte kan pijn bij het plassen bij een man ook veroorzaakt worden door prostatitis prostaatontsteking.

Lees hier meer over branderige pijn bij het plassen bij mannen. Een verzorgende gel kan helpen bij het optimaliseren van het vaginale weefsel. Ook kan het een vaginale schimmelinfectie behandelen en helpen te voorkomen. Bij Multi-Gyn zijn er verschillende producten die de oorzaken van vaginale ongemakken aanpakken. Multi-Gyn LiquiGel werkt direct bevochtigend bij droogheid en voorkomt hieraan gerelateerde klachten.

Kies bij een vaginale schimmelinfectie voor Multi-Gyn FloraPlus , deze neutraliseert de schadelijke schimmels zonder de goede bacteriën aan te tasten. Hierdoor is de kans dat de infectie terugkeert aanzienlijk kleiner. Is het onduidelijk wat de branderigheid veroorzaakt? Dan is Multi-Gyn ActiGel een goede keus. Deze gel kan gebruikt worden voor verlichting van de meest voorkomende vaginale ongemakken zoals irritatie, branderigheid, jeuk, afscheiding en onaangename geurtjes.

Kies hier het juiste product bij uw vaginale klachten als een branderig gevoel, vervelende geur, jeuk, droogheid of afscheiding. Multi-Gyn producten optimaliseren de vaginale flora op een natuurlijke wijze.

Ze verlichten vaginale ongemakken door slechte bacteriën en schimmels te neutraliseren, zodat de goede lactobacillen weer de overhand kunnen krijgen. Multi-Gyn behandelt deze vaginale ongemakken op effectieve wijze. De producten van Multi-Gyn ondersteunen een gezonde vaginale flora en bieden een optimale intieme hygiëne.

De producten van Multi-Gyn zijn klinisch getest en verkrijgbaar in 35 verschillende landen. Multi-Gyn is gebaseerd op natuurlijke ingrediënten en zijn vrij van conserveermiddelen en alcohol. De producten kunnen in combinatie met medicatie gebruikt worden en tijdens zwangerschap en borstvoeding.

Oliver en Tycho dansen erg close en klef bij elkaar. Te close en te klef. Vèèl te close en te klef. Ze hadden alcohol op, ze merkten niet dat anderen het op zouden merken. Terug op het kamp spreekt kampleider John Oliver en Tycho aan over hun gedrag.

Ze moeten hun homoseksualiteit niet zo opvallend uiten. Hij legt ze uit dat niet iedereen in het kamp het accepteert zoals hij.

Na een tijdje heeft Oliver geen zin meer om al het gezeur aan te horen. Hij wil samen met Tycho weg van het kamp. Even helemaal alleen zijn. Die nacht sluipen ze het kamp uit en gaan ze buiten slapen, op een plek daar ze mooi uitzicht hebben. Ze vallen in slaap. Als Tycho wakker wordt ziet hij een agent naast zijn slaapzak staan samen met Oliver. Ze moeten terug naar het kamp samen met de agent en moeten hun paspoorten laten zien.

Volgens de regels van het kamp moeten Oliver en Tycho naar huis gestuurd worden. Want in het reglement staat dat je niet in aanraking mag komen met de politie, en dat is nu dus wel gebeurt.

Oliver en Tycho zijn van plan samen naar Noorwegen te gaan, waar Oliver woont. Ze zijn alleen thuis dan, want de moeder van Oliver is nog zeker een hele maand in Afrika. Oliver wil niet dat Tycho in contact komt met de buitenwereld.

Hij wil de relatie geheim houden omdat hij daar in Noorwegen iedereen kent. Dat maakt Tycho ongelukkig. Drie dagen later is Tycho even alleen bij Oliver thuis. De trainer van Oliver staat aan de deur om te vragen of Oliver mee wil doen met de Norway Cup. Dat is een heel belangrijke voetbalwedstrijd in Oslo. Tycho geeft het door aan Oliver en hij doet mee. Hij laat Tycho alleen thuis. Nadat Oliver weg is pakt Tycho ook de trein naar Oslo. Hij zoekt Oliver op. Oliver wil nog steeds dat niemand te weten komt van de relatie.

Tycho is er erg boos over, maar hij blijft toch iedere wedstrijd kijken. Iemand raakt geblesseerd tijdens het voetbal, en Tycho moet invallen.

Dat had hij niet verwacht. Hij kan niet eens goed voetballen. Tycho maakt een goal en duikt boven op Oliver en kust hem. Het is nu overduidelijk dat ze homoseksueel zijn. De trainer stuurt Tycho het veld af. Tycho gaat de stad in, en laat een tatoeage zetten. Om de tijd samen met Oliver nooit meer te vergeten. Tycho moet weer weg. Oliver komt afscheid nemen van Tycho op het vliegveld.

Oliver is ook van plan om een vliegtuigje om zijn arm te laten tatoeëren. De geweldige tijd met zijn vriend is voorbij. Ik vond het boek leuk om te lezen, het taalgebruik is simpel en duidelijk. Het verhaal zit chronologisch in elkaar en word niet erg om dingen heen gepraat en veel beschreven. Dit maakt het boek makkelijk leesbaar, waardoor het weer snel weg leest. Wel maakt Tycho soms aparte vergelijkingen als hij Oliver beschrijft. Ook het idee dat hij en Oliver een front moeten vormen alsof iedereen tegen hen is.

Maakt hem zelf erg afhankelijk van Olivers ideeën, terwijl Oliver zelf niet zoveel van Tycho laat afhangen. Het boek heeft ook een apart einde, Tycho gaat terug naar Nederland en daarna is er niets meer, alsof het hele avontuur daarna niet meer bestaat en ze elkaar nooit meer zullen zien.

De Bree is een leraar Nederlands, die vanaf november les gaat geven op de school van Bint. Hij werkt thuis aan een studie over Anna Maria van Schuurman, en gaat naar de school voor afleiding en om meer met de werkelijkheid in contact te komen. Er heerst een streng regime of de school van Bint, orde en tucht zijn belangrijk.

De Bree krijgt vier klassen die hij ziet als wezens. Met andere klassen heeft hij die niet. Zijn tactiek werkt inderdaad, want met de korte bevelen die hij geeft werkt de klas het beste. Tegen de kerstvakantie kwam de klas via woordvoerder Steijd vragen of hij vrede wilde, maar zijn antwoord was nee. Als de rapportvergadering plaatsvindt hebben de leraren het over Van Beek. De jongen verdient een onvoldoende, omdat hij niet genoeg presteert, maar hij had gedreigd dat als hij een slecht cijfer zou halen, hij zichzelf van kant zou maken.

De leraren zijn niet onder de indruk en geven hem het slechte cijfer, waardoor Van Beek radeloos in de gracht springt en in een gasthuis aan pneumonie overlijdt. Bint voorspelt de leraren na de vakantie moeilijkheden omtrent Van Beek. Na de kerstvakantie breekt er inderdaad een opstand uit onder de leerlingen, aangezet door Jérôme Fléau en m. Ze gaan via Bergen op zoom naar België en dan door naar Noord-Frankrijk. Tijdens de reis wordt Te Wigchel ziek, hij hoest de longen a.

Ze hebben de originele route gefietst, die gepland stond, maar waar vanwege de hoest van Te Wigchel van afgeweken was. Er waren examens op school voor de 5e klassen. Tijdens de examenuitreiking wankelt Bint even De Bree zag het opeens. Bint stond doodstil, hij schommelde even naar voren, naar achteren. Hij was een blad, overgevoelig voor de zwakke luchtstroom, die de mens ontgaat.

Een stalen wil, maar geen stalen lijf. De Bree weigert in eerste instantie een herbenoeming, omdat het de bedoeling was geweest om slechts dit schooljaar vol te maken. Later denkt hij nog eens terug over het afgelopen jaar en bedenkt zich dan. Hij stuurt een briefje naar Bint waarin hij meldt nog een jaar op zijn school vol te maken.

Bij het begin van het nieuwe jaar is Bint verdwenen en staat Donkers op zijn plaats als directeur. Of de spanningen hem te veel zijn geworden, of de druk van een of andere arbeidsinspectie wordt niet geheel duidelijk.

De Bree probeert tot twee maal toe Bint te spreken te krijgen, maar slaagt hier niet in. Dan wordt hem duidelijk dat Bint wil dat de school door moet gaan zoals het voorgaande jaren ging met zijn ziel in de school, en De Bree gaat met nog meer wilskracht dan anders al vroeg op weg naar school.

Het boek is al even geleden geschreven en het taalgebruik is door de jaren iets veranderd, daarom moest ik even wennen aan de manier van schrijven in Bint. Het communistische verhaal achter Bint is interessant om te lezen. Bint heeft zijn eigen mening over elke leerling en dat zie je ook duidelijk terug in de cijfers die hij leerlingen geeft. Opmerkelijk is ook dat alle leraren hem geweldig vinden en hem overal in volgen en steunen al is het bij sommige ook meer uit angst voor Bint.

Het meeste word uit het oogpunt van de Bree bekeken. Ik vond het boek niet erg leuk om te lezen, maar aan de andere kant zag ik er ook niet tegenop om het te gaan lezen.

Samenvatting De arme familie Zwarte leeft in een mooi, maar bouwvallig huis in Leiden. Het is hartje winter. Saartje is al enkele dagen ziek. Sander is zò moe dat hij onderweg op de stoep in slaap valt. Evert en Saartje zetten hun tocht naar de fabriek voort, bang om ontslagen te worden en het geld mis te lopen. Saartje gaat ziek aan het werk. Willem baron van Hogenstad jurist aan de Leidsche Academie woont in een van de bovenkamers van de melkboer.

Toen hij terugkwam van zijn vriend Koenraad zag hij onderweg Sander slapend op de stoep liggen en neemt hem mee naar huis. De echtgenote van de melkboer is het hier helemaal niet mee eens. Willem trekt zich er niets van aan en laat het kind lekker warm slapen.

Als hij wakker wordt geeft Willem hem eten en ze beginnen te praten. Willem is verbaasd over de armoede van zijn familie. En hoe weinig Sander weet, hij gaat niet naar school.

Willem steekt Sander in de nieuwe kleren en verzorgt hem verder. Bij de familie zwarte thuis ligt Saartje erg ziek op bed en loopt te kermen om water met een brandende keel. Ze heeft een onbeschrijflijke dorst.

Haar moeder stopt haar nog wat beter toe en ziet de ernst van de situatie verder niet in. Die nacht blaast Saartje haar laatste adem uit… Ze is vermoord door de wetgeving. Door het verouderde taalgebruik was het boek soms lastig te begrijpen. Ondanks was de essentie er meestal wel goed uit te halen en is het boek prima te lezen. Ik vind het is een kort en krachtig geschreven verhaal.

Door middel van een klein verhaal word de tijd waarin het boek geschreven mooi weergeven uit het oogpunt van de kinderen. En als het beter gaat met het kind toen Sander werd meegenomen door de baron en de baron voor hem zorgde merk je dat terug in het taalgebruik van het boek. De schrijver schrijft minder droevig en meer verzorgend. Je krijgt meer de indruk dat het goed komt. Het boek is lastig geschreven en vooral aan het begin met je eraan wennen, toch is het verhaal niet lang en als je rustig leest is het te begrijpen.

Ik raad het boek daarom aan om op je boekenlijst te kunnen zetten. In de herfstvakantie ontvangt Robinson een kaart van Daniel. Haar moeder denkt dat Robinson verliefd is en belt de rector. Robinson wordt bij de rector geroepen endaar treft ze een ruziende rector en Duitse lerares aan. De lerares is Johanna Freida. Daniel en Robinson zijn door haar gefascineerd. Op een schoolfeest, die door Johanna Freida is georganiseerd, verpest Daniel de avond door zijn oom belachelijk te maken met een liedjeen door een vrouw na te doen.

De volgende ochtend gaan Robinson en Daniel naar Johanna Freida toe. De vader van Robinson is terug voor de feestdagen. Hij gaat schaatsen met Robinson en komt Johanna Freida tegen op de schaatsbaan. De vader en Johanna Freida worden aan elkaar voorgesteld en het is liefde op het eerste gezicht. Robinson zegt dat die van haar is, maar hij is van Johanna Freida. Robinson verdenkt haar vader van een relatie met Johanna. Robinson volgt Johanna en komt erachter dat ze een verhouding heeft met haar vader.

Robinson zelf gaat op een zondagmiddag met Daniel naar bed. Robinson krijgt steeds een grotere hekel aan Daniel. Hij heeft het alleen nog maar over de duivel, heksen en het kwaad. In de paasvakantie maken Robinson, Daniel, vader en Johanna een boottocht. Daniel blijft aan een stuk door praten en wanneer Johanna vraagt of die nou eindelijk eens een keer stil wil zijn, maakt hij een enorme scene.

Johanna slaat hem en hij valt over-boord. Robinson moet herexamen doen, ze denkt dat ze het niet haalt. Daniel is blijven zitten en moet van school, hij vertrekt naar familie in Zwitserland.

Daniel heeft Robinson haar moeder op de hoogte gebracht van de geheime relatie en haar moeder zorgt ervoor via de oudercommisie dat Johanna Freida van school weggaat. Het zal mij niet verbazen wanneer Doeschka Meijsing over tien jaar blijkt een knap essayist te zijn geworden.

Die roman is kort geleden bij Querido verschenen f De schrijfster vertelt over een meisje, Robinson geheten, dat op haar zeventiende naar de vijfde klas van een nieuwe school gaat. Zij woont bij haar moeder in een zojuist betrokken woning in een provinciestad, Haarlem waarschijnlijk. Haar vader is kapitein ter koopvaardij en enkel zo nu en dan thuis. Verhouding Met de nieuwe school kan het meisje zich wel verzoenen, maar er is een jongen in haar klas, Daniël, die iets demonisch heeft en raisoneert over duivels, later over heksen.

De lerares Duits is een erg oorspronkelijke persoon. De vader van Robinson begint, na een middag van schaatsen, een verhouding met die lerares. De moeder van Robinson is vooral keurig, elegant en overheersend. Het slot van de roman is dat Robinson alles heeft afgestaan wat zij bezat, een gevoel en inzicht, en totaal vervreemd tegen het mislukken van twee herexamens aankijkt. Symbolen Wat Doeschka Meijsing niet wil of niet kan is het min of meer geloofwaardig maken van haar personages. Die lerares Duits is blijkbaar een zeer krachtige persoonlijkheid, maar de schrijfster doet niet de minste moeite om iets over haar te vertellen.

Die vader is een zeeman volgens de legende, sterk zijn eigen weg volgend. Die moeder is een dame volgens de legende, geobsedeerd door sociale betrekkingen. De jongen Daniël had wat briljanter moeten zijn bij het duivels theoretiseren, maar hij krijgt tenminste iets van leven. Zij is enkel interessant wanneer zij haar gevoelens tot symbolen maakt. Haar emotionele verwerking van een natuurkunde-les over water en ijs is bijzonder boeiend.

Later in het boek vervaagt ze, enkel slachtoffer en Doeschka Meijsing vlucht in pseudo-poëtisch proza dat mij althans weinig zegt. Mee eens en niet mee eens: Een keer werd beschreven hoe ze tegen het schoolhoofd tekeer ging en het schoolhoofd uitschold. Vandaar de opvatting voor een sterke persoonlijkheid, maar daar blijft het dan ook bij. In het verhaal komt namelijk heel duidelijk naar voren dat Robinson eigenlijk de hele tijd alleen is.

Ze zoekt continu naar aandacht en in het begin van het verhaal kreeg ze dit van haar vader. Daarom was ze elke keer ook zo blij als hij thuis kwam.

Haar moeder geeft haar ook wel aandacht, maar op sommige momenten geeft ze Robinson sterk het gevoel alsof ze niks voorstelt. Ik vond het boek niet verkeerd om te lezen. Het las makkelijk weg, was niet te dik en er zat redelijk wat vaart in het verhaal, hoewel dit in het begin wat minder was.

Zo af en toe zaten er ook wat grappige momenten in die Daniël meestal veroorzaakte. Simon wil weg uit Alkmaar daarom gaat hij in Amsterdam wonen voor zijn studie Nederlands. Simon huurt een etage vlakbij de rosse Reysdaelkade. In Amsterdam krijgt hij voor het eerst vrienden omdat hij doet alsof hij een populaire student is. Toch gaat hij 1 of 2 keer per week nog naar de hoerenbuurt om er snel doorheen te lopen hij is dan niet meer Simon de student.

Dan op een keer vraagt hij naar de prijs van een hoer en gaat bij haar naar binnen. Simon had gedacht dat er iets heiligs zou gaar gebeuren, maar er gebeurt niks.

Hij vertelt niet zijn eigen naam maar een schuilnaam net als de hoeren niet hun eigen naam vertellen. Op 1 van zijn tochten ziet hij het boek nooit meer slapen liggen, het hoertje komt terug en hij denkt dat zij bijzonder is omdat ze geen dames romannetjes en de telegraaf leest. Later blijkt dit niet zo te zijn maar dit is wel het begin van de relatie tussen Lizzie Rosenfeld, zoals zij zich voorgesteld heeft, en Simon.

Door Lizzie komt hij steeds meer over de prostitutie te weten. Ze ontmoeten elkaar vaak omdat Simon haar vaak bezoekt en wordt verliefd op haar.

Simon wil veel over Lizzie weten, maar Lizzie laat niet veel los over haar hoerenleven en jeugd, dit maakt Simon nieuwsgierig. Zij nieuwsgierigheid word erger omdat zij dagen kan leven zonder slaap, ook leeft zij op vitaminepillen en snoep en hij snapt niet waar al haar geld naar toe gaat. Hij begrijpt dit allemaal niet.

Dan is er ook nog de mosgroene Opel die Lizzie dag en nacht achtervolgd. Lizzie zegt dat dit een lastige klant is maar toch blijft Simon nieuwsgierig.

Met Jasper is ze zelfs getrouwd geweest. Als Simon hier achter komt, wil hij haar om uitleg vragen en gaat naar haar toe op haar werkplek. Ze is dan net ziek. Haar collega en vriendin Tanja verteld dan dat ze niet in Nijmegen studeert. En Simon komt erachter dat zij veel meer niet heeft verteld. Hij vraagt om uitleg en dan komt het hele verhaal van dat ze bij de seksclub Yab Yum werkt van haar ouders, echt alles verteld ze. Lizzie en Simon krijgen ruzie over alle leugens die Lizzie dus verteld heeft.

Dan besluit Lizzie te stoppen met al haar escortwerk alleen blijft ze nog achter het raam werken. Voor Simon maakt het niks uit want ze zat voor hem alleen achter het raam en zit hier nog steeds achter, van het escortwerk wist hij niets. Later besluit ze volledig te stoppen met haar werk ook achter het raam. Toch blijft Simon twijfelen en hij besluit haar te schaduwen.

Als ze een gebouw uitkomt besluit Simon omdat hij nieuwsgierig is naar binnen te gaan als Lizzie het gebouw uitging. Ze gaat hier iedere week heen voor controle dat ze niet meer gebruikt.

Ze moeten gaan samenwonen omdat sinds Lizzie niet meer werkt ze haar huur niet kan betalen. Hij gaat weer naar zijn studie en kan Lizzie zo niet meer voortdurend in de gaten houden. Zij krijgt weer contact met Jasper haar ex en daar gaat het fout. Ze krijgen ruzie en Simon moet haar helpen. Zelfs de politie komt eraan te pas.

Simon gaat opzoek naar Wesley omdat hij Lizzie nog negenduizend gulden verschuldigd is en Lizzie zegt dat hij zomaar verdwenen is. Wesley zegt precies het omgekeerde en Simon maakt een afspraak. Lizzie krijgt het geld en betaald het aan schuldeisers waar Simon niks van weet. Dat was stom want nu denken ze weer dat ze hoereert en gaan ze haar weer achtervolgen. Ze besluit onder te duiken.

Simon mist haar en gaat op zoek. Hij gaat weer naar het CAD waar Lizzie onder behandeling was. Ze is dus nooit verslaafd geweest. Simon is boos en gooit Lizzie bij het weerzien alles voor de voeten wat haar psycholoog hem ten sterkste ontraden had. Ze geeft alles toe. De schulden komen doordat ze een keer is beetgenomen toen ze in drugs handelde. Ze moet zelf voor de schulden opdraaien want zij was de tussenhandelaar. Ze gaat hoereren om de rest van de schuld terug te betalen en daarna gaat ze naar Nijmegen naar haar tante.

Ze bouwen beide een nieuw leven op. Simon krijgt een nieuwe vriendin Josje op wiens huis hij gepast heeft toen hij niet thuis kon zijn omdat alles hem aan Lizzie herinnert. Lizzie haalt als hij er niet meer woont al haar spullen weg en laat het huis achter zoals het was voordat zij kwam.

Na een paar maanden bezoekt Simon Lizzie in Nijmegen. Ze heeft haar leven weer op de rails. Ze studeert nu echt Nederlands in Nijmegen en heeft een nieuwe vriend. De relatie tussen haar en Simon is over, omdat ze nooit zal kunnen vergeten hoe ze hem heeft ontmoet en ze wil haar verleden juist vergeten.

Voor zover Vals Licht gaat over een grote, onmogelijke liefde is het een mooi boek. Joost Zwagerman vertelt dat de jarige student Nederlands Simon Prins hoerenloopt in Amsterdam en verliefd raakt op Lizzie Rosenfeld, iets ouder dan hij, een hoer die hij één keer voor haar diensten betaalt en met wie hij een verhouding van vriendschap en liefde begint.

Hij komt bij haar thuis, in de kamer waar zij woont, niet werkt, en na enige tijd trekt zij bij hem in, op zijn etage in de Pijp. Hij schikt zich naar haar. En zij schikt zich naar hem: Vals licht Door dat werk is ze gefrustreerd geraakt, niet meer in staat tot sexueel verkeer. Prachtig vertelt Zwagerman hoe de frustratie zich oplost. Door kinderlijk gedrag, door veel zinloos praten, door trage zachtheid vinden de twee elkaar lichamelijk. Voor Simon wordt het een pseudo-religieuze ervaring om met haar te vrijen.

Wat hij nastreeft is vereenzelviging met haar. Haar voorkeur voor prullaria, haar schoolmeisjes-smaak, hij maakt het haar niet moeilijk.

De relatie is uiterst gecompliceerd. Lizzie doet alsof ze aan het afkicken is van de heroïne, heel overtuigend, blijkt nooit heroïne gebruikt te hebben, lijdt volgens een psycholoog die haar behandelt aan ziekelijke liegzucht, pseudo-logica fantastica, en dat is ook niet waar want ze wordt afgeperst door drugsdealers met wie ze vanwege handel in contact is geraakt.

Het doet er niets toe voor de lezer die zich concentreert op de liefde van Simon en Lizzie. Dat de hoerenloper en de hoer het per slot niet met elkaar uithouden, om het verleden, lijkt hem plausibel.

Tragisch afscheid van wat een grootse liefde had kunnen zijn. Het boek telt bladzijden. Dat zijn er dunkt me teveel. Zwagerman heeft de romantische, larmoyante novelle die hij had kunnen schrijven, om door een nazaat van Verdi op muziek te worden gezet, gepast in een psychologisch-realistische roman.

Simon is enig kind van allervriendelijkste ouders, die zowel redelijk rooms zijn als leden van de NVSH, en hij wordt al in vroege jaren, in Alkmaar, gefascineerd door prostitutie. In Amsterdam begint hij aan het hoerenlopen, niet uit genotzucht, en daarmee houdt hij op als hij Lizzie heeft ontmoet. De gegevens over Simons kindertijd zijn van geen belang voor de geschiedenis. Enig kind van een lerarenechtpaar, mallotig mishandeld, van huis weggelopen, in handen gevallen van een akelige jongen die haar de baan op stuurt.

Je leest het verhaal zoals je het verslag van een hulpverlener of een reportage in de krant zou lezen, om geïnformeerd te raken. En krijgt er nog wat sentiment à la de Zangeres zonder Naam of verontwaardiging à la Yvonne Keuls bij.

Even knullig is de manier waarop ons onthuld wordt waarom Lizzie zo vreselijk gelogen heeft. Drie mannen, de een met een basketbal-pet op, de tweede schilferig van huid, de derde om andere reden eng, zitten haar op de hielen.

Nou ja, ze willen veertigduizend gulden van haar hebben. Steeds weer dreigt hun groene Opel. Zo gaat dat in de wereld van de drugs-handel, we lezen er vaak over in de krant. Zwagerman vertelt het verhaal vanuit de zienswijze van Simon. Hij kan dus Simons samenzijn met Lizzie in scène zetten, en op die manier Lizzie zichtbaar maken.

Lizzie zonder Simon is voor hem uit zicht. Hij komt over haar niet meer te weten dan Simon te weten komt, door wat zij vertelt, door wat anderen aan Simon over haar vertellen.

Voor een novelle, lyrisch getint, zou dat genoeg zijn geweest. Voor deze roman blijkt het een verkeerde techniek. Die gruwelijke kindertijd, die ervaringen van hoer, dat gedoe met drugshandel, we hebben het net als Simon alleen van horen zeggen. En Zwagerman maakt zich ervan af.

Hij laat niet Lizzie aan het woord, in lange monologen, pratend met Simon, hij vat in losse hoofdstukken samen wat zij aan Simon broksgewijs heeft bekend. Vandaar die brave verslaggeverstoon, met enige retoriek opgesmukt. Naar pikanterie hoeft de lezer niet op zoek te gaan. De geschiedenis speelt zich voor een deel af in de praktijk van de prostitutie maar het is daar even interessant als in een tandartsenpraktijk.

Dat Lizzie in haar werk te doen heeft met een beroemde popster, met name genoemd, en met een beroemde tv-presentator, herkenbaar, maakt het verhaal niet actueler of sensationeler. Hierdoor begon hun relatie al met vele leugens. Leugen werd op leugen gestapeld. Ik ben het er dan ook mee eens dat je al snel zag aankomen dat de relatie niet voor altijd stand zou houden.

Als Bor thuiskomt na de tramreis moet hij, tegen zijn wil in, een potje Monopoly spelen met vader en moeder. Alleen voor zijn pa kan Bor uit medelijden nog een grijntje respect opbrengen. Verder heeft Bor schijt aan alles en beleeft hij zoals gewoonlijk weer een saaie dag.

De tramhalte is namelijk voor zijn huis. Wanneer Bor dit zat is gaat hij maar slapen. Na zijn voetbaltraining gaat hij bij zijn pa langs. Naarmate de avond vorderd wordt het steeds gezelliger tussen de twee en het komt bijna tot seks. Het was een rare ervaring voor Bor, maar uiteindelijk is er niets gebeurt en weer is een dag ten einde.

Dit lukt echter niet en Bor gaat samen met John de stad in om hier een beetje rond te slenteren en om mensen in de zeik te nemen. Dit kenmerkt het boek en maakt het zo uniek! Zo wordt er gefantaseerd over mooie en lelijke vrouwen, waarbij geen enkel lichaamsdeel onbesproken wordt gelaten.

Dit leidt tot komische en soms smerige effecten. Asociaal en puberaal inzicht is de hoofdlijn! De verdere dag is overigens saai en verdwijnt in het niets. Het is alweer donderdag als eindelijk de motor Kawa is gemaakt.

Bor start het ding en hij rijdt erop weg. Hij pikt hieropvolgend dan maar een fiets. Bor is het allemaal gewend en trekt zich er niets van aan. Verder die dag valt Bor nog wat mensen lastig in de supermarkt, waar hij ook zijn vriend John tegenkomt. Op Vrijdag neemt Bor actie tegen 2 meisjes die hem constant achtervolgen sinds hij op de Havo zit.

Bor kan hier niet tegen en hij roept de 2 meisjes VWO-ers bij zich. Er is namelijk een schoolfeest en Bor is er toch, onverwachts, heengegaan. Het is saai en hij verveeld zich zoals gewoonlijk.